I SA/Wr 1072/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz przybliżonej kwoty odsetek za miesiące od listopada 2014 r. do lutego 2016 r. i orzeczenia o zabezpieczeniu na majątku podatnika postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uiszczony wpis sądowy w wysokości 500 zł (słownie pięćset złotych). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 października 2017 r. (sygn. akt I SA/Wr 1072/17), pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (odpis z KRS), w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 października 2017 r. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie Sądu, pełnomocnik skarżącego w dniu 30 października 2017 r. wniósł pismo do którego załączył dokument pełnomocnictwa udzielonego mu przez A. U. Pełnomocnik nie złożył natomiast dokumentu, o uzupełnienie którego został wezwany. Następnie, w wykonaniu zarządzenia Sędziego Sprawozdawcy z dnia 14 listopada 2017 r., wezwano bezpośrednio stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (odpis z KRS). Wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 20 listopada 2017 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu, w dniu 27 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżącego złożył poświadczony za zgodność z oryginałem odpis pełnomocnictwa, dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego skarżącego datowany na dzień 27 listopada 2017 r. oraz skargę podpisaną przez pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w myśl art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.: dalej - p.p.s.a.) powinna spełniać wymogi pisma procesowego. Przepis ten stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Zgodnie z dyspozycją art. 37 § 1 p.p.s.a., gdy skargę wnosi pełnomocnik procesowy, dodatkowym wymogiem formalnym skargi jest dołączenie do niej dokumentu pełnomocnictwa procesowego, wykazującego umocowanie wnoszącego skargę do działania w imieniu strony. Przez pełnomocnictwo rozumieć należy komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 3191/14, LEX nr 1643279). Braki formalne skargi podlegają sanowaniu zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. Ich nieuzupełnienie, pomimo wezwania Sądu, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W stanie faktycznym sprawy, skarga została sporządzona w imieniu skarżącej Spółki przez doradcę podatkowego. Do skargi załączono jedynie dokument pełnomocnictwa. Nie załączono jednak żadnego dokumentu wykazującego okoliczność, iż osoba która złożyła podpis pod w/w pełnomocnictwem, w istocie była do tego uprawniona. Z uwagi na powyższe, Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis KRS), w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to nie zostało jednak wykonane, gdyż w odpowiedzi pełnomocnik złożył oryginał dokumentu pełnomocnictwa, po raz kolejny nie załączając dokumentu który określałby sposób reprezentacji A sp. z o.o. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia w/w braków formalnych skargi, zakreślony pełnomocnikowi skarżącego przez Sąd upłynął zatem bezskutecznie w dniu 6 listopada 2017 r. Wobec bezskutecznego wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd wezwał bezpośrednio stronę skarżącą do podpisania skargi oraz złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do jej wniesienia, określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS) w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II OSK 597/11; LEX nr 992608): "wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę." Odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie, zamiast wezwanej strony, udzielił doradca podatkowy R. P. Tym samym nie doszło do zatwierdzenia przez stronę podjętej przez pełnomocnika czynności w postaci wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Należy zwrócić uwagę, że skoro pierwotne wykonanie wezwania Sądu przez pełnomocnika nie było prawidłowe, to za pozbawione skutków prawnych należy uznać czynności procesowe, które zostały podjęte przez tego pełnomocnika później. Dodatkowo podkreślenia wymaga, że z odpowiedzi udzielonej na wezwanie skierowane bezpośrednio do skarżącego, nie wynika zatwierdzenie przez stronę czynności podjętych przez pełnomocnika. Zatwierdzenie takie wymagałoby działania samej strony, nie zaś działania w imieniu strony osoby, która nie spełniała warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym już na wcześniejszym etapie postępowania. Ubocznie należy wskazać, że zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, za skutki działania lub zaniechania pełnomocnika odpowiedzialność ponosi jego mocodawca (por. postanowienia NSA: z 13 września 2012 r., II FZ 689/12 LEX nr 1223294; z 9 października 2013 r., II FZ 872/13 LEX nr 1399273; z 18 lipca 2013 r., I OZ 584/13 LEX nr 1446616). Także z tego punktu widzenia, uwzględniając okoliczności niniejszej sprawy należałoby uznać, że do uzupełnienia braków nie doszło w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej - p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając na uwadze bezskuteczny upływ siedmiodniowego terminu zakreślonego skarżącemu przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.