I SA/Wr 1076/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2015 r. w Wydziale I w sprawie ze skargi "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2011 postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca spółka pismem z dnia 2 kwietnia 2015 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2011. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 maja 2015 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do usunięcia w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Sąd jednocześnie pouczył, że nieusunięcie wskazanego braku formalnego skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 27 maja 2015 r. Skarżąca spółka podała wartość przedmiotu zaskarżenia oraz złożyła odpis z Krajowego Rejestru Sądowego celem wykazania prawidłowego umocowania do wniesienia skargi w piśmie z dnia 28 maja 2015 r., które nadała na adres Dyrektora Izby Skarbowej we W.. Organ po otrzymaniu pisma przesłał je zgodnie z właściwością do tut. Sądu w dniu 9 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminu do uzupełnienia jej braków formalnych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, zostało doręczone stronie w dniu 27 maja 2015 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki). Termin do usunięcia braku formalnego skargi upływał zatem z dniem 3 czerwca 2015 r. Strona podała wprawdzie wartość przedmiotu zaskarżenia oraz złożyła odpis z Krajowego Rejestru Sądowego w piśmie z dnia 28 maja 2015 r., przedmiotowa przesyłka została jednak nadana w dniu 1 czerwca 2015 r. na adres Dyrektora Izby Skarbowej we W., który po otrzymaniu korespondencji, przesłał ją zgodnie z właściwością na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 9 czerwca 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano pismo). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, zgodnie z którym, w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA: z dn. 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08; z dnia 12 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1918/08; z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 234/09; z dnia 10 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1433/07). Zdaniem Sądu, pogląd ten należy odnieść do sytuacji, gdy pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych zostaje wniesione do organu, którego decyzja jest przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że o dacie zachowania terminu wyznaczonego wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych decyduje - w przypadku złożenia go organowi odwoławczemu - data nadania tego pisma przez ten organ na adres właściwego sądu (por. postanowienie NSA z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 3870/14; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 29 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 736/14; postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 281/14). Podnieść należy, że sformułowanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi było jasne, precyzyjne i chociaż nie wskazano w nim wprost, że pismo uzupełniające brak formalny należy wnieść bezpośrednio do sądu, to całokształt jego treści wskazywał na to w sposób oczywisty - w nagłówku wezwania, w lewej części pisma, podano adres sądu, nigdzie nie podano adresu organu. Wniosek o złożenie pisma do sądu wyprowadzić można również z okoliczności wystosowania wezwania do uzupełnienia braku formalnego przez sąd, nie zaś przez organ podatkowy. W tej sytuacji, wobec wysłania przesyłki na adres organu, dla oceny czy strona uzupełniła brak skargi w terminie, kluczowa jest data nadania przesyłki przez organ do tut. Sądu. Bez znaczenia jest natomiast fakt, iż przesyłka wskazująca wartość przedmiotu zaskarżenia została nadana w dniu 1 czerwca 2015 r., a więc jeszcze przed upływem zakreślonego siedmiodniowego terminu. Zasadniczą dla niniejszej sprawy jest okoliczność, iż pismo skarżącej spółki uzupełniające braki formalne skargi zostało przekazane przez organ podatkowy do tut. Sądu w dniu 9 czerwca 2015 r., a więc już po upływie siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.