I SA/Wr 1159/10
PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-11-08
Skład orzekający: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, oparty jedynie na twierdzeniu o trudnych do odwrócenia skutkach w postaci konieczności spieniężenia majątku i zaprzestania działalności gospodarczej, bez przedstawienia dowodów na stan majątkowy wnioskodawcy, uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że argumentacja wnioskodawczyni była niewystarczająca. Twierdzenia o trudnych do odwrócenia skutkach, takie jak konieczność spieniężenia majątku i zaprzestania działalności gospodarczej, nie zostały poparte żadnymi dowodami, w tym informacjami o stanie majątkowym wnioskodawczyni. Ciężar wykazania przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy.Stan faktyczny
Skarżąca E. H. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. dotyczącą zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Wraz ze skargą złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej egzekucja doprowadzi do nieodwracalnych skutków w postaci konieczności spieniężenia majątku i zaprzestania działalności gospodarczej przez męża. Podkreśliła, że podobne zobowiązanie ustalono wobec męża.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W skardze na powołaną w sentencji postanowienia decyzję, E. H. – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wnioskodawczyni wskazała, że zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, gdyż orzeczenie to wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa zarówno materialnego, jak i procesowego. Zatem wyegzekwowanie przez organ orzeczonej kwoty 185.959 zł przed zajęciem w rozpoznawanej sprawie stanowiska przez Sąd, doprowadzi do nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia następstw w postaci konieczności spieniężenia majątku wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej, a co za tym idzie braku możliwości kontynuowania przez męża skarżącej tej działalności.
Wnioskodawczyni dodała, iż w stosunku do męża skarżącej – J. H. – organ podatkowy również ustalił zobowiązanie podatkowe w podatku od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w wysokości 185.959 zł, co podkreśla zasadność złożonego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w drodze wyjątku, kolejne paragrafy powołanego artykułu, przewidują możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, formułując przesłanki stosowania tej instytucji. Podstawę prawną wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd administracyjny stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy podkreślić, iż uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Zakamycze 2005, wyd. I, str. 168). Okoliczności przemawiające za wydaniem pozytywnego rozstrzygnięcia powinny zostać poparte stosownymi dokumentami, z których wynikałby np. stan majątkowy danego podmiotu. Sąd podziela także prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko, iż samo zacytowanie przepisu, a nawet ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I OZ 271/09 oraz postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II OZ 267/09).
Argumentacja zawarta we wniosku jest niewystarczająca by można było go uwzględnić i stwierdzić zaistnienie przesłanek wynikających z treści art. 61 § 3 p.p.s.a.
Twierdzenie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia następstwa polegające na konieczności zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej nie zostało poparte przez wnioskodawczynię jakimikolwiek dowodami. Mimo, iż wartość przedmiotu sporu jest znaczna (185.959,00 zł), a dodatkowo w tutejszym Sądzie toczy się sprawa ze skargi męża skarżącej, w której wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 185.959,00 zł, to nie można automatycznie wywodzić z wysokości tych kwot, iż ich ewentualna egzekucja spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Brak informacji ze strony skarżącej o jej zasobach pieniężnych, ruchomościach, nieruchomościach i innych składnikach majątku nie pozwala na przyjęcie, iż przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji zostały spełnione. Po stronie wnioskodawcy spoczywa bowiem ciężar wykazania, że w jego sytuacji brak uwzględnienia wniosku może przyczynić się do powstania znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględniając powyższe uwagi, skarżąca nie przekonała Sądu co do zasadności zastosowania wobec niej ochrony tymczasowej.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło