I SA/Wr 1246/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca) Sędzia NSA - Janusz Zubrzycki Asesor WSA - Katarzyna Radom Protokolant: Lucyna Barańska Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2004 r. sprawy ze skargi: E. G. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług za grudzień 2001 roku I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że wymieniona w punkcie I decyzja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz skarżącej kwotę: 85,00 (słownie: osiemdziesiąt pięć) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Skarga dotyczy decyzji - Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G. z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. określającej kwotę różnicy podatku do przeniesienia na miesiąc następny -E. G. prowadzącej w J. G. działalność gospodarczą pod firmą A, której przedmiotem jest pośrednictwo handlowe w sprzedaży paliw płynnych i gazowych, handel hurtowy paliwami stałymi, ciekłymi, gazowymi i produktami pokrewnymi oraz świadczenie usług transportowych i przeładunkowych ropy i produktów ropopochodnych. Po przeprowadzeniu w firmie Pani E. G. kontroli skarbowej, dotyczącej prawidłowości rozliczania podatku od towarów i usług za okres od października 2000r. do grudnia 200Ir., Inspektor Kontroli Skarbowej w rozliczeniu za grudzień 2001 r. nie stwierdził nieprawidłowości w zakresie rozliczenia podatku należnego, natomiast zakwestionował rozliczenie i deklarowanie kwot podatku naliczonego z 3 faktur dokumentujących zakup paliw benzynowych do samochodu Subaru Impreza - łącznie VAT- [...]. Kontrolujący uznał, że odliczeniu w grudzień 2001 r. (przy przyjętej bez zmian-zadeklarowanej kwocie podatku należnego), podlega podatek naliczony w kwocie [...], (a nie jak w deklaracji: [...]). Korekta inspektora obejmowała zawyżoną kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, przeniesioną z poprzedniego miesiąca a wynikającą z nie uwzględnienia w poszczególnych miesiącach poprzedzających rozpatrywany miesiąc - podatku naliczonego związanego z poniesionymi przez skarżącą wydatkami dotyczącymi rat leasingowych i zakupu paliwa do samochodu Subaru Impreza (uznanego przez kontrolującego za samochód osobowy), zaś w odniesieniu do miesiąca bieżącego, z nie uwzględnienia faktur zakupu paliw benzynowych do w/w samochodu, którego leasing operacyjny skończył się we wrześniu 2001 r. Inspektor uznał, że podatniczka w grudniu 2001 r. nie dysponowała już samochodem Subaru, (gdyż umowa leasingu wygasła we wrześniu 2001 r.) a po zakończeniu umowy, samochodu nie zakupiła. Nie mogła zatem ponosić kosztów związanych z eksploatacją samochodu który nie służył działalności gospodarczej, ani odliczać podatku naliczonego z faktur za paliwo do samochodu do którego nie miała już tytułu prawnego. Inspektor UKS przyjął, że w sprawie ma zastosowanie przepis art.25 ust 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z art. 22 i art.23 ust. l pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obniżenia podatku należnego o naliczony nie stosuje się do towarów i usług, którymi rozporządzono w sposób nie pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Powyższe ustalenia znalazły odbicie w decyzji Nr [...] wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. w dniu [...], w której określono za grudzień 2001 r. różnicę podatku do przeniesienia na miesiąc następny w kwocie [...]. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w powyższej decyzji E.G. wniosła odwołanie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art.187 § 1 Ordynacji podatkowej, polegające na przyjęciu, że samochód SUBARU IMPREZA jest samochodem osobowym, mimo jego aktualnej rejestracji jako samochodu ciężarowego. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego - Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G. wydała w dniu [...] decyzję Nr [...], w której podzieliła stanowisko organu I instancji dotyczące zaistnienia w sprawie okoliczności dających podstawę do pozbawienia skarżącej prawa do obniżenia podatku należnego za rozpatrywany okres o podatek naliczony związany z eksploatacją samochodu do którego nie miała już tytułu prawnego. Decyzję Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. strona zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie: -przepisów prawa procesowego - art.187 § 1 Ordynacji podatkowej polegające na przyjęciu, że samochód ciężarowy SUBARU IMPREZA jest samochodem osobowym mimo jego aktualnej rejestracji jako samochodu ciężarowego. Skarżąca podniosła, że organ rejestrowy nie znalazł przesłanek do wznowienia postępowania w sprawie rejestracji pojazdu, a Prokuratura w W. umorzyła postępowanie dotyczące nieprawidłowości w tym zakresie. Stanowisko zajęte w sprawie przez Izbę Skarbową nie respektuje więc wydanej przez uprawniony organ administracji terenowej decyzji administracyjnej jaką jest dowód rejestracyjny pojazdu, a dokonane w pojeździe przeróbki dostosowujące go do charakteru ciężarowego uznał organ odwoławczy za pozorne; -przepisu § 42 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. poprzez niesłuszną odmowę prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu usług telekomunikacyjnych w miesiącu otrzymania faktury. W odpowiedzi na skargę - Izba Skarbowa powtórzyła argumentację jaką podnosiła dla uzasadnienia stanowiska, że leasingowany samochód jest samochodem osobowym i pozbawienia podatku naliczonego związanego z leasingiem i eksploatacją tego samochodu. Uznała, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia ani przepisu Ordynacji podatkowej wskazanego w skardze (w sprawie zebrano i wnikliwie rozpatrzono obszerny materiał dowodowy), ani przepisów prawa materialnego (rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji oparto o obowiązujące przepisy po stwierdzeniu zaistnienia okoliczności, które uzasadniały ich zastosowanie w sprawie). Stwierdziła, że podnoszone w skardze zarzuty nie zasługują na uwzględnienie i podtrzymując w całości argumentację zawartą w decyzji wydanej w trybie odwoławczym, strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia [...] pełnomocnik skarżącej popiera dotychczas zgłoszone zarzuty i dodatkowo, przytaczając orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego: -powołuje się na charakter dowodu rejestracyjnego - jako wiążącej organy podatkowe w przedmiotowej sprawie decyzji administracyjnej; -kwestionuje prawo organów podatkowych do wywodzenia skutków podatkowych z przepisów art. 58 i art.83 Kodeksu cywilnego oraz stosowania tzw. klauzul "obejścia prawa". Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na tej podstawie właściwym do rozpatrzenia niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny - w rozważaniach nad stanem faktycznym i prawnym sprawy uznał, że chociaż zarzuty skargi nie są zasadne, konieczne jest wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego, ponieważ narusza ona prawo. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, które oceniane są z punktu widzenia ich legalności, a więc zgodności z prawem, zarówno materialnym jak i formalnym. Rozpatrując zaskarżoną decyzję według powyższych kryteriów, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że uchylenie zaskarżonej decyzji jest konieczne, gdyż wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji za poprzednie miesiące, z których wynikała kwota różnicy podatku do przeniesienia, skutkuje zmianą rozliczeń w miesiącach następnych. Odnosząc się do zarzutów skargi, dotyczących postępowania dowodowego, polegających na naruszeniu w sprawie przepisu art. 187 § 1 OP, jak również zarzutów zgłoszonych przez pełnomocnika w piśmie procesowym, uznać należy że są one całkowicie bezzasadne. W sytuacji bowiem, gdy umowa leasingu samochodu Subaru Impreza wygasła we wrześniu 2001 r. , to spór dotyczący jego ciężarowego charakteru jest bez znaczenia, bowiem wydatki związane z samochodem, który w tym czasie nie był już wykorzystywany dla celów działalności podatnika - nie mogły w świetle art. 22 ust.l ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowić kosztu uzyskania przychodu. Wyłączenie w tej sytuacji podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu paliwa otrzymanych w grudniu 2001 r. na podstawie art.25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 23 ust 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest oczywiście zasadne. Takie też motywy rozstrzygnięcia wynikają z powołanych w decyzjach organów obu instancji przepisów prawa; obniżenia kwot podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, którymi rozporządzono w sposób nie pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Zasadnie zatem uznano, że otrzymane faktury związane z zakupem paliwa do samochodu Subaru Impreza o numerze rejestracyjnym [...] w grudniu 2001 r. - nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z nich wynikający. Natomiast zarzut naruszenia § 42 ust 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 22.12.1999 r. jest bezzasadny ( w odniesieniu do rozliczenia za grudzień), ponieważ organy nie kwestionowały co do zasady prawa odliczenia podatku z faktury za usługi telekomunikacyjne otrzymanej we wrześniu, a jedynie termin odliczenia. Korekta rozliczeń za wcześniejsze miesiące uwzględnia już podatek naliczony ze spornej faktury, stąd i ten zarzut uznać należy za nietrafny. Ponieważ Sąd wyeliminował z obrotu prawnego decyzje za poprzednie miesiące z których wynikała kwota do przeniesienia na miesiąc następny, stąd mimo, że merytoryczne zarzuty skargi są całkowicie bezzasadne, a ponadto nie dotyczą kwestii znaczących dla rozliczenia za grudzień 2001 r., to z uwagi na "kaskadowy" charakter podatku od towarów i usług, konieczne jest ponowne dokonanie wymiaru za ten miesiąc z uwzględnieniem skutków jakie wynikają z uchylonych decyzji za miesiące poprzednie. Z uwagi na powyższe, Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji w zakresie podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. stwierdził, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, stąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. b - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. nr 153, poz.1270) -orzekł jak w sentencji i. W zakresie wstrzymania wykonania decyzji rozstrzygnięcie oparte jest na art.152 zaś w zakresie kosztów orzeczono na podstawie art.200 w/w ustawy.