I SA/Wr 1319/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na interpretację indywidulaną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w P. działający w imieniu Ministra Finansów, po wezwaniu przez H. G. do usunięcia naruszenia prawa w związku z wydaniem wskazanej w sentencji interpretacji indywidulanej, utrzymał zajęte w sprawie stanowisko. Pismo w tym przedmiocie zostało doręczone stronie skarżącej [...] maja 2013 r. Skarga na powyższą interpretację została wniesiona bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismem nadanym w placówce pocztowej 14 czerwca 2013 r. (piątek). Tutejszy Sąd nadał przesyłkę ze skargą na adres ww. organu administracyjnego 18 czerwca 2013 r. (poniedziałek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona stronie skarżącej 14 maja 2013 r. Od tej daty należało liczyć 30-dniowy termin do wniesienia skargi na wskazaną w sentencji interpretację indywidualną, którego ostatni dzień przypadł na 13 czerwca 2013 r. (czwartek). Dodać trzeba, iż zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Tymczasem strona skierowała skargę bezpośrednio do Sądu, z pominięciem Dyrektora Izby Skarbowej w P., którego działanie zostało zaskarżone. Wobec tego faktycznie skargę należało uznać za wniesioną dopiero w dniu nadania jej na adres właściwego organu administracyjnego, co uczynił Sąd w dacie 18 czerwca 2013 r. Zauważyć należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych niejednokrotnie zwracano uwagę na konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu – mianowicie sąd powinien przekazać skargę właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu. Jednak o zachowaniu ustawowego terminu do jej wniesienia decyduje wówczas data wysłania (przekazania) skargi przez sąd do tego organu (zob. np. postanowienia NSA z 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2554/10, z 22 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1221/11 – publ. na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy skargę w niniejszej sprawie wniesioną 18 czerwca 2013 r., gdy termin 30-dniowy upłynął 13 czerwca 2013 r., należało ocenić jako spóźnioną. Z kolei na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę, która zostanie wniesiona po terminie, sąd obowiązany jest odrzucić. Wobec powyższego, mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności oraz przytoczoną regulację prawną, Sąd postanowił jak w sentencji.