I SA/Wr 1380/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Sędziowie WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca), WSA Zbigniew Łoboda, Protokolant Ewelina Bedyńska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi W. A. – Syndyka Masy Upadłości "A" sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia zawiesić z urzędu postępowanie. Przedmiotem skargi W. A. – syndyka masy upadłości Przedsiębiorstwa Robót Górniczych i Usług Technicznych "A" sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. (nr [...]), wydana w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2005 r. Z akt sprawy wynika, iż wydając zaskarżoną decyzję Dyrektor Izby Skarbowej we W. analizował m.in. kwestię przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego w rozumieniu art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.; dalej O.p.). O powyższym fakcie świadczy korespondencja z Dyrektorem Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Z pisma tego organu z dnia [...]r. (nr [...]), skierowanego do Dyrektora Izby Skarbowej we W. wynika, iż w sprawie wszczęto dochodzenie w przedmiocie popełnienia przestępstw skarbowych, czego dowodzi - dołączone do tego pisma - postanowienie z dnia [...]r. (nr [...]) wszczęciu dochodzenia w sprawie narażenia na uszczuplenie budżetu państwa z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2005 r. oraz podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r., tj. w związku z popełnieniem przestępstw skarbowych z art. 56 § 2 k.k.s. Organ odwoławczy, podobnie jak organ podatkowy I instancji, uznał, że wskutek prowadzonego postępowania o przestępstwa skarbowe doszło do przerwania biegu przedawnienia, a zatem nie istniały przeszkody prawne do wydania decyzji wymiarowej w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej – p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jak wskazuje się w orzecznictwie, przez kwestię wstępną o jakiej mowa w powołanym przepisie należy rozumieć zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne dla sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 694/06; LEX nr 338509). Naczelny Sąd Administracyjny zwraca przy tym uwagę na zasadność szerokiego rozumienia użytego w komentowanym pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wykraczające poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania – które powinno uwzględniać wartość jednolitości orzecznictwa. Stąd też ocena celowości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 § 1 p.p.s.a. powinna być dokonywana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Względy sprawiedliwości oraz ekonomii procesowej mogą zatem przemawiać za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia (vide postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 704/11). Działając w granicach art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd stwierdza, że jednym z elementów oceny legalności zaskarżonej decyzji stanowiła wykładnia i zastosowanie w sprawie dyspozycji art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Kwestia oceny zgodności z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP przepisu art. 70 § 6 pkt 1 O.p., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., tj. w zakresie w jakim wprowadza on skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego, stanowi obecnie przedmiot pytania prawnego, przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2011 r. (sygn. akt I FSK 525/10; orzeczenie dostępne na stronie https:// cbois.nsa.gov.pl). Wskazana okoliczność uzasadniała zatem, zdaniem Sądu, zawieszenie postępowania sądowego w sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., z uwagi na prejudycjalność orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji .