I SA/Wr 1507/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia NSA Halina Betta, Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska, Protokolant: Ewelina Bedyńska, Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2012 r. przy udziale sprawy ze skargi A we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opodatkowania podatkiem od towarów i usług otrzymanych na realizację zadań statutowych dotacji i darowizn Uchyla zaskarżoną interpretację. Wnioskiem złożonym w dniu [...], uzupełnionym pismami z dnia [...] i [...], A wystąpił o udzielenie interpretacji dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług otrzymanych dotacji i darowizn na realizację zadań statutowych. Wnioskodawca – organizacja pożytku publicznego od 2004 r., realizuje zadania w zakresie: 1) informacji i poradnictwa dotyczącego spraw socjalno-bytowych osób niepełnosprawnych, 2) poradnictwa specjalistycznego (prawnego, psychopedagogicznego), 3) szkolenia dla osób indywidualnych (wolontariusze, osoby niepełnosprawne, opiekunowie) oraz dla liderów organizacji osób niepełnosprawnych, 4) prowadzenia programów aktywizacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych, 5) społecznych kampanii informacyjnych, 6) programów edukacyjnych dla różnych grup środowiskowych, 7) występowania w sprawach legislacyjnych dotyczących niepełnosprawnych, 8) działań interwencyjnych w sytuacjach dyskryminacji osób niepełnosprawnych. Na realizację tych zadań strona otrzymuje dotacje ze środków publicznych, m.in. Gminy W., Sejmiku Wojewódzkiego, PFRON oraz darowizny podmiotów prywatnych. Zadania swoje strona wykonuje nieodpłatnie. Stwierdziła strona, że od uzyskiwanych środków nigdy nie odprowadzała podatku VAT, będąc jako organizacja pożytku publicznego zwolniona podmiotowo od tego podatku, przedmiotowo na podstawie przepisów obowiązujących do dnia 31 grudnia 2010 r. Dotacje przyznawane są na podstawie art. 11 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz.1536). Środki przyznane w formie dotacji na wykonanie przez A usług są zapłatą za ich wykonanie na rzecz osób fizycznych niebędących członkami A. Darowizny od podmiotów prywatnych są przeznaczane na pokrycie bieżących kosztów funkcjonowania A. Dotacje i darowizny mają charakter pieniężny. A nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku ze świadczonymi usługami. Wskazała także strona, uzupełniając wniosek, że otrzymuje zapłatę za wszystkie wymienione działania, poza występowaniem w sprawach legislacyjnych oraz działaniach interwencyjnych w sprawie dyskryminacji niepełnosprawnych. Usługi wskazane w pkt 1-4 i 6) skierowane są do konkretnych beneficjentów, A nie jest podmiotem objętym systemem oświaty (ustawa z dnia 7.09.1991 r. o systemie oświaty), nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, nie świadczy usług w zakresie kształcenia i wychowania, efektem prowadzonych szkoleń nie jest kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, nie świadczy usług pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej i usług określonych w przepisach o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, dla świadczonego poradnictwa prawnego wskazała symbol PKWIU – 69.10.1, a dla psychologicznego – 85.14.13-00.20. Strona zadała pytanie: czy w związku z prowadzonymi działaniami jest zobowiązana do odprowadzania podatku VAT od otrzymanych dotacji ze środków publicznych i darowizn od osób fizycznych i prawnych na realizacje zadań statutowych wyżej opisanych, które wykonuje nieodpłatnie na rzecz beneficjentów nie będących członkami A. Zdaniem strony bezpośrednia implementacja art. 132 ust. 1 lit. I Dyrektywy 2006/112/WE do art. 43 ust. 1 pkt 31 ustawy o VAT, wprowadzona ustawą o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 29 października 2010 r. (Dz. U. Nr 226, poz. 1476) nie zmienia statusu prawnego strony czyli podmiotu, który w zakresie nieodpłatnego wykonywania opisanych zadań na rzecz osób niebędących członkami A, na które otrzymuje środki publiczne i niepubliczne, nie jest zobowiązany do odprowadzania podatku VAT. Zwolnienie przedmiotowe dotyczy także udzielanych bezpłatnie porad prawnych, również wobec brzmienia art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy. Interpretacją z dnia [...] Nr [...] Minister Finansów uznał stanowisko strony za nieprawidłowe. Analizując przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wskazał m.in. organ na przepis art. 29 ust. 1 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 marca 2011 r. wyjaśniając, że przepis ten oznacza, że do podstawy opodatkowania podatkiem VAT wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy lub świadczenia usługi. Dla określenia, czy dana dotacja jest czy też nie opodatkowana istotne są szczegółowe warunki jej przyznania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. Kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi stwierdzenie, iż jest ona dokonywana w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT – obrót zwiększa się o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni mają wpływ na cenę (kwotę należną). Dotacja nie dająca się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, służąca pokryciu ogólnych kosztów działalności podatnika nie stanowi obrotu w myśl przepisu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT czyli nie zwiększa podstawy opodatkowania podatkiem VAT. Biorąc pod uwagę stan faktyczny oraz mające zastosowanie przepisy ustawy o VAT stwierdził organ, że otrzymana dotacja ze środków publicznych przeznaczona na realizację zadań w zakresie: społeczne kampanie informacyjne (pkt 5), występowanie w sprawach legislacyjnych dotyczących problematyki niepełnosprawności (pkt 7) oraz działania interwencyjne w sytuacjach dyskryminacji osób niepełnosprawnych i ich rodzin (pkt 8), a także dobrowolne darowizny od podmiotów prywatnych przeznaczane na pokrycie kosztów związanych z funkcjonowaniem Sejmiku nie stanowią zapłaty za świadczenie usług ani dopłaty do cen świadczonych usług co oznacza, że nie stanowią one obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy, zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, wobec tego strona nie ma obowiązku odprowadzania podatku należnego od uzyskanej części dotacji i darowizn. Odnośnie czynności wykonywanych przez stronę, o których mowa w pktach 1-4) oraz pkt 6, które są finansowane z otrzymanej dotacji, stanowiącej zapłatę za wykonane usługi na rzecz osób fizycznych, ma związek ze sprzedażą, gdyż dotacja ma na celu dofinansowanie ceny sprzedaży, w związku z tym stanowi kwotę należną (cenę) z tytułu świadczonych usług, a więc obrót z art. 29 ust. 1 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu jako czynność wymieniona w art. 5 ust. 1 ustawy. Wskazał organ na ustawę z dnia 29.10.2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., uchylającą załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku VAT, w której odstąpiono od identyfikacji zwolnień przy pomocy klasyfikacji statystycznych, czego powodem było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE . Wskazał organ, że błędne jest stanowisko strony, iż korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 31 ustawy o VAT wykonując zadania na rzecz osób niebędących członkami A, na które otrzymuje środki publiczne, albowiem zwolnienie, o którym mowa w tym przepisie dotyczy świadczenia usług na rzecz członków organizacji wymienionych w tym przepisie. Nie korzysta strona również ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ani też z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, bowiem jak wynika z uzupełnionego wniosku przez stronę nie jest ona podmiotem objętym systemem oświaty, zgodnie z ustawą o systemie oświaty, ponadto nie prowadzi szkoleń w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Stwierdził organ, że zwolnienie w zakresie pomocy społecznej uregulował ustawodawca w art. 43 ust. 1 pkt 22 ustawy, przy czym zwolnieniem z tego przepisu objęte są usługi pomocy społecznej, o których mowa w przepisach o pomocy społecznej, a także w przepisach o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, natomiast świadczone przez stronę usługi nie mieszczą się w tym zakresie. Reasumując stwierdził organ, że opisane w stanie faktycznym wniosku usługi od pkt 1-4 oraz w pkt 6 nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ani nie są opodatkowane żadną z preferencyjnych stawek tego podatku. Podlegają opodatkowaniu stawką VAT 23 %. Wskazał organ na obowiązujące od dnia 1 stycznia 2011 r. brzmienie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i stwierdził, że o ile wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy, jest zobowiązany odprowadzić podatek należny od uzyskanej części dotacji. Wskazał także organ na zmianę treści art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 2 i art. 29 ust. 1 ustawy z dniem 1 kwietnia 2011 r. Po bezskutecznym wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa strona wniosła skargę zarzucając zaskarżonej interpretacji naruszenie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez błędną jego interpretację tj. stwierdzenie, że strona skarżąca otrzymuje dotacje ze środków publicznych i darowizn od podmiotów prywatnych na poczet prowadzonej działalności gospodarczej, art. 29 ust. 1 ustawy przez przyjęcie, że otrzymane przez skarżącą dotacje ze środków publicznych oraz darowizn od podmiotów prywatnych stanowią obrót będący podstawą opodatkowania oraz art. 5 ust. 1 przez przyjęcie, że świadczone usługi wymienione w pkt 1-4 oraz pkt 6 wniosku podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji. Zarzuciła skarżąca, że nigdy nie była formalnie zarejestrowanym podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, ani też zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 24.04.2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie jest zwolniona od podatku dochodowego od osób prawnych, podatku od nieruchomości, od czynności cywilnoprawnych, opłaty skarbowej i opłat sądowych. Działania strony skarżącej nie dają podstaw do twierdzenia, że mają one charakter prowadzenia działalności gospodarczej, nigdy w realizowanych zadaniach zleconych nie występował element zysku, całość przyznawanych środków publicznych (dotacji) była przeznaczana na realizację zadań wykonywanych przez pracowników A lub osoby wykonujące zadania na podstawie umów cywilnoprawnych. Nieporozumienie wzięło się z określenia "zapłata za wykonywane usługi". Faktycznie nie jest to zapłata za wykonywane usługi lecz zwrot kosztów za wykonanie zleconego przez organ administracji zadania publicznego. Nie mając możliwości obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego strona nie miałaby możliwości działania. Nieprawdopodobne jest, aby zlecający przewidywali w organizowanych konkursach na zadania zlecone wartość podatku VAT, którą musiałyby płacić organizacje pozarządowe. Wskazała skarżąca na przepis art. 29 ust. 1 ustawy stwierdzając, że otrzymane dotacje nie mają żadnego wpływu na cenę wykonywanych usług, a ostateczni beneficjenci nie uiszczają z tytułu odbioru tych usług żadnych opłat. Pomiędzy otrzymaną zapłatą a wykonanym świadczeniem winien istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, a jego brak wyklucza zakwalifikowanie dostawy lub świadczenia do czynności podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Brak ekwiwalentności świadczenia po stronie beneficjentów usług. Odwołała się strona do wyroku z dnia 5.02.2009 r. (sygn. I SA/Po 1390/08). W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko i jego argumentację zawarte w zaskarżonej interpretacji, podkreślając, że to strona skarżąca wskazała, że otrzymane dotacje w stosunku do wykonywanych przez nią czynności wskazanych w pktach 1-4) oraz 6) stanowią zapłatę za świadczone przez nią usługi na rzecz osób fizycznych, co organ potraktował jako element stanu faktycznego. Otrzymana dotacja ma na celu dofinansowanie ceny sprzedaży, mając w tej części związek ze sprzedażą. W piśmie z dnia 6.12.2011 r. strona skarżąca zarzuciła, że organ dokonał błędnej analizy stanu faktycznego przedstawionego przez stronę. W odpowiedzi na wezwania organu do uzupełnienia wniosku przez wskazanie, czy A otrzymuje zapłatę za wszystkie działania wymienione we wniosku, oprócz pkt 7 i 8, strona odpowiedziała pozytywnie, jednak we wszystkich pismach wyraźnie stwierdzała, że działania te prowadzi nieodpłatnie. Gdyby organ poprawnie zanalizował przedstawiony stan faktyczny, a nie tylko ograniczył się do słów "otrzymuje zapłatę" , doszedłby do wniosku, stosując prawidłowo przepisy, których naruszenie zarzucono w skardze, że skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej oraz z tytułu otrzymywanych dotacji nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Brak takiej analizy skutkuje naruszeniem art. 125 § 1, art. 122 Ordynacji podatkowej. Powołała się strona na słownikowe znaczenie pojęcia dotacja. Odwołała się do wyroku WSA z dnia 26.09.2008 r. (sygn. I SA/Wr 718/08) odnoszącego się do opodatkowania podatkiem VAT dotacji, stwierdzającego, że w takim wypadku dotacja musi mieć charakter kompensujący lub zastępujący cenę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych rozstrzygnięć z prawem. W wyniku takiej kontroli rozstrzygnięcie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 w zw. z art. 146 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.). Dokonując kontroli wydanej przez Ministra Finansów interpretacji indywidualnej w tym zakresie nie ulega wątpliwości, iż zawarte w niej stanowisko organu administracji jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Interpretacja ta zawiera ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa (art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej). Z powołanych przepisów prawa wynika, że rolą Ministra Finansów przy wydawaniu interpretacji indywidualnej jest ocena stanowiska strony, w konkretnych opisanych we wniosku okolicznościach faktycznych, ściśle w takim zakresie, w jakim sprawa ta została przez podatnika przedstawiona. Wyłączono więc możliwość przedstawiania poglądów i interpretacji mających zastosowanie w sprawie przepisów prawnych w odniesieniu do różnych sytuacji faktycznych. Organ ogranicza się jedynie do wykładni treści przepisów prawa podatkowego oraz sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej indywidualnie sprawy. Przedmiotem sporu na etapie postępowania sądowo-administracyjnego jest kwestia opodatkowania podatkiem VAT realizowanych przez stronę – organizację pożytku publicznego zadań w zakresie wskazanym w punktach wniosku: 1) informacji i poradnictwa dotyczącego spraw socjalno-bytowych osób niepełnosprawnych, 2) poradnictwa specjalistycznego (prawnego, psychopedagogicznego), 3) szkolenia dla osób indywidualnych (wolontariusze, osoby niepełnosprawne, opiekunowie) oraz dla liderów organizacji osób niepełnosprawnych, 4) prowadzenia programów aktywizacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych, oraz 6) programów edukacyjnych dla różnych grup środowiskowych, które są finansowane z otrzymanej dotacji. Jak wynika z wniosku strona skarżąca od 2004 r. jest organizacją pożytku publicznego, na realizację wymienionych zadań otrzymuje dotacje ze środków publicznych, m.in. od Gminy W., Sejmiku Wojewódzkiego, PFRON oraz darowizny podmiotów prywatnych. Zadania swoje strona wykonuje nieodpłatnie. Stwierdziła strona, że od uzyskiwanych środków nigdy nie odprowadzała podatku VAT. Zdaniem Ministra Finansów finansowanie tych zadań następuje z otrzymanych dotacji stanowiących zapłatę, która ma związek ze sprzedażą, gdyż dotacja ma na celu dofinansowanie ceny sprzedaży, w związku z tym stanowi kwotę należną (cenę) z tytułu świadczonych usług, a więc obrót z art. 29 ust. 1 ustawy, tym samym podlega opodatkowaniu jako czynność wymieniona w art. 5 ust. 1 ustawy. Opisane w stanie faktycznym wniosku usługi od pkt 1-4 oraz w pkt 6 nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ani nie są opodatkowane żadną z preferencyjnych stawek tego podatku. Podlegają opodatkowaniu stawką VAT 23 %. Wskazał organ na obowiązujące od dnia 1 stycznia 2011 r. brzmienie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i stwierdził, że o ile wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy, jest zobowiązany odprowadzić podatek należny od uzyskanej części dotacji. Wskazał także organ na zmianę treści art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 2 i art. 29 ust. 1 ustawy z dniem 1 kwietnia 2011r. Przeprowadzając kontrolę zaskarżonej interpretacji należy zwrócić uwagę na status quo strony skarżącej, która jest organizacją pożytku publicznego. Zatem zasady jej działalności regulują przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (t .j. Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz.1536). Jak wynika z odpowiedzi na skargę, podtrzymując stanowisko i jego argumentację zawarte w zaskarżonej interpretacji, Minister Finansów podkreślił, że to strona skarżąca w stanie faktycznym wskazała, że otrzymane dotacje w stosunku do wykonywanych przez nią czynności wskazanych w pktach 1-4) oraz 6) stanowią zapłatę za świadczone przez nią usługi na rzecz osób fizycznych. Zdaniem organu, otrzymana dotacja ma na celu dofinansowanie ceny sprzedaży, mając w tej części związek ze sprzedażą. Jednym słowem, o tym czy uzyskane dotacje służące stronie skarżącej do realizacji celów wymienionych wyżej w pktach 1)-4) i 6) podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przesądziła odpowiedź strony skarżącej na zadane przez organ pytanie (z dnia 2.06.2011 r.), mające służyć wyjaśnieniu stanu faktycznego: "za które usługi wskazane we wniosku otrzymana dotacja stanowi zapłatę?", na co strona skarżąca odpowiedziała, że "A otrzymuje zapłatę za wszystkie działania wymienione we wniosku, oprócz dwóch ostatnich". Odpowiedź ta, zdaniem Ministra Finansów, stanowiła wiążący element stanu faktycznego skutkując treścią wydanej interpretacji. Zadając pytanie mające na celu wyjaśnienie stanu faktycznego w celu udzielenia interpretacji, a następnie wydając zaskarżoną interpretację nie przeanalizował organ ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie w celu ustalenia sytuacji prawnej strony skarżącej, rodzaju jej działalności i ewentualnego objęcia tej działalności przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 545 ze zm.). Nie poddał organ analizie wykonywanych przez stronę skarżącą zadań wymogom dotyczącym działalności gospodarczej w świetle art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a więc jednym słowem czy realizowane przez stronę zadania wypełniają definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Zadane pytanie, bez analizy statusu strony skarżącej, spowodowało błędną odpowiedź, która nie mogła być uznana za wiążący element stanu faktycznego w świetle uregulowań prawnych, zarówno ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, jak i ustawy o podatku od towarów i usług. Działalność pożytku publicznego zdefiniowana została w art. 3 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie jako działalność społecznie użyteczna prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zdań publicznych określonych w ustawie. Z kolei organizacjami pozarządowymi są wymienione w art. 3 ust. 2 ustawy organizacje, przy czym działalność pożytku publicznego może być prowadzona także przez podmioty wymienione w ust. 3 tego przepisu. Zadania objęte sferą działań publicznych wymienia przepis art. 4 ustawy. Jak wynika z treści art. 6 "Działalność pożytku publicznego nie jest, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1, działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, i może być prowadzona jako działalność nieodpłatna lub jako działalność odpłatna." Działalnością nieodpłatną pożytku publicznego jest działalność prowadzona przez organizacje pozarządowe i podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, a więc także przez stronę skarżącą, w sferze zadań publicznych, o której mowa w art. 4, za które nie pobierają one wynagrodzenia, przy czym co stanowi działalność odpłatną określa przepis art. 8 i art. 9 ustawy. Przechodząc kolejno na grunt ustawy o podatku od towarów i usług przywołać należy przepis art. 5 ustawy o VAT, który określa przedmiotowy zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług, oraz wspomniany wyżej przepis art. 15, który w ust. 1 definiuje podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na cel oraz rezultat takiej działalności - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 1 pkt 4, natomiast w ust. 2 tej ustawy, zdefiniowano działalność gospodarczą jako wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przyjęcie, że działalnością gospodarczą jest wszelka działalność producentów, handlowców i usługodawców wskazuje, po pierwsze, na szeroki zakres strony przedmiotowej tej działalności, a po drugie na powiązanie jej z profesjonalnym obrotem gospodarczym, albowiem właśnie z tym obrotem kojarzyć należy działalność producentów, handlowców, a w konsekwencji także usługodawców. Pojęć tych ("producent", "handlowiec") nie sposób utożsamiać z okazjonalną (nie zawodową) sprzedażą towarów. Dlatego należałoby uznać, że działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, to działalność cechująca się zorganizowaniem i - co do zasady - stałością (ciągłością) jej wykonywania (por. wyrok z dnia 13.12.2011 r., sygn. I FSK491/11). Przeprowadzając ponownie postępowanie w zakresie wydania indywidualnej interpretacji podatkowej winien Minister Finansów, w świetle przywołanych przepisów, rozważyć czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego strona skarżąca może być uznana podatnikiem podatku od towarów i usług, czy wykonywane przez nią zadania, określone w pktach 1-40 oraz 6) wniosku o interpretację, na które uzyskuje dotacje ze środków publicznych, wypełniają definicję działalności gospodarczej zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy. Ustalenia te pozwolą organowi na rozważania w zakresie treści art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obejmującego zakresem pojęciowym obrotu także otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze związane z dostawą lub świadczeniem usług, co wywodził organ w argumentacji udzielonej interpretacji. Opodatkowanie dotacji jest wyjątkiem od ogólnych zasad systemu VAT, a tylko takie dotacje, które są związane bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy świadczenia usług stanowią element podstawy opodatkowania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. orzeczono jak w sentencji wyroku.