I SA/Wr 1616/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak- Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej płatnika za pobrane a niewpłacone zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i orzeczenia solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Skarżąca, w dniu [...] r.(data nadania), złożyła za pośrednictwem właściwego organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na oznaczoną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. wraz ze skargą na to rozstrzygnięcie. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podniosła, że w dniu [...] r. (data nadania) sporządziła i wniosła skargę na decyzję z dnia [...] r (doręczoną w dniu 10 marca 2014r.). Podniosła, że skoro skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jako adresata wskazała tut. Sąd. W jej opinii skarga została prawidłowo wniesiona do Sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we W. Wskazała, że nie miała wiedzy i nie ponosi winy za fakt, że na kopercie jako adresat został wskazany tut. Sąd, bowiem chciała w sposób zgodny z pouczeniem wnieść skargę. Tym samym nie ponosi winy w uchybieniu terminowi. W załączeniu strona przedstawiła kopertę zawierającą skargę wraz z wydrukiem ze strony internetowej Poczty Polskiej umożliwiającej śledzenie nadanych przesyłek na potwierdzenie że tak zaadresowaną przesyłkę Urząd Pocztowy zwrócił nadawcy w dniu 16 kwietnia 2014r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm. ) dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi ( art. 87 § 3 p.p.s.a.). Zatem przywrócenie terminu uwarunkowane jest łącznym wystąpieniem wymienionych przesłanek. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru (k.143 akt administracyjnych) zaskarżoną decyzję doręczono adresatce w dniu 10 marca 2014r. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie, że "od decyzji służy stronie prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu- Wrocław, ul. Św. Mikołaja 78/79- w terminie 30 dni od daty jej doręczenia, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we W. – W., ul. [...] ". Tymczasem skarżąca, jak wynika z załączników rozpatrywanego wniosku, skargę nadała w ustawowym terminie, wskazując właściwy adres organu odwoławczego przy jednoczesnym wskazaniu niewłaściwego adresata tej przesyłki tj. tut. Sądu. Przesyłka została następnie zwrócona w dniu 16 kwietnia 2014r. z adnotacją: pod wskazanym adresem nie ma takiej instytucji. Zatem skoro skarżąca nadała wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą na adres właściwego organu w dniu 23 kwietnia 2014 (k. 6 akt sądowych I SA/Wr 1615/14 ) to należało przyjąć, że został on złożony w ustawowym terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Przy czym oczywistym, jest że skarga musi być zaadresowana prawidłowo (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2007 r. I OZ 538/07, baza Lex nr 356127). W omawianej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu skarżąca wskazała błędne zaadresowanie przesyłki zawierającej skargę, polegające na rozbieżności między podanym adresem a nazwą adresata, co spowodowało zwrot korespondencji. Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium oceny winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może przywrócić uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od strony. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Za takie powody uznaje się na przykład: nagłą chorobę, awarię komunikacyjną, pożar, powódź. Brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy skarżący nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2007 r., sygn. akt VIII SA/Wr 408/07, publ. LEX nr 383769). Uwzględniając zatem okoliczności, na które powołuje się skarżąca Sąd stwierdził, że nie uprawdopodabniają one braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Podkreślenia wymaga, że do okoliczności uzasadniających odstąpienie od reguły wskazanej w art. 85 p.p.s.a. nie zalicza się, błędne zaadresowanie koperty. W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że nieprawidłowe zaadresowanie koperty świadczy o niedołożeniu należytej staranności przez stronę i stanowi błąd, za który ponosi ona winę (por. wyrok NSA z dnia 9 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 139/12, publ. LEX nr 1120744). W ocenie Sądu chybiona jest argumentacja skarżącej o tym, że chcąc w sposób prawidłowy zgodny z trybem wskazanym w pouczeniu wnieść skargę zaadresowała ją we wskazany wyżej sposób, skoro w pouczeniu obok przysługującego stronie trybu zaskarżenia decyzji znajdowała się pełna informacja o adresach zarówno tut. Sądu jak i organu. W związku z powyższym nie można uznać, że mylne zaadresowanie przez skarżącą koperty zawierającej skargę było zdarzeniem nagłym czy zdarzeniem od strony niezależnym. Niewątpliwym jest, że skarżąca znała zarówno adres organu odwoławczego i adres Sądu. Bez wątpienia skarżąca wskazane organy musi rozróżniać, a założenie, że mogłyby one funkcjonować pod tym samym adresem należy uznać za chybione, dowodzące, że skarżąca wbrew własnym twierdzeniom, nie dochowała należytej staranności w zaadresowaniu przesyłki do organu za pośrednictwem, którego należało złożyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wobec powyższego w ocenie Sądu skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi z własnej winy. Mając powyższe na względzie, Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji