I SA/Wr 1627/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz – Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2015 r., I SA/Wr 1627/13, odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2011 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Przesyłka zawierająca odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o prawie i terminie wniesienia zażalenia została dwukrotnie awizowana w dniach 29 grudnia 2015 r. oraz 7 stycznia 2016 r. (o dacie drugiego awiza Sąd uzyskał informację z pisma operatora pocztowego z dnia 25 lutego 2016 r.) a następnie wydana pełnomocnikowi pocztowemu w dniu 14 stycznia 2016 r. W dniu 21 stycznia 2016 r. (data nadania) skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 7 grudnia 2015 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a., w brzmieniu mającym zastosowanie do postępowań sądowych wszczętych przed dniem 15 sierpnia 2015 r.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Stosownie z kolei do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W myśl natomiast art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Przepis art. 178 p.p.s.a., mający z mocy wskazanego wyżej art. 197 § 2 p.p.s.a. zastosowanie w niniejszej sprawie stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis postanowienia z dnia 7 grudnia 2015 r. wynika, że została ona doręczona w dniu 14 stycznia 2016 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 29 grudnia 2015 r., a następnie po raz drugi w dniu 7 stycznia 2016 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 p.p.s.a. nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 12 stycznia 2016 r. Termin do odebrania przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 p.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10, II FZ 542/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, a także z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13, publ. LEX nr 1318910). Odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest to czynność organizacyjno-techniczna, nie mająca znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie – upływ ostatniego dnia okresu. Wobec powyższego siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upłynął z dniem 19 stycznia 2016 r. Skarżąca wniosła natomiast zażalenie w dniu 21 stycznia 2016 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. W tym stanie rzeczy przedmiotowe zażalenie jako wniesione z uchybieniem ustawowego terminu podlegało – na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. – odrzuceniu.