I SA/Wr 1668/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2014 r. w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 rok postanawia: odrzucić wniosek. Wyrokiem z dnia 22 października 2014 r., po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, w której skarżący – prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy – nie brał udziału, tut. Sąd oddalił skargę strony na decyzję wskazaną w komparycji niniejszego postanowienia. W dniu 8 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Postanowieniem z 26 stycznia 2015 r. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, gdyż wniosek o uzasadnienie wyroku został złożony po terminie, o którym skarżący został poinformowany w treści pouczenia znajdującego się w zawiadomieniu o terminie rozprawy. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 4 lutego 2015 r. W piśmie z 5 lutego 2015 r. skarżący ponowił wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazując, że zawarte w zawiadomieniu o rozprawie pouczenie o sposobie żądania uzasadnienia wyroku, było niejasne. Postanowieniem z 23 lutego 2015 r. Sąd odmówił zmiany ww. postanowienia z 26 stycznia 2015 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdził, że skarżący nie wskazał nowych okoliczności, które mogłyby uzasadniać zmianę uprzednio podjętego postanowienia. Sąd uznał bowiem, że nie stanowi "nowych okoliczności" w rozumieniu art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) podniesiony przez skarżącego zarzut, iż forma pouczenia, którą otrzymał, była nieprawidłowa. Sąd dalej wskazał, że w pkt 3 doręczonego skarżącemu pouczenia wyraźnie podano, że "W sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku (...)". Z dalszego pouczenia wyraźnie wynika (o czym świadczy powołanie na treść art. 141 § 2 p.p.s.a.), że jedyny wyjątek dotyczy osób pozbawionych wolności, którym (i tylko im) z urzędu doręcza się odpis sentencji wyroku oddalającego skargę i tylko dla nich bieg terminu do wniosku złożenia o uzasadnienie wyroku liczony jest od dnia doręczenia odpisu sentencji wyroku. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 5 marca 2015 r. W piśmie z 5 kwietnia 2015 r. skarżący po raz trzeci wniósł o sporządzenia uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku. Pismem z 20 kwietnia 2015 r., doręczonym 27 kwietnia 2015 r., Sąd wyjaśnił skarżącemu, że nie jest możliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku, gdyż jak wskazano w wymienionych powyżej postanowieniach tut. Sądu, termin do złożenia wniosku w tym przedmiocie upłynął. Jednocześnie Sąd poinformował, że warunkiem ubiegania się o przywrócenie terminu jest złożenie wniosku spełniającego określone warunki formalne. W piśmie z 29 kwietnia 2015 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W motywach wniosku skarżący podniósł, że w zawartym w zawiadomieniu o rozprawie pouczeniu zapisano dwa możliwe warianty liczenia czasu na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, tj. 7 dni od ogłoszenia wyroku i 7 dni od doręczenia odpisu sentencji wyroku. W ocenie skarżącego, pouczenie to nie precyzuje okoliczności, dla których odpowiedni jest wskazany sposób liczenia czasu dla złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jako, że nie był obecny na rozprawie oczekiwał na doręczenie odpisu sentencji wyroku z urzędu. Przy czym w pouczeniu nie zamieszczono informacji o konieczności złożenia wniosku przez skarżącego o doręczenie odpisu sentencji wyroku. Stwierdził ponadto, że dopiero z pisma Sądu doręczonego w dniu 27 kwietnia 2015 r. dowiedział się, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku miał złożyć w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu podlegał odrzuceniu. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przy czym, jak stanowi przepis art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Strona powinna wraz z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z kolei, w myśl art. 88 p.p.s.a. zdanie pierwsze spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z przywołanych regulacji prawnych wynika, że przystąpienie do merytorycznej oceny rzeczonego wniosku musi zostać poprzedzone badaniem, czy wniosek jest dopuszczalny i czy został on wniesiony w terminie. Dopiero bowiem spełnienie tych warunków pozwala Sądowi przejść do etapu oceny jego zasadności. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że istnieje przeszkoda do merytorycznej oceny przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu, gdyż zachodzi jedna z przyczyn wymienionych w art. 88 p.p.s.a., mianowicie uchybienie siedmiodniowemu terminowi do jego złożenia (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Sąd uznał bowiem, że przyczyna uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku minęła z dniem 4 lutego 2015 r., kiedy to doręczono skarżącemu odpis postanowienia z 26 stycznia 2015 r. o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu tego postanowienia wyjaśniono skarżącemu, że w zawiadomieniu o terminie rozprawy skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W konsekwencji, siedmiodniowy termin do złożenia przedmiotowego wniosku o przywrócenie uchybionego terminu upływał z dniem 11 lutego 2015 r. Powody odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku zostały również podane skarżącemu w postanowieniu Sądu z 23 lutego 2015 r. odmawiającego zmiany postanowienia z 26 stycznia 2015 r. Tymczasem pismo procesowe, w którym skarżący zawarł żądanie przywrócenia terminu, zostało wniesione (za pośrednictwem operatora pocztowego) w dniu 29 kwietnia 2014 r., tj. po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Reasumując, okoliczność ta dyskwalifikuje wniosek i uniemożliwia jego merytoryczne rozpoznanie. Wniosek podlegał więc odrzuceniu (por. postanowienia NSA: z dnia 25 listopada 2011 r. sygn. I OZ 789/11 oraz z dnia 18 lutego 2014 r. sygn. I OZ 74/14 - dostępne w CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Na marginesie dodać należy, że tak ustalone okoliczności faktyczne sprawy, przeczą twierdzeniu skarżącego, że o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku skarżący dowiedział się dopiero z pisma Sądu doręczonego mu w dniu 27 kwietnia 2015 r. W świetle powyższego, na podstawie art. 88 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.