I SA/Wr 1780/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: S.NSA Janusz Zubrzycki Sędziowie: Asesor WSA Dagmara Dominik S. WSA Katarzyna Radom – sprawozdawca Protokolant: Aleksandra Madej Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2005 r. sprawy ze skargi A S.A. w L. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] o Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za luty 2000 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania: I. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej A S.A. w L. kwotę 14.612,80 zł. (czternaście tysięcy sześćset dwanaście złotych osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kwoty wpisu. Zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa uchyliła w całości orzeczenie organu podatkowego I instancji i określiła Skarżącej kwotę zobowiązania w podatku od towarów i usług za luty 2000 r. oraz ustaliła dodatkowe zobowiązanie w tym podatku. Podzielił organ odwoławczy ustalenia i wnioski dokonane w toku postępowania podatkowego prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w zakresie zawyżenia podatku naliczonego, w związku z nieprawidłowym rozliczeniem zakupów związanych ze sprzedażą opodatkowaną, zwolnioną, i niepodlegającą opodatkowaniu, jak również w części odnoszącej się do odliczenia podatku naliczonego związanego wyłącznie ze sprzedażą niepodlegającą opodatkowaniu (usługi doradcze świadczone przez firmę B dot. obrotu instrumentami pochodnymi). W pozostałym zakresie tj. zawyżenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (usługi konsultingowe oraz usługi dotyczące strategii działań w elektroenergetyce) Izba Skarbowa uchyliła decyzję, uwzględniając podnoszone w odwołaniu zarzuty i określiła kwotę podatku za ww. okres. W złożonej skardze Strona domagała się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w części odnoszącej się do ustaleń poczynionych w oparciu o art. 20 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w pozostałym zakresie kwestionowała ustalenia dotyczące usług doradczych związanych z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu, domagając się uchylenia obu decyzji w tej części. Skargę oparła na naruszeniu art. 19, art. 20, art. 27 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług. W zakresie prawa procesowego zarzuciła organom podatkowym działanie niezgodne z treścią art. 120, art. 121, art. 122 w związku z art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 124, art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W dniu [...] Skarżąca cofnęła skargę w części dotyczącej usług doradczych, w pozostałym zakresie tj. określenia kwoty podatku naliczonego związanego ze sprzedażą "mieszaną" zmodyfikowała swoje żądanie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W piśmie tym zawarto także oświadczenie o rezygnacji z przysługującego Skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w przypadku ewentualnego umorzenia postępowania przed sądem na skutek uwzględnienia przez Dyrektora Izby Skarbowej skargi Spółki. W dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania przed sądem wskazując, iż w dniu [...] wydał w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzję zmieniającą zaskarżone orzeczenie zgodnie z żądaniem Spółki zawartym w skardze zmodyfikowanej pismem z dnia [...] Do ww. pisma załączono decyzję organu uchylającą zaskarżone orzeczenie i poprzedzające je rozstrzygnięcie organu I instancji oraz określające kwotę należnych zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w art. 97 § 1 stanowi, że "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Na tej podstawie rozpatrzenie niniejszej sprawy winno nastąpić w oparciu o przepisy ww. ustawy. Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis art. 161 § 1 ww. ustawy nakazuje sądowi wydanie postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania gdy z przyczyn innych niż cofnięcie skargi i utrata zdolności sądowej stało się ono bezprzedmiotowe. Niewątpliwe taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie, przedmiot postępowania sądowego został wyeliminowany z obrotu prawnego rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. Stosownie zatem do treści przywołanej wyżej normy, Sąd nie znajdując przedmiotu procedowania, obligowany był postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym umorzyć. W kwestii kosztów, norma art. 201 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi o prawie zwrotu skarżącemu kosztów, także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ww. ustawy. Skarżąca wszczynając postępowanie skargowe domagała się zasądzenia kosztów, jednakże w piśmie z dnia [...] zawarła oświadczenie modyfikujące uprzednie żądanie co do zwrotu kosztów postępowania, rezygnując z kosztów zastępstwa procesowego. W związku z powyższym Sąd uwzględniając wniosek w tym przedmiocie orzekł jedynie o zwrocie na rzecz Skarżącej kwoty wpisu.