I SA/Wr 1789/03
PostanowienieWSA we Wrocławiu2005-04-06
Skład orzekający: Katarzyna Radom, Dagmara Dominik, Janusz Zubrzycki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien umorzyć postępowanie, gdy organ administracji publicznej uwzględnił skargę w całości przed rozprawą?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ organ administracji publicznej, działając na podstawie art. 54 § 3 PPSA, wydał decyzję zmieniającą zaskarżone orzeczenie zgodnie z żądaniem strony skarżącej. W związku z tym sprawa stała się bezprzedmiotowa, co zgodnie z art. 161 § 1 PPSA obliguje sąd do umorzenia postępowania. Sąd zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę wpisu, zgodnie z art. 201 § 1 PPSA, mimo rezygnacji strony z kosztów zastępstwa procesowego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A S.A. na decyzję Izby Skarbowej we W. dotyczącą zobowiązania w podatku od towarów i usług. Strona skarżąca domagała się stwierdzenia nieważności lub uchylenia decyzji w określonych częściach. W trakcie postępowania sądowego organ administracji publicznej wydał decyzję zmieniającą zaskarżone orzeczenie zgodnie z żądaniem strony, co spowodowało bezprzedmiotowość postępowania sądowego. Strona skarżąca zmodyfikowała swoje żądanie i zrezygnowała z kosztów zastępstwa procesowego.Rozstrzygnięcie
Umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej A S.A. w L. kwotę 100.000 zł tytułem wpisu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: S. WSA Katarzyna Radom – sprawozdawca Sędziowie: Asesor WSA Dagmara Dominik S.NSA Janusz Zubrzycki Protokolant: Adam Sak Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi A S.A. w L. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] o Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za listopad 2000 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania: I. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej A S.A. w L. kwotę 100.000 zł. (sto tysięcy złotych) tytułem wpisu.
Zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa uchyliła orzeczenie organu podatkowego I instancji określające Skarżącej kwotę zobowiązania w podatku od towarów i usług za listopad 2000 r. oraz ustalające dodatkowe zobowiązanie w części odsetek, w pozostałej części utrzymując je mocy.
Podzielił organ odwoławczy ustalenia i wnioski dokonane w toku postępowania podatkowego prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w zakresie zawyżenia podatku naliczonego, w związku z nieprawidłowym rozliczeniem zakupów związanych ze sprzedażą opodatkowaną, zwolnioną, i niepodlegającą opodatkowaniu, jak również związku z odliczeniem podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (usługi promocyjne świadczone przez B). Podzieliła także Izba Skarbowa ustalenia dotyczące zawyżenia podatku naliczonego w związku z nie ujęciem w zakresie sprzedaży zwolniej darowizny przekazanej na rzecz samorządu terytorialnego. Po stronie podatku należnego Spółka nie zadeklarowała do opodatkowania importu usług świadczonych przez firmę C z siedzibą w Paryżu oraz świadczonych przez D Ltd – Wien.
W złożonej skardze Strona domagała się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w części odnoszącej się do ustaleń poczynionych w oparciu o art. 20 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w pozostałym zakresie kwestionowała ustalenia dotyczące importu usług, domagając się uchylenia obu decyzji w tej części. Skargę oparła na naruszeniu art. 19, art. 20, art. 27 ust. 6 oraz art. 2 ust. 2 w związku z art. 4 ust. 5 ustawy od towarów i usług. W zakresie prawa procesowego zarzuciła organom podatkowym działanie niezgodne z treścią art. 120, art. 121, art. 122 w związku z art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 124, art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
W dniu [...] Skarżąca zmodyfikowała swoje żądanie w części określenia kwoty podatku naliczonego związanego ze sprzedażą "mieszaną", domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W piśmie tym zawarto także oświadczenie o rezygnacji z przysługującego Skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w przypadku ewentualnego umorzenia postępowania przed sądem na skutek uwzględnienia przez Dyrektora Izby Skarbowej skargi Spółki.
W dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania przed sądem wskazując, iż w dniu [...] wydał w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzję zmieniającą zaskarżone orzeczenie zgodnie z żądaniem Spółki zawartym w skardze zmodyfikowanej pismem z dnia [...] Do ww. pisma załączono decyzję organu uchylającą zaskarżone orzeczenie i poprzedzające je rozstrzygnięcie organu I instancji oraz określające kwotę należnych zobowiązań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w art. 97 § 1 stanowi, że "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Na tej podstawie rozpatrzenie niniejszej sprawy winno nastąpić w oparciu o przepisy ww. ustawy.
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis art. 161 § 1 ww. ustawy nakazuje sądowi wydanie postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania gdy z przyczyn innych niż cofnięcie skargi i utrata zdolności sądowej stało się ono bezprzedmiotowe.
Niewątpliwe taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie, przedmiot postępowania sądowego został wyeliminowany z obrotu prawnego rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. Stosownie zatem do treści przywołanej wyżej normy, Sąd nie znajdując przedmiotu procedowania, obligowany był postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym umorzyć.
W kwestii kosztów, norma art. 201 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi o prawie zwrotu skarżącemu kosztów, także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ww. ustawy. Skarżąca wszczynając postępowanie skargowe domagała się zasądzenia kosztów, jednakże w piśmie z dnia [...] zawarła oświadczenie modyfikujące uprzednie żądanie co do zwrotu kosztów postępowania, rezygnując z kosztów zastępstwa procesowego. W związku z powyższym Sąd uwzględniając wniosek w tym przedmiocie orzekł jedynie o zwrocie na rzecz Skarżącej kwoty wpisu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło