I SA/Wr 1855/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka – sprawozdawca, Sędziowie: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, Protokolant: sekretarz sądowy Anna Terlecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2014 r. w Wydziale I sprawy ze skargi A. z siedzibą we W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia 14 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku od towarów i usług oddala skargę. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P., działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia 14 maja 2014 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 1 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku od towarów i usług. W dniu 27 grudnia 2013 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w L. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej) złożony przez A. S. A. w przedmiocie interpretacji art. 20 ust. 1 i ust. 5, art. 41 ust. 3, art. 42 ust. 1 pkt 2, ust. 3 i ust. 11, art. 86 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i pkt 4 lit. c – d, ust. 10b pkt 2 lit. a, art. 106m, art. 112, art. 112a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej u.p.t.u., § 2, § 4, § 6 i § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej (Dz. U. z 2012 r., poz. 1528), dalej rozporządzenie w sprawie e- faktur oraz § 2 pkt 7 – 8, § 20a i 21 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), dalej rozporządzenie w sprawie faktur. Z opisanego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i dystrybucji sprzętu i akcesoriów AGD i jest członkiem Grupy A. Spółka jest zarejestrowana jako polski podatnik VAT czynny. Spółka miesięcznie wystawia i otrzymuje znaczną ilość faktur w formie papierowej i elektronicznej, w tym od dostawców głównie w formie papierowej. W procesie archiwizacji faktur zakupowych Spółka korzysta z Centrów Usług Wspólnych Grupy A. (SSC) w D. i w D. Dostawcy wysyłają faktury bezpośrednio do SSC w D. SSC w D. przeprowadza weryfikację otrzymanych faktur pod kątem poprawności danych (nazwa Spółki, NIP, adres), oznacza każdą fakturę pieczątką z datą otrzymania, skanuje faktury do systemu ERP SAP, a system ERP SAP generuje kolejny numer referencyjny faktury (nie ma możliwości usunięcia faktury z systemu po zeskanowaniu). Następnie dostęp do zeskanowanych faktur uzyskuje SSC w D. w celu księgowania i dokonania płatności. W momencie księgowania/płatności generowane są numer/data księgowania, do których automatycznie przyporządkowany jest skan faktury. Faktury przechowywane są w formie elektronicznej w systemie informatycznym. Obecnie Spółka dokonuje też archiwizacji faktur w formie papierowej. Po zaksięgowaniu każda taka faktura opatrywana jest ręcznie numerem dokumentu, wygenerowanym przez system ERP SAP, a następnie archiwizowana według numerów/dat księgowania. Spółka dysponuje możliwością bezzwłocznego dostępu on – line do faktur w formie elektronicznej i zapewnienia takiego dostępu organom podatkowym. W ramach archiwizacji następuje dopasowanie faktur do dokumentów uzupełniających, takich jak zamówienie, potwierdzenie wydania towaru. Zapewniona jest możliwość łatwego odszukania faktur, przetwarzania danych z faktur oraz ich przechowywanie w podziale na okresy rozliczeniowe oraz możliwość bezzwłocznego poboru faktur oraz zapisywanie ich na nośnikach danych. Spółka rozważa dopuszczalność przechowywania wyłącznie w formie elektronicznej faktur oraz innych dokumentów, tj. listów przewozowych CMR i innych dokumentów, potwierdzających dostarczenie towaru. Wobec powyższego wnioskodawca zwrócił się z pytaniami: 1. czy procedura przechowywania faktur wyłącznie w formie elektronicznej spełnia warunki przewidziane w przepisach prawa podatkowego, 2. czy przechowywany w formie obrazu elektronicznego zapis faktury potwierdza prawo Spółki z art. 86 ust. 1 u.p.t.u. do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tej faktury, 3. czy dopuszczalne jest przechowywanie dla celów VAT wyłącznie w formie elektronicznej listów przewozowych CMR i innych dokumentów, potwierdzających dostarczenie towaru i czy wówczas Spółka uprawniona jest do stosowania stawki 0 % w wewnątrzwspólnotowych dostawach towaru, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. Przedstawiając własne stanowisko w sprawie, wnioskodawca wskazał odnośnie pytania 1, że opisana procedura przechowywania faktur wyłącznie w formie elektronicznej spełnia warunki przewidziane w przepisach prawa podatkowego. Spółka wyjaśniła, jak należy rozumieć używane przez prawodawcę pojęcia "kontrole biznesowe" i "wiarygodna ścieżka audytu" (także na podstawie wyjaśnień Ministerstwa Finansów, zamieszczonych na stronie internetowej). Zdaniem Spółki, spełnienie przez Spółkę wskazanych w przepisach wymagań realizowane jest przez zapewnienie autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktur przez zastosowanie kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług w postaci dopasowywania faktur do dokumentów uzupełniających, przez możliwość łatwego odszukiwania faktur, przetwarzania danych z faktur oraz ich przechowywanie w podziale na okresy rozliczeniowe oraz przez przechowywanie dokumentów do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Odnośnie pytania 2 Spółka wskazała, że przechowywany w formie obrazu elektronicznego zapis faktury potwierdza prawo Spółki z art. 86 ust. 1 u.p.t.u. do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tej faktury, ponieważ prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z tych faktur nie jest uwarunkowane przechowywaniem otrzymanych faktur w formie papierowej. Odnośnie pytania 3 Spółka wskazała, że dopuszczalne jest przechowywanie dla celów VAT wyłącznie w formie elektronicznej listów przewozowych CMR i innych dokumentów, potwierdzających dostarczenie towaru i Spółka uprawniona jest do stosowania stawki 0 % w wewnątrzwspólnotowych dostawach towaru, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. W piśmie z dnia 28 lutego 2014 r. organ podatkowy wezwał stronę do uzupełnienia opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego m. in. o podanie, czy sposób otrzymywania i przechowywania faktur w formacie elektronicznym oraz proces transferu faktur otrzymanych w formie papierowej do formy obrazu elektronicznego i ich przechowywania w systemie ERP SAP zapewnia autentyczność pochodzenia tych faktur, integralność treści i czytelność. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 12 marca 2014 r. Spółka wyjaśniła, że przedstawiony przez nią opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest kompletny, bowiem stwierdzenie czy przedstawione przez nią procesy zapewnią autentyczność pochodzenia faktur, integralność treści i czytelność jest częścią oceny prawnej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Dyrektor Izby Skarbowej w P., działający w imieniu Ministra Finansów postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2014 r. pozostawił wniosek Spółki w zakresie pytania 1 i 2 bez rozpatrzenia. Organ podatkowy wskazał, że przepisy nie określają, czy autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność faktur należy zapewnić stosując rozwiązania informatyczne, czy też odpowiednio opisane rozwiązania biznesowe (np. zapisane w umowie procedury). Organ interpretacyjny nie jest uprawniony do dokonywania oceny wypełnienia warunków zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktur przez danego podatnika. Możliwość dokonania takiej oceny wymaga wiedzy specjalistycznej. Oceny tej będzie mógł dokonać organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w toku kontroli podatkowej lub skarbowej z wykorzystaniem odpowiednich narzędzi (Dział IV Ordynacji podatkowej), umożliwiających pozyskanie wiedzy specjalistycznej. W celu wydania interpretacji indywidualnej niezbędne było doprecyzowanie przez Spółkę stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Skoro Spółka nie dopełniła warunków, o których mowa w art. 14b § 3 w związku z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, to brak powyższych informacji uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej w części dotyczącej prawa Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jednocześnie organ podatkowy wskazał, że odpowiedź na pytanie 3 została udzielona w interpretacji indywidualnej z dnia 1 kwietnia 2014 r. nr [...]. W zażaleniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie, objętym pytaniami 1 i 2, zarzucając naruszenie art. 14g § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej przez wadliwe zastosowanie oraz podstawowych zasad postępowania podatkowego zawartych w art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez uznanie, że wydanie interpretacji nie jest możliwe. Według strony, jej wniosek zawiera wyczerpujące przedstawienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz własne stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego. Spółka przedstawiła pełny opis sposobu otrzymywania i przechowywania faktur w formie elektronicznej oraz procesu transferu faktur, otrzymanych w formie papierowej do formy obrazu elektronicznego i ich przechowywania w systemie ERP SAP. Stwierdzenie, czy przedstawione procesy spełniają definicję zapewnienia autentyczności pochodzenia faktur, integralności treści i ich czytelności, o których mowa w przepisach prawa podatkowego, jest częścią oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Po rozpatrzeniu zażalenia, Dyrektor Izby Skarbowej w poznaniu, działający w imieniu Ministra Finansów utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, wskazując że organ interpretacyjny nie jest organem uprawnionym do dokonywania oceny wypełnienia warunków zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności i czytelności wystawianych i otrzymywanych przez podatnika faktur. Możliwość dokonania takiej oceny wymaga wiedzy specjalistycznej. Zatem tej oceny będzie mógł dokonać właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w toku kontroli skarbowej lub podatkowej, po wykorzystaniu odpowiednich narzędzi (Dział IV Ordynacji podatkowej), umożliwiających pozyskanie wiedzy specjalistycznej. Dlatego też strona winna udzielić informacji o spełnieniu (lub nie) cech autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktur. Tym samym, zarzut naruszenia wskazywanych przez stronę przepisów Ordynacji podatkowej nie jest zasadny. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia w całości, zarzucając naruszenie art. 14g § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej przez bezzasadne zastosowanie, wadliwą wykładnię art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej oraz naruszenie podstawowych zasad postępowania podatkowego zawartych w art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez uznanie, że wydanie interpretacji nie jest możliwe. Według strony, jej wniosek zawiera wyczerpujące przedstawienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz własne stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego, a więc jest kompletny. Spółka przedstawiła pełny opis sposobu otrzymywania i przechowywania faktur w formie elektronicznej oraz procesu transferu faktur, otrzymanych w formie papierowej do formy obrazu elektronicznego i ich przechowywania w systemie ERP SAP. Skarżąca miała na uwadze wyjaśnienia Ministerstwa Finansów, które interpretują, jak należy rozumieć zapewnienie autentyczności pochodzenia faktur, integralności treści i ich czytelności. Skarżąca przedstawiła również własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego. Stwierdzenie, czy przedstawione procesy spełniają definicję zapewnienia autentyczności pochodzenia faktur, integralności treści i ich czytelności, o których mowa w przepisach prawa podatkowego, jest częścią oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Natomiast wiedza specjalistyczna dostarczyłaby organowi informacji technicznych w analogicznym zakresie, jaki przedstawiła strona we wniosku. Ocena prawna cech systemu archiwizacji możliwa jest w postępowaniu o wydanie interpretacji w oparciu o cechy systemu, wskazane przez Spółkę. Wiedza specjalistyczna mogłaby być wykorzystana w toku postępowania kontrolnego do weryfikacji zgodności stanu rzeczywistego z opisem stanu faktycznego. Zdaniem strony wadliwa ocena prawna pozostaje w sprzeczności z zasadą prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w P., działający w imieniu Ministra Finansów wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. W piśmie procesowym z dnia 18 sierpnia 2014 r. strona, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazała, że wymaganie od podatnika, aby potwierdził, że zastosowana przez niego procedura zapewnia autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność faktur, niweczy zasadniczy cel instytucji interpretacji indywidualnej, jaką jest ochrona podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie uchybia prawu. Przedmiotem sporu pomiędzy stronami jest zasadność pozostawienia wniosku Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie pytania 1 i 2 bez rozpatrzenia. Stosownie do art. 14g § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.: Dz. u. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 pozostawia się bez rozpatrzenia. W myśl art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zaistniałego zdarzenia przyszłego. Z kolei zgodnie z art. 14h Ordynacji podatkowej w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio m. in. art. 169 § 1 – 2. W myśl art. 169 § 1 jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Z powołanych przepisów wynika, że możliwe jest żądanie przez organ podatkowy, uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, także w zakresie elementów wskazanych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, tj. elementów stanu faktycznego. W tym trybie organ podatkowy może żądać uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. Elementy te organ podatkowy winien precyzyjnie wskazać w wezwaniu do uzupełnienia stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska organu podatkowego w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalonego przez organ podatkowy, stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe musi więc być opisane w sposób konkretny i jednoznaczny. W rozpatrywanej sprawie organ interpretacyjny wezwał stronę skarżącą w piśmie z dnia 28 lutego 2014 r. do uzupełnienia opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego m. in. o podanie, czy sposób otrzymywania i przechowywania faktur w formacie elektronicznym oraz proces transferu faktur otrzymanych w formie papierowej do formy obrazu elektronicznego i ich przechowywania w systemie ERP SAP zapewnia autentyczność pochodzenia tych faktur, integralność treści i czytelność. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 12 marca 2014 r. Spółka wyjaśniła, że przedstawiony przez nią opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest kompletny, bowiem stwierdzenie czy przedstawione przez nią procesy zapewnią autentyczność pochodzenia faktur, integralność treści i czytelność jest częścią oceny prawnej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, której winien dokonać organ interpretacyjny na wniosek podatnika. Zgodnie z aktualnym stanem prawnym kwestie związane z wystawianiem i przechowywaniem faktur regulują przede wszystkim art. 106m oraz art. 112a u.p.t.u. Przed 1 stycznia 2014 r. kwestie te regulowały przepisy rozporządzenia w sprawie faktur (§ 2 pkt 7 i pkt 8, § 20a i § 21) oraz rozporządzenia w sprawie e – faktur (§ 2, § 4, § 6 i § 7). Zgodnie z art. 106m ust. 1 – 4 u.p.t.u. podatnik określa sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury. Przez autentyczność pochodzenia faktury rozumie się pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury. Przez integralność treści faktury rozumie się, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura. Autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność faktury można zapewnić za pomocą dowolnych kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług. Natomiast stosownie do art. 112a ust. 1 i ust. 4 u.p.t.u. podatnicy przechowują: 1) wystawione przez siebie lub w swoim imieniu faktury, w tym faktury wystawione ponownie, 2) otrzymane faktury, w tym faktury wystawione ponownie - w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Podatnicy zapewniają organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, o których mowa w ust. 1, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej - również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych. W niniejszej sprawie strona zwróciła się we wniosku o wydanie interpretacji z pytaniem, czy opisana przez nią procedura postępowania z otrzymanymi fakturami oraz przechowywania i archiwizowania faktur wyłącznie w formie elektronicznej spełnia warunki przewidziane w przepisach prawa podatkowego, a więc czy procedura ta zapewni określony skutek w postaci zagwarantowania autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury oraz zapewni łatwe odszukanie faktur i bezzwłoczny dostęp do faktur organowi podatkowemu i organowi kontroli skarbowej. Jednocześnie przedstawiając własne stanowisko w sprawie, Spółka wskazała, że stosowana prze nią procedura zapewni autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność faktury oraz łatwe odszukanie faktur i bezzwłoczny dostęp do faktur organowi podatkowemu i organowi kontroli skarbowej. Należy podkreślić, że faktura, której autentyczność pochodzenia zapewniono, to faktura, co do której nie ma wątpliwości, że podmiot widniejący na niej jako sprzedawca (i najczęściej będący także wystawcą faktury) zrealizował transakcję dokumentowaną fakturą. Natomiast integralność treści faktury oznacza, że faktura od samego początku jej wystawienia do danego momentu w czasie (najpóźniej do końca przedawnienia zobowiązania podatkowego, z którym jest związana) miała taką samą treść, a więc nie dokonano zmian w jej treści. Z kolei przez czytelność faktury należy rozumieć, że zapewniona jest możliwość odczytania danych zawartych w fakturze elektronicznej przy użyciu powszechnie dostępnych urządzeń, a w odniesieniu do faktur w formie papierowej, aby zapisy naniesione na dokument faktury w normalnym stanie rzeczy nie ulegały zniszczeniu, zacieraniu, blaknięciu. Przepisy stanowią, że każdy podatnik powinien określić sposób zapewnienia powyższych cech faktur. W ocenie Sądu organ w drodze wydania interpretacji indywidualnej nie jest w stanie potwierdzić, że opisana przez podatnika procedura związana z przyjmowaniem i przechowywaniem faktur zapewni podmiotowi gospodarczemu powyższe efekty. Organ nie jest władny wypowiedzieć się w interpretacji indywidualnej, czy stosowanie opisanej przez podatnika procedury zapewni, że podmiot widniejący na fakturze jako sprzedawca w rzeczywistości zrealizował transakcję dokumentowaną fakturą oraz że faktura przez cały okres przechowywania będzie miała taką samą treść. Z oczywistych względów organ wydający interpretację nie w stanie ocenić, czy zapewniona jest możliwość odczytania danych zawartych w fakturze elektronicznej i czy zapisy na fakturze papierowej nie ulegną zniszczeniu, zacieraniu, blaknięciu. Również w drodze interpretacji nie może podlegać ocenie łatwość odszukania i bezzwłoczny dostęp do faktur. Przy zapewnieniu autentyczności pochodzenia i integralność treści wiele zależy bowiem od staranności i rzetelności wykonawców procedury, a więc od czynnika ludzkiego, a takich cech nie można ocenić w drodze interpretacji podatkowej. Dopiero w trakcie kontroli podatkowej organ kontroli po przeprowadzeniu stosownego postępowania może stwierdzić, czy została zapewniona przez podatnika autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność faktury oraz łatwość odszukania i bezzwłoczny dostęp do faktur. Autentyczności i integralności faktur nie zapewni bowiem "wiarygodna ścieżka audytu między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług w postaci dopasowywania faktur do dokumentów uzupełniających, takich jak zamówienie, potwierdzenie wydania towaru", jeżeli dokumentom uzupełniającym również nie zapewniono autentyczności pochodzenia i integralności treści. Z podobnych względów organ wydający interpretacje nie jest w stanie wypowiedzieć się, czy np. procedury stosowane przez podatnika zapewnią mu rzetelność i niewadliwość ksiąg podatkowych, o których mowa w art. 193 Ordynacji podatkowej. Należ również zwrócić na brak konsekwencji Spółki. Z jednej strony Spółka odmówiła uzupełnienia stanu faktycznego o podanie, czy sposób otrzymywania i przechowywania faktur w formacie elektronicznym oraz proces transferu faktur otrzymanych w formie papierowej do formy obrazu elektronicznego i ich przechowywania w systemie ERP SAP zapewnia autentyczność pochodzenia tych faktur, integralność treści i czytelność. Natomiast Spółka w opisie stanu faktycznego (s. 4 wniosku) podała, że dzięki funkcjonalności systemu informatycznego zapewniona jest możliwość łatwego odszukania faktur i możliwość bezzwłocznego poboru faktur przechowywanych w formie elektronicznej, a przecież są to również warunki przewidziane w przepisach prawa, o których interpretację wniosła Spółka. Zachodziły więc uzasadnione podstawy w sprawie (art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej) do wezwania strony do uzupełnienia i sprecyzowania wniosku z dnia 23 grudnia 2013 r. Niewątpliwie wnioskodawca zasadnie został wezwany do tego, aby podać, czy sposób otrzymywania i przechowywania faktur w formacie elektronicznym oraz proces transferu faktur otrzymanych w formie papierowej do formy obrazu elektronicznego i ich przechowywania w systemie ERP SAP zapewnia autentyczność pochodzenia tych faktur, integralność treści i czytelność. Zatem słusznie organ interpretacyjny uznał, że wniosek nie został uzupełniony w żądanym zakresie, a brak doprecyzowania opisanego stanu faktycznego, nie daje możliwości wydania w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa - pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Ponieważ organ wystosował wezwanie do uzupełnienia braków wniosku pod rygorem pozostawienia go bez rozpatrzenia, to wobec uznania, że jego brak nie został uzupełniony, słusznie organ pozostawił go bez rozpatrzenia w zakresie pytania 1 i 2. W ocenie Sądu nieuzasadnione są zarzuty strony odnośnie naruszenia art. 14g § 1 i § 3 w związku z art. 14b § 3 oraz art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej. Z powyższych względów, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 151 p.p.s.a, skargę oddalił.