I SA/Wr 1872/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Sędzia NSA Halina Betta /sprawozdawca/, Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Sylwia Wiązowska-Grehl, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 marca 2007r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...]; II. orzeka, że decyzje opisane w pkt. I. nie podlegają wykonaniu; III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 171 /sto siedemdziesiąt jeden/ zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej we W. w dniu [...] wydał decyzję Nr [...] określająca stronie skarżącej A Spółce z o.o. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r. w kwocie [...]. Przesłanką wydania powyższej decyzji było stwierdzenie przez organ, iż podatnik zawyżył koszty uzyskania przychodu na łączną kwotę [...] stanowiącą wartość zakupionych materiałów i usług. Uznając za prawidłowe zeznane przez podatnika przychody w kwocie [...] organ I instancji skorygował zeznane przez spółkę koszty uzyskania przychodów z kwoty [...] do kwoty [...] i określił podstawę opodatkowania w wysokości [...]. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ I instancji stwierdził, iż podatek dochodowy od osób prawnych za rozpatrywany rok podatkowy wynosi [...] jednakże w osnowie decyzji wysokość zobowiązania podatkowego określił w kwocie [...] tj. w kwocie opowiadającej wysokości dochodu do opodatkowania wykazanego w uzasadnieniu decyzji. Od powyższej decyzji podatnik odwołał się do organu II instancji. W szczególności zakwestionowała strona odwołująca nie uznanie za koszty uzyskania przychodu wydatków na zakup materiałów i usług na łączną kwotę [...] bezpodstawnie uznając iż wydatki te nie pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem uzyskanym w 2004 roku. W toku postępowania podatkowego ustalono, że podatnik uznał za koszty uzyskania przychodów 2004 roku wydatki udokumentowane następującymi fakturami. - Nr [...] z dnia [...] wystawioną przez firmę B spółka z o.o. w Z. G. na kwotę [...] netto dokumentującą zakup materiałów. - Nr [...] z dnia [...] wystawioną przez firmę C S.A. we W. na łączną kwotę netto [...] dokumentującą zakup materiałów. - Nr [...] z dnia [...] wystawioną przez D P. S. w K. na wartość netto [...] dokumentującą wynajem ładowarki. - Nr [...] z dnia [...] wystawioną przez Zakład E S. T. na wartość netto [...]. Jako nazwę usługi wpisano zasilanie przepompowni ścieków w G. Z materiału dowodowego sprawy wynika, iż w grudniu 2004 r. podatnik wystawił faktury VAT dokumentujące sprzedaż robót budowlanych realizowanych na podstawie następujących umów: 1) z dnia [...] zawartej z firmą F Spółka z o.o. w Sz., na zlecenie której strona skarżąca jako podwykonawca realizowała zadanie "Budowa kanalizacji sanitarnej tłoczonej do Regionalnego Parku Przemysłowo-Technologicznego w P.". Aneksem Nr 1 do tej umowy termin zakończenia robót określono na dzień 22 grudnia 2004 r. Inspektor nadzoru oraz kierownik robót potwierdzili, że całość robót wykonana została do dnia 22 grudnia 2004 r. Protokołem z dnia 11 stycznia 2005 r. potwierdzono, że zlecone roboty wykonane zostały w czasie od 14.10.2004 do 22.12.2000 r. Powołana w dniu 22 grudnia 2004 r. przez inwestora komisja odbiorcza prace odbiorowe rozpoczęła 3 stycznia 2005 r. a zakończyła w dniu 11 stycznia 2005 r. Na protokołach odbioru terenu zgłoszone są uwagi o odtworzeniu terenu z realizacją w okresie wiosennym. Z wyjaśnień inspektora nadzoru T. N. wynika, że po 22 grudnia 2004 r. "były wykonywane prace na terenie G w P., które związane były z usunięciem awarii kabla sterowania oczyszczalni ścieków". Sprzedaż tego zadania spółka udokumentowała dwiema wystawionymi w 2004 r. fakturami: - Nr [...] wystawioną w dniu [...] o treści "zaliczka wpłacona 26 października 2004 r. na roboty budowlano-montażowe na zadania "Budowa kanalizacji sanitarnej tłoczonej do Regionalnego Parku Przemysłowo-Technologicznego w P." na kwotę netto [...]; - Nr [...] wystawioną [...] na kwotę netto [...] zminusowaną o uiszczoną zaliczkę wynikającą z faktury Nr [...]. Z wyjaśnień podatnika /pismo z 28.03.2006 r./ wynika, iż po 22 grudnia 2004 r. na terenie zadania w P. Spółka wykonywała drobne prace mające na celu usunięcie usterek i uporządkowanie terenu po pracach montażowych. Wyjaśniła również, iż wystawioną na rzecz głównego wykonawcy tj. firmy F fakturą nr [...] z dnia [...] dokonano ostatecznego rozliczenia robót budowlano montażowych objętych umową z dnia [...]. W dniu [...] skarżąca spółka zawarła z G w L. umowę na wykonanie zadania "Zamknięcie i rekultywacja kwatery B-3 na odpady niebezpieczne na składowiska odpadów stałych P. Sprzedaż tego zadania udokumentowana została fakturą Nr [...] z dnia [...]. Spółka nie przedstawiła ani kosztorysu powykonawczego, ani protokołu odbioru tych robót. Została również w dniu [...] zawarta pomiędzy skarżącą spółką a Społecznym Komitetem Budowy Sieci Wodno-Kanalizacyjnej w G. umowa na realizacje zadania, "Budowa sieci wodno-kanalizacyjnej w G.". Współinwestorem przedsięwzięcia był Urząd Gminy w K., który miał partycypować w kosztach w kwocie [...] przeznaczonej na zakup materiałów budowlanych. W dniu 14 stycznia 2005r., podatnik wystawił na rzecz Urzędu Gminy K. fakturę Nr [...] o treści: Wykonanie instalacji wodno-kanalizacyjnej w G. na kwotę [...] brutto, a także rozliczenie końcowe zadania z wykazem faktur VAT wystawionych na poszczególnych członków Społecznego Komitetu Budowy Sieci Wodno-Kanalizacyjnej w G. Odbiór robót wykonanych na powyższym zadaniu dokumentuje protokół końcowego odbioru robót z dnia 13 stycznia 2005 r. Z uwagi, iż spółka realizowała na przełomie 2004 r. kilka zadań organ podatkowy I instancji zwrócił się do spółki o przyporządkowanie zakwestionowanych wydatków do poszczególnych zadań. Pismem z dnia 10 marca 2006 r. spółka poinformowała, iż "nie jest w stanie po upływie 2 lat precyzyjnie przyporządkować dowodów zakupu materiałów i usług do poszczególnych zadań realizowanych przez firmę w tym okresie". Wskazała jedynie, iż "FA [...] z dnia [...] wystawiona przez Zakład E S. T. jest potwierdzeniem faktu zasilania i uruchomienia przepompowni w G. /.../ faktury VAT [...] z dnia [...] wystawiona przez F dotyczy sprzętu pracującego w Regionalnych Parku Przemysłowo Technologicznym w P.". Z kolei w piśmie z dnia 28.03.2006 r. spółka wskazała, iż zakwestionowane faktury dotyczące zakupu materiałów jak i usługi udokumentowanej faktury VAT [...] z dnia [...] dotyczą zadania realizowanego w P. Celem weryfikacji wyjaśnień spółki o których mowa wyżej organ I instancji zwrócił się o udzielenie informacji do podmiotów mogących potwierdzić składane przez spółkę wyjaśnienia w zakresie realizowanych przez nią prac w P. tj. do Urzędu Gminy P. - jako inwestora, F spółki z o.o. w Sz. jako generalnego wykonawcy, firmy B spółki z o.o. w Z. G. - wystawcy faktury Nr [...] z dnia [...] dokumentującej sprzedaż materiałów budowlanych oraz firmy C wystawcę faktury [...] z dnia [...] dokumentującej sprzedaż materiałów budowlanych. Z wyjaśnień złożonych przez firmę F wynika, iż zadanie w P. realizowane było w okresie od 14 października do 22 grudnia 2004 r., jednakże prace końcowe dotyczące tegoż zadania realizowane były po 22 grudnia 2004 r. Z wyjaśnień uzyskanych od firmy B wynika, że towary wykazane w fakturze wystawionej przez tę firmę a opisanej wyżej wydane zostały spółce w dniu 28 grudnia 2004 r. na podstawie wystawianego w tymże dniu dowodu WZ [...]. Faktem jest, że na dowodzie WZ brak jest podpisu osoby uprawnionej do odbioru towaru, jednakże z faktury odebranej i podpisanej przez osobę upoważnioną do odbioru faktur w spółce jednoznacznie wynika, że podstawą jej wystawienia był dokument [...] z [...]. Nadto firma B wyspecyfikowała datę dostawy do jej magazynu towarów sprzedanych następnie spółce. Ze specyfikacji tych wynika, że firma ta otrzymała te materiały w okresie od 1 grudnia 2004 r. do 28 grudnia 2004 r. Z wyjaśnień firmy C wynika z kolei, że faktura nr [...] wystawiona została na podstawie dokumentów WZ wystawionych w okresie od 27-29 grudnia 2004, na których widnieją podpisy osób odbierających materiały. Wystawca zaś faktury VAT nr [...] z dnia [...] S. T. - właściciel Zakładów E wyjaśnił, iż spółka skarżąca wykonywała w G. studnie ściekowe z odcinkiem rurociągu, zaś jego firma wykonywała usługę zasilania przepompowni - usługę wykonywał kilka dni. Składając wyjaśnienia do protokołu z dnia [...] P. S. właściciel firmy D wystawca faktury Nr [...] z dnia [...] dokumentującej usługę wynajmu ładowarki oświadczył, że "nie posiada żadnych dokumentów dotyczących wykonania tej usługi i nie pamięta, w jakich dokładnie dniach usługa wynajmu była świadczona". W trakcie realizacji zadania w Regionalnym Parku Przemysłowo-Technologicznym w P. nastąpiła awaria kabla sterowania oczyszczalni ścieków. Kabel został naprawiony w 2005r. przez Zakład E - S. T. - faktura Nr [...] Spółka nie poniosła z tego tytułu żadnych kosztów materiałów w 2004 r. Z kolei Koncern H obciążył spółkę za naprawę kabla 20 kV na terenie firmy S. P. Strefa /faktura VAT [...] z dnia [...]/. Ostatecznie wedle stanowiska organu odwoławczego zakupione na podstawie spornych faktur materiały i usługi nie mają związku z usunięciem awarii kabla. Zdaniem organu odwoławczego nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym twierdzenia spółki jakoby zakupione na podstawie zakwestionowanych faktur materiały mogły dotyczyć zadania sprzedanego na podstawie wystawionej przez spółkę faktury z dnia [...] Nr [...] bowiem materiały te musiałyby zostać wbudowane przed [...]. Zakupione zaś na podstawie faktur nr [...] i [...] usługi dotyczyły zadania "Budowa sieci wodno-kanalizacyjnej w G., sprzedanego przez spółkę dopiero w 2005 roku /faktury sprzedaży od [...] - [...]. Przywołał organ odwoławczy art. 15 ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który reguluje kwestie przyporządkowania określonego wydatku do roku w którym przychód z poczynionego wydatku został osiągnięty. Ostatecznie organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji w kwestii nie uznania za koszt uzyskania przychodu 2004 r. zakwestionowanych wydatków na zakup materiałów oraz usług. Pomimo tego jednak decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i określił zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r. na kwotę [...]. Taka konieczność uchylenia w całości decyzji organu I instancji wynikała z faktu, iż sentencja decyzji nie była zgodna z jej uzasadnieniem. W osnowie decyzji określono bowiem spółce wysokość zobowiązania w podatku dochodowym w kwocie [...] podczas gdy z uzasadnienia decyzji wynika, że kwota ta jest wyliczonym przez organ I instancji dochodem. Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi sądowej w której podatnik podniósł zarzuty przywołane w postępowaniu odwoławczym a mianowicie naruszenie art. 121, 180 § 1, 187 § 1 ordynacji podatkowej poprzez gromadzenie materiału dowodowego w sposób wybiórczy mający na celu uzasadnienie niesłusznej i arbitralnie przyjętej tezy, iż strona skarżąca zawyżyła koszty uzyskania przychodów, ustalenia na podstawie materiału dowodowego wniosków sprzecznych z treścią dowodów zgromadzonych w sprawie; naruszenie art. 7 ust. 12, 15, ust. 1, 18 ust. 1, 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992r. poprzez dowolne określenie wysokości podatku dochodowego od osób prawnych w sposób rażąco sprzeczny z zasadami ustalania tego podatku poprzez nie uwzględnienie kosztów poniesionych przez spółkę w 2004 r. w celu osiągnięcia przychodów w 2004 r. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, co następuje: W myśl treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/, sprawowana przez sądy administracyjne kontrola przeprowadzana jest pod względem zgodności zaskarżonych decyzji z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i tylko w sytuacji naruszenia tego prawa mającego lub mogącego mieć ujemny wpływ na wynik sprawy, zaskarżone decyzje ulegają uchyleniu /art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c/. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./. Pozostaje poza sporem z sprawie, iż wydatki poniesione przez podatnika na zakup materiałów i usług stanowią koszt uzyskania przychodu. Istota zaś sporu w sprawie sprowadza się do odpowiedzi w którym roku podatkowym wydatek ten winien zostać zaliczony w poczet kosztów uzyskania przychodów. Kwestie związane z przypisaniem kosztów do właściwego okresu podatkowego od lat wywołują spory i to na tle obydwu ustaw o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz od osób prawnych zawierających identyczne unormowania. Analizę prawnych aspektów rozpatrywanej sprawy rozpocząć należy od art. 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ustawa z dnia 15 lutego 1992r. /Dz.U. z 2000r. Nr 54 poz. 654 ze zm./ wedle którego kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Przepis ten nie określa terminu, kiedy - dla ustalenia podlegającego opodatkowaniu dochodu - można potrącić koszty od przychodu podatnika. Kwestia ta uregulowana jest w art. 15 ust. 4 ustawy, który stanowi, że koszty uzyskania przychodu są potrącalne tylko w tym roku podatkowym którego dotyczą tj. są potrącane także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane chociaż jeszcze ich nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że ich zarachowanie nie było możliwe, w tym przypadku są one potrącane w roku, w którym zostały poniesione. W obu powołanych przepisach prawa mowa jest zarówno o przychodach jak i o kosztach osiągniętych i poniesionych w "roku podatkowym". Z powołanego przepisu art. 15 ust. 4 ustawy powołanej wyżej, wynika generalna zasada, że koszty poniesione w celu uzyskania przychodu można potrącić w roku podatkowym, w którym przychód związany z kosztami wystąpił, albo racjonalnie oceniając - powinien wystąpić - chyba że zachodzą inne możliwości potrącenia przewidziane w dalszej części przepisu. Pierwsza część tego przepisu /koszty uzyskania przychodu są potrącalne tylko w tym roku kalendarzowym którego dotyczą/ jest niejednoznaczna. Nie jest bowiem w pełni jasne, czy chodzi tu o rok, w którym poniesiono koszty, czy rok, w którym uzyskano przychód. Jednakże z dalszej jego części /tj. są potrącane także koszty poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące roku podatkowego/ wynika wprost, że możliwość potrącenia kosztów uzyskania przychodu jest ściśle powiązana z rokiem podatkowym, w którym podatnik osiągnął związany z nim przychód. W świetle tego co powiedziano wyżej należy zgodzić się z organami podatkowymi, iż z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika zasada zgodnie z którą koszty uzyskania przychodu potrąca się w tym roku podatkowym w którym nastąpił przychód z tymi kosztami związany. Mając na uwadze przywołaną regulację prawną należy podzielić wyrażone w zaskarżonej decyzji stanowisko, iż materiały zakupione przez podatnika w firmie B i C nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu 2004 roku. Wedle stanowiska podatnika zakupione materiały zostały wykorzystane w realizacji prac w Regionalnym Parku Przemysłowo-Technologicznym w P. Dochód z tych prac podatnik osiągnął zarówno w 2004 r. /faktura sprzedaży z dnia [...] Nr [...] oraz w 2005 roku / faktura nr [...] z [...]/. Z przeprowadzonego przez organy podatkowe postępowania dowodowego wynika, iż sporne materiały od firm B i C strona skarżąca nabyła po sprzedaży zadania wykonanego w P. a udokumentowanego fakturą z dnia [...]. Wynika to bowiem w sposób jednoznaczny z wyjaśnień uzyskanych od firm u których podatnik nabył sporne materiały. Spółka B wystawca faktury sprzedaży nr [...] z dnia [...] wyjaśniała iż sporne materiały wydała stronie skarżącej w dniu w jakim wystawiła przedmiotową fakturę co wynika jednoznacznie z dowodów WZ stanowiących podstawę wystawienia faktury. Faktem jest, że na dowodzie WZ brak jest podpisu osoby uprawnionej do odbioru towaru to jednakże z faktury odebranej i podpisanej przez uprawnioną osobę do odbioru faktur dla strony skarżącej wynika, że podstawą jej wystawienia był dokument WZ z datą [...]. Podkreślić należy, iż strona skarżąca nie kwestionuje faktu pobrania od spółki B spornych materiałów, zaś zauważyć należy iż w żaden sposób nie wykazała aby odbiór tych materiałów nastąpił w innej dacie niż podana na dowodzie WZ. Z wyjaśnień spółki B nie wynika również, aby istniała możliwość wydania spornych materiałów w innej dacie niż podana na dowodzie WZ. Jednoznaczną odpowiedź udzieliła również firma C podając, iż materiały wyszczególnione w fakturze nr [...] z dnia [...] wydane były w okresie od 27 grudnia do 29 grudnia 2004 r. W tej sytuacji czynienie organom zarzutu, iż błędnie nie uznały za koszt uzyskania przychodu materiałów zakupionych spornymi fakturami nie znajduje odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym. Nie sposób w żadnej mierze uznać, iż organy podatkowe nie wyjaśniły w powyższej kwestii stanu faktycznego sprawy. Zdaniem Sądu organy podatkowe wyjątkowo wnikliwie przeprowadziły postępowanie dowodowe pozwalające na zajęcie stanowiska w kwestii uznania względnie zakwestionowania jako kosztu uzyskania przychodu 2004 roku spornych materiałów. Postępowanie wyjaśniające zaś w sposób jednoznaczny pozwalało uznać, iż porównując datę sprzedaży skarżącej spółce spornych materiałów z datą sprzedaży zadania na terenie Regionalnego Parku Przemysłowo-Technologicznego w P. w 2004 roku nie sposób uznać, iż sporne materiały zostały wykorzystane na zadaniu w P. sprzedanym w rozpatrywanym roku podatkowym. Gdyby podzielić stanowisko podatnika to sporne materiały musiałyby zostać "wbudowane" przed 3 grudnia 2004 r. Przeczą zaś temu wyjaśnienia firm B i C których podatnik w żaden sposób nie podważył. Stanowiska organów podatkowych w żaden sposób nie podważają wyjaśnienia podatnika odnoszące się do awarii jaka nastąpiła w 2004 r. kabla sterowania oczyszczalni ścieków mająca związek w wykonywanym przez podatnika zleceniem oraz uszkodzenie kabla energetycznego będącego własnością koncernu H. Podatnik bowiem oświadczył, iż w związku z usuwaniem tych awarii nie poniósł żadnych kosztów związanych z zakupem materiałów i ostatecznie organ odwoławczy uznał, iż zakupione na podstawie spornych faktur materiały nie mają związku z usunięciem awarii kabla. Co się zaś tyczy zakwestionowania jako kosztu uzyskania przychodu rozpatrywanego roku podatkowego wydatku na zakup usługi od Zakładu E S. T. na kwotę [...] to zdaniem Sądu zasadnie ten wydatek organy podatkowe nie uznały za koszt uzyskania przychodu 2004 r. Z faktury dokumentującej ten sporny wydatek wynika iż usługa dotyczyła zadania realizowanego w G. Zadanie to zostało przez podatnika "sprzedane" w 2005 roku a zatem koszt ten należy zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych powiązać z rokiem podatkowym 2005 a więc z rokiem w którym nastąpił przychód. Zwrócić należy uwagę iż sam podatnik w trakcie postępowania podatkowego /pismo z dnia 10.03.2006r./ wskazał iż usługa udokumentowana fakturą wystawioną przez S. T. jest "potwierdzeniem faktu zasilania i uruchomienia przepompowni w G.". Reasumując zdaniem Sądu nie uznanie za koszt uzyskania przychodu rozpatrywanego roku podatkowego wydatków na nabycie materiałów od firm C i B oraz usługi od firmy S. T. udokumentowanych spornymi fakturami należy uznać za prawidłowe. Podatnik bowiem nie wykazał aby wydatki te wiązały się z przychodem uzyskanym w 2004 r. Wątpliwości zaś Sądu zrodziły się jeśli chodzi z zakwestionowanie jako kosztu uzyskania przychodu wydatki na nabycie usługi wynajmu ładowarki od D P. S. Odnośnie powyższego kosztu podatnik konsekwentnie wyjaśniał, iż koszt ten został poniesiony na zadaniu realizowanym w P. Organy podatkowe wydatek ten przyporządkowały do zadania zrealizowanego w G. z którego przychód podatnik osiągnął w 2005 r. Swojego stanowiska odnoście powyższej kwestii organ odwoławczy nie uzasadnił co uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności zajętego stanowiska. W aktach sprawy znajdują się wyjaśnienia P. S. wykonawcy spornej usługi z których jedynie wynika, iż nie posiada on żadnych dokumentów dotyczących wykonania spornej usługi oraz że nie pamięta w jakich dniach usługa wynajmu była świadczona. Zdaniem Sądu skoro podatnik na żądanie organów podatkowych wyjaśnił, iż sporna usługa pozostaje w związku z zadaniem realizowanym w P. w 2004 r. to rzeczą organów podatkowych które zobligowane były do weryfikacji powyższego oświadczenia było uzyskanie /względnie podjęcie próby uzyskania/ od wykonawcy spornej usługi informacji o miejscu wykonania usługi, względnie uzyskanie odpowiedzi czy wykonywał na zlecenie strony skarżącej jakieś usługi w P. W celu ustalenia czy sporna usługa może pozostawać z przychodem uzyskanym w 2004 r. a więc zadaniem sprzedanym w dniu [...] należałoby rozpytać wykonawcę spornej usługi w jakim terminie zwyczajowo wystawiał faktury licząc od daty wykonania usługi a mianowicie czy czynił to niezwłocznie tj. w dacie z jaką wykonał usługę czy możliwym był upływ czasowy od wykonania usługi a datą wystawienia faktury. Przyjęcie, iż sporna usługa była wykonana w dacie jaka widnieje na fakturze bez wyjaśnienia okoliczności o jakich mowa wyżej należy zdaniem Sądu uznać za przedwczesne. Dopiero uzupełnienie materiału dowodowego sprawy w powyższym zakresie pozwoli na zajęcie ostatecznego stanowiska czy sporna usługa "wynajmu ładowarki" może stanowić koszt uzyskania przychodu rozpatrywanego roku podatkowego. Mając zatem powyższe na uwadze należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonych decyzji oraz orzeczenie o kosztach postępowania uzasadniają przepisy odpowiednio art. 152 i 200 ustawy powołanej wyżej.