I SA/Wr 268/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Zastępca Przewodniczącego Wydziału I: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące sierpień - grudzień 2005 r. postanawia: odrzucić skargę. Po uprawomocnieniu się wydanego w sprawie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 września 2012 r. odmawiającego skarżącej spółce przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zarządzeniem z dnia 1 marca 2012 r. ponownie wezwano skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis wymienionego zarządzenia wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 19 grudnia 2012 r. została odebrana przez skarżącą spółkę w urzędzie pocztowym w dniu 11 stycznia 2013 r. W dniu 18 stycznia 2013 r. skarżąca spółka złożyła na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy zawężając jego zakres (w stosunku do poprzedniego) do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, w którym wskazała na tożsame, jak we wniosku rozpoznanym powołanym na wstępie postanowieniem, uzasadnienie oraz dane dotyczące jej stanu finansowego i majątkowego. Dodała jedynie (w uzasadnieniu), że sytuacja uległa pogorszeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuiszczenie należnego od niej wpisu sądowego. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej w skrócie: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że skarżąca spółka wpisu nie uiściła, natomiast ponownie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze tak ukształtowany stan faktyczny sprawy, wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwaliło się stanowisko, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (vide: postanowienie NSA z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 95/12, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy, jeżeli strona po doręczeniu jej ponownego wezwania do uiszczenia wpisu, a przed upływem siedmiodniowego terminu do jego zapłacenia, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. W kolejnym, złożonym przez spółkę wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie powołała ona żadnych nowych okoliczności, które mogłyby uzasadniać jego uznanie jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 3 września 2012 r. Wprawdzie zakres wniosku zawęził się do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (poprzedni dotyczył zwolnienia od kosztów sądowych w całości), to jednak nadal jest to prawo pomocy w zakresie częściowym. Stosownie bowiem do treści art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wobec tego, przesłanki uwzględnienia wniosku – czy to w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości, czy tylko w części – są takie same i wynikają z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Reasumując, skoro prawomocnym postanowieniem z dnia 3 września 2012 r. poprzedni wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w tożsamych, jak w aktualnie złożonym wniosku, okolicznościach nie został uwzględniony, to nie ma przesłanek do zmiany tego rozstrzygnięcia. Powracając jednak do kwestii niewykonania przez skarżąca spółkę wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, podkreślenia wymaga, że do skutecznego doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego nie doszło w dniu 11 stycznia 2013 r., jak to wynika z dokumentu zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki (k. [...] akt sądowych), lecz w dniu 10 stycznia 2013 r. Zgodnie bowiem z art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. przesyłka była awizowana w dniu 27 grudnia 2012 r. W tym wypadku, przesyłkę pozostawia się w urzędzie pocztowym na okres 14 dni. Wobec tego, mając na uwadze treść art. 73 § 3 i 4 p.p.s.a., doręczenie należało uznać za skuteczne z dniem 10 stycznia 2013 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu, na jaki może być przesyłka złożona w urzędzie pocztowym. W tym miejscu wskazać należy na stanowisko NSA zawarte w postanowieniu z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt II FZ 942/12, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela, że "Dniem doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 p.p.s.a., jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął ustawowo przewidziany termin odbioru pisma sądowego (art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a.) prawidłowo złożonego w pocztowej placówce oddawczej, a nie dzień późniejszego faktycznego wydania go w tej placówce adresatowi, z naruszeniem przepisu § 10 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277)". Tym samym, to data 10 stycznia 2013 r. wyznaczała bieg siedmiodniowego terminu do uiszczenia należnego w niniejszej sprawie wpisu sądowego od skargi, który upłynął bezskutecznie z dniem 17 stycznia 2013 r. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.