I SA/Wr 280/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 22 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: I. odrzucić skargę; II. oddalić wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W sprawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 27 sierpnia 2018 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisu wymienionego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi w dniu 6 września 2018 r. W piśmie wniesionym w dniu 17 września 2018 r. (dowód: koperta – k. 87 akt sądowych) zatytułowanym "Odpowiedź na zarządzenie" pełnomocnik skarżącego wskazał na brak możliwości uiszczenia kwoty wpisu, z uwagi na trudną sytuację finansowo - życiową. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej w skrócie: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego pismo – w tym przypadku skargę - do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Należy podkreślić, że wskazany termin siedmiu dni ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 września 2018 r., a zatem ustawowy, siedmiodniowy termin do opłacenia skargi - zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. - rozpoczął bieg w dniu 7 września 2018 r., upłynął zaś z dniem 13 września 2018 r. (piątek). Powyższe oznacza, że dzień 13 września 2018 r. był ostatnim dniem do uiszczenia kwoty wpisu sądowego od skargi. Z akt sprawy wynika jednak, że strona skarżąca rzeczonej kwoty w zakreślonym terminie nie uiściła. Złożyła natomiast w dniu 17 września 2018 r. - a zatem po upływie wskazanego terminu - pismo, w którym wskazała na brak możliwości uiszczenia kwoty wpisu od skargi, formułując tym samym wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi jednak na jego złożenie po terminie do uiszczenia wpisu, przyjąć należało, że ma on takie same skutki jak nieuiszczenie wpisu. W zakreślonym terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie doszło bowiem do zdarzenia, które zwalnia stronę od obowiązku dokonania nakazanej w nim czynności, tj. nie nastąpiło skuteczne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym postanowił jak w punkcie I sentencji. Z kolei, w punkcie II sentencji orzekł o oddaleniu wspomnianego powyżej wniosku zgodnie z art. 247 p.p.s.a. Jak bowiem stanowi art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym art. 247 p.p.s.a. obejmuje nie tylko sytuacje oczywistej bezzasadności skargi w aspekcie merytorycznym, ale także te, w których skarga podlegać będzie odrzuceniu z przyczyn procesowych, np. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego do skargi (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2011 r. sygn. akt II OZ 1321/11 i z dnia 17 stycznia 2014 r. sygn. akt I OZ 1257/13 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 3/13 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji uznania zaistnienia w sprawie przesłanki oczywistej bezzasadności skargi, brak było podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznania prawa pomocy. W tej sytuacji nie było potrzeby doręczenia stronie skarżącej (jej pełnomocnikowi) urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia.