I SA/Wr 286/08

WyrokWSA we Wrocławiu2008-06-12

Skład orzekający: Marek Olejnik, Ludmiła Jajkiewicz, Tomasz Świetlikowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. wykonał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 199/01, który uchylił decyzję Izby Skarbowej i poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę na niewykonanie wyroku, uznając, że Dyrektor Izby Skarbowej wykonał wyrok sądu uchylający decyzję organu odwoławczego. Organ ten, związany oceną prawną sądu, ponownie rozpatrzył odwołanie i wydał nową decyzję, która została następnie zaskarżona. Sąd podkreślił, że moc wiążąca orzeczenia sądu dotyczy sentencji, a organ prawidłowo uchylił w części decyzję organu pierwszej instancji, co stanowiło wykonanie wyroku.
Stan faktyczny
Skarżący zarzucili Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. niewykonanie wyroku WSA we Wrocławiu z 2004 r., który uchylił decyzję Izby i poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego. Organ po otrzymaniu wyroku ponownie rozpatrzył sprawę i wydał nową decyzję, która została zaskarżona, a następnie odrzucona przez WSA. Skarżący domagali się nakazania wykonania wyroku z 2004 r. i ukarania Dyrektora Izby za jego niewykonanie.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Olejnik (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz, Asesor WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi J. i S. P. na niewykonanie przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2004 r. o sygn. akt I SA/Wr 199/01 oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr US.[...] Urząd Skarbowy w G. określił J.i S. P. wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych za 1994r. w kwocie 126.313,80 zł. W wyniku rozpatrzenia odwołania Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymała w mocy wymienioną decyzję Urzędu Skarbowego w G.. Po rozpatrzeniu skargi na w/w decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodka Zamiejscowego w L., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 199/01: 1) uchylił zaskarżoną decyzję, 2) orzekł, że decyzja wymieniona w punkcie I nie może być wykonana. Po otrzymaniu prawomocnego wyroku Sądu, organ odwoławczy, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, ponownie rozpatrzył odwołanie, wydając w trybie przepisów art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy - Ordynacja podatkowa w dniu [...]. decyzję nr [...], w której uchylił w części decyzję Urzędu Skarbowego w G. i określił: - zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994 rok w kwocie 124.227,60 zł. Na powyższą decyzję wniesiono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4.06.2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1339/06 odrzucił skargę. Strona wniosła na w/w postanowienie skargę kasacyjną do NSA. Nadto dniu 8.10.2007 r. skarżący wystąpili do Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z żądaniem wykonania wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 4.11.2004 r. sygn. akt I SA/Wr 199/01. Organ pismem z dnia 17.10.2007 r. udzielił odpowiedzi na to żądanie wskazując, że wyrok został w całości wykonany. W skardze z dnia 23 stycznia 2008r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu J. i S. P. na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.) wnieśli o: - nakazanie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 199/01, - ukaranie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. za nie wykonanie w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w zakresie wycofania z obrotu prawnego decyzji nr [...] z dnia [..] oraz poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego w G. nr US.PD.[...] W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucili Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 199/01, wskazując, iż wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję ostateczną Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego w G. Skarżący powołali się także na skierowane do Dyrektora Izby Skarbowej we W. żądanie z dnia 8 października 2007 r. wykonania wyroku z dnia 4 listopada 2004r. sygn. akt I SA/Wr 199/01 oraz otrzymaną odpowiedź z dnia 17 października 2007 r., w której - zdaniem skarżących - Dyrektor Izby odmówił wykonania tegoż wyroku, dokonując własnej interpretacji wyroku Sądu i odnosząc się jedynie do sentencji wyroku pomijając zawartość merytoryczną i prawną uzasadnieniu wyroku. Ponadto w treści uzasadnienia skargi skarżący zarzucili, że stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. jest sprzeczne z art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także art. 328 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego i bogatym orzecznictwem Sądu Najwyższego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją argumentację przedstawioną w piśmie z dnia 17.10.2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zakres kognicji sądów administracyjnych określa art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W myśl tego przepisu sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie do postanowień art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Podstawą orzekania w świetle przytoczonego przepisu jest zatem uprzednie stwierdzenie, że organ, którego działania (bezczynności) dotyczy orzeczenie Sądu nie wykonał w całości lub części tego orzeczenia. Wyrokiem z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 199/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. Zgodnie z postanowieniem art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, wyrażone w orzeczeniu sądu, wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Sąd w sentencji powołanego wyroku orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji z dnia [...]. Wiążąca moc orzeczenia sprowadza się do rozstrzygnięcia zawartego w jego sentencji. Skoro w sprawie zaistniały podstawy wymienione w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. uzasadniające usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, organ odwoławczy związany wyrokiem Sądu uchylającym zaskarżona decyzję zobowiązany był do ponownego rozpatrzenia odwołania od pozostającej w obrocie prawnym decyzji Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...]. nr [...] określającą skarżącym wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994r. Ponieważ w/w wyrokiem Sąd uchylił decyzję organu II instancji z dnia [...] to całkowicie bezzasadnym jest żądanie uchylenia tej decyzji przez Sąd w niniejszym postępowaniu - ta decyzja została już wyeliminowana z obrotu prawnego. Bezzasadnym jest także stwierdzenie skarżących, że z uzasadnienia przytoczonego powyżej wyroku WSA z dnia 4 listopada 2004 r. wynika, że Sąd uchylił także decyzję Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...]i w tym zakresie organ nie wykonał wyroku. Stosownie do art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Tym zaskarżonym aktem w przedmiotowej sprawie była powołana wcześniej decyzja Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L.z dnia [...]. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut skargi, co do tego, że Dyrektor Izby Skarbowej we W. w piśmie z dnia 17.10.2007r. pominął zawartość merytoryczną i prawną zawartą w uzasadnieniu wyroku. Również podnoszony zarzut naruszenia przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 328 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks Postępowania Cywilnego (Dz. U. z 1964r. Nr 43, poz. 296 ze zm.) uznać należy za bezpodstawny. Zgodnie bowiem z art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Natomiast stosownie do postanowień art. 328 § 2 ustawy Kodeks postępowania cywilnego uzasadnienie wyroku powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a mianowicie: ustalenie faktów, które sąd uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Organ podatkowy po uchyleniu decyzji przez Sąd ponownie rozpoznała sprawę i decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił w części decyzję Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...]. i określił wysokości zobowiązania podatkowego niższej wysokości. Na powyższą decyzję wniesiono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4.06.2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1339/06 odrzucił skargę. Strona wniosła od w/w wyroku skargę kasacyjną do NSA. W konsekwencji podniesiony w skardze zarzut dotyczący nie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 199/01 pozostaje nieuzasadniony, co oznacza, że brak jest podstaw do ukarania Dyrektora Izby Skarbowej we W. i obliguje Sąd do oddalenia na podstawie art.151 p.p.s.a. skargi w powyższym zakresie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło