I SA/Wr 365/02

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki Sędziowie: Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca) Asesor WSA Zbigniew Łoboda Protokolant: Agnieszka Mazurek Po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi A we W. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1996 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego W. - K. z dnia [...]Nr [...], II. orzeka, iż uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 4.679 (cztery tysiące sześćset siedemdziesiąt dziewięć) zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. 2 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...]Nr [...]Urząd Skarbowy na podstawie art. 207, art. 21 § 1 pkt. 1, art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej, art. 10 ust. 1 i art. 27 ust. 5 pkt. 1ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i o zmianie ustawy karnej skarbowej (Dz. U. Nr 137, poz. 640) określił A za grudzień 1996 r. zobowiązanie w podatku od towarów i usług, zaległość podatkową i odsetki za zwłokę. Wskazał organ, że na podstawie art. 7 ust. 1 pkt. 2 ustawy o podatku VAT strona korzystała ze zwolnienia od podatku VAT ze względu na zwolnienie od tego podatku wymienionych w poz. 26 załącznika nr 2 do ustawy - usług świadczonych przez organizacje członkowskie, gdzie indziej nie sklasyfikowane, wyłącznie statutowe. Stwierdził organ, że przeprowadzona kontrola wykazała, że poza działalnością statutową strona prowadziła działalność gospodarczą. Jak wynika ze statutu, celem Fundacji jest wykorzystanie środków materialnych i finansowych dla' utrzymania i rozwoju obiektów służby zdrowia oraz polepszenia zaopatrzenia jej w środki lecznicze, aparaturę diagnostyczną, terapeutyczną i inne urządzenia oraz materiały służące utrzymaniu i poprawie stanu higieny, a cele te winna Fundacja realizować poprzez gromadzenie i wykorzystywanie środków materialnych i finansowych otrzymywanych z kraju i z zagranicy. Fundacja zajmowała się importem sprzętu medycznego na konkretne zamówienie publicznych i prywatnych jednostek służby zdrowia, który, na wniosek Fundacji, był zwolniony z cła na podstawie art. 14 ust. 1 pkt. 1 Prawa celnego jako import sprzętu medycznego nabytego przez organizacje społeczne za środki dewizowe pochodzące z funduszy społecznych. W tym celu Fundacja tworzyła subkonta, na które zamawiający wpłacali środki pieniężne. Po zapłaceniu należności dla dostawcy towaru strona rozliczała koszty importowanego urządzenia wystawiając rachunki uproszczone dla zamawiającego urządzenie na pełną kwotę poniesionych wydatków, pozostawiając na cele działalności statutowej kwoty prowizji bankowych i różnice kursowe. Zdaniem organu I instancji czynności te mieszczą się w katalogu czynności opodatkowanych podatkiem VAT zawartym w art. 2 ustawy o podatku VAT, bowiem Fundacja dokonywała zakupu sprzętu medycznego, który następnie przekazywała zamawiającemu wystawiając mu na pełną kwotę rachunek uproszczony, co wyczerpuje znamiona umowy sprzedaży. Wskazując na treść przepisu art. 5 ust. 1 ustawy o VAT stwierdził organ, że Fundacja jest podatnikiem podatku VAT, bowiem jest osobą prawną z siedzibą na terytorium Sygn. akt ISA/Wr 365/02 3 Rzeczypospolitej, czynności, o których mowa wykonywała we własnym imieniu, zakupując sprzęt medyczny i wystawiając rachunki uproszczone oraz na własny rachunek, co do którego to pojęcia, wskazując na przepisy art. 430 i art. 435 k.c, odwołał się organ do pojęcia "na własną odpowiedzialność", na własne ryzyko oraz wykonywała je w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonania w sposób częstotliwy, wykraczając poza działalność statutową prowadziła w ten sposób działalność gospodarczą, w związku z czym nie ma zastosowania zwolnienie przedmiotowe z art. 7 ust. 1 pkt. 2 ustawy. Powołał się organ na opinię z dnia [...]Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej, sprawującego nadzór merytoryczny nad działalnością Fundacji. Zauważył, że w dniu 27 maja 1997 r. NSA uznał za bezzasadne zwolnienie z cła sprowadzonego przez Fundacje analizatora krwi m. in. z tego powodu, że sprzęt ten nie został nabyty za środki pochodzące z funduszy społecznych. W związku z powyższym uznał organ, że strona winna była prowadzić ewidencję dla potrzeb podatku VAT, o której mowa w art. 27 ust. 4 ustawy oraz składać deklaracje VAT-7 na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy, czego nie czyniła. W związku z naruszeniem obowiązku wynikającego z art. 27 ust. 4 ustawy określił organ zobowiązanie podatkowe na podstawie przepisu art. 21 § 1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej i art. 27 ust. 5 pkt. 1 ustawy o VAT jako korzystniejszego dla strony, przyjmując wartość niezaewidencjonowanej sprzedaży w oparciu o dokumenty źródłowe, co pozwoliło na odstąpienie od ustalania sankcji. W odwołaniu od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie strona zarzuciła, że wszczynając postępowanie pominął organ argumenty podatnika z pisma z dnia [...], zaskarżona decyzja, nie zawiera podstawy faktycznej i prawnej i oceny stanowiska podatnika, brak jest przesłanek, które legły u podstawy jej wydania, co powoduje, że zaistniały przesłanki z art. 247 § 1 pkt. 3 Ordynacji podatkowej. Podniosła, że działalność Fundacji była dwukrotnie kontrolowana przez organ w trybie art. 281 i art. 283 Ordynacji i każdorazowo objęto kontrolą import i szczegółowo omówiono zasady jego funkcjonowania od 1996 r. Wcześniejsza działalność Fundacji również była kontrolowana. Kontrole te zakończyły się wydaniem protokołów, nie zaistniała sytuacja, o jakiej mowa w art. 51 Ordynacji, ze skutkiem z art. 207 Ordynacji. Ustalenia przeprowadzonych kontroli wiążą także organy dokonujące ustaleń i stanowią przesłankę negatywną do wszczęcia postępowania w tym samym zakresie. Stan faktyczny ani prawny będący przedmiotem kontroli nie uległ zmianie, która upoważniałaby organ podatkowy do przyjęcia koncepcji istnienia zaległości podatkowej za badany wówczas okres, w wyniku czego decyzja została wydana z obrazą art. 120 Ordynacji podatkowej. Wskazała strona na sprzeczność w ustaleniach, w których z jednej strony przyjęto, że strona dokonała na terenie kraju sprzedaży Sygn. akt ISA/Wr 365/02 4 importowanego sprzętu w warunkach wynikających z art. 14 ust. 1 pkt. 27 Prawa celnego i art. 7 ust. 1 pkt. 4 ustawy o VAT, z drugiej, na podstawie dokumentów podlegających wcześniejszej kontroli uznano, że strona tworzyła subkonto na wpłaty od zamawiających jednostek na poczet importowanego sprzętu medycznego. Zaprzeczyła strona, aby tworzyła subkonta, stwierdzając, że posługiwała się wpłatami dokonanymi na podstawie zbiórek publicznych, a przekazywanie importowanego sprzętu następowało aktem przekazania, natomiast wystawiane rachunki uproszczone stanowiły wyłącznie dokument księgowy upoważniający obdarowanego do włączenia otrzymanego sprzętu do ewidencji środków trwałych. Tak też zostały opisane przedmiotowe czynności w protokołach kontroli w 1996 i 1998 r. Organ podatkowy w żaden sposób nie podważył zasad przekazywania przez podatnika sprzętu medycznego w stosunku do ustaleń poczynionych w trakcie kontroli w 1996 i 1998 r. i dowolnie przyjął, że strona dokonała sprzedaży sprzętu medycznego importowanego "na własny rachunek". Odnośnie wskazanego wyroku NSA stwierdziła strona, że dotyczył on jednego zdarzenia i nie może stanowić analogii w niniejszej sprawie, a nadto, że w wyroku tym nie sformułowano tezy o działaniu podatnika w sposób odbiegający od jego działalności statutowej. W piśmie z dnia [...]wyjaśniła strona, że w wypadku zlecenia Fundacji zakupu za powierzone środki finansowe wchodziła w rachubę kwestia zaufania do Fundacji i gwarancji, że zakup .zostanie dokonany zgodnie z intencją ZOZ, stąd wzięły się niefortunnie sformułowane umowy między Fundacją i ZOZ, mówiące o kupnie - sprzedaży. Była to typowa umowa mająca stanowić gwarancję rzetelnego wykonania zlecenia przez Fundację. Podobnie było z rachunkami uproszczonymi, mającymi stanowić jedynie dokument wartości przekazanego sprzętu, zakupionego za środki Fundacji. Z rachunku wynikają jedynie koszty faktycznie poniesione przez Fundację. Zakupy na rzecz laboratoriów pracujących na rzecz szpitali dokonywane były z tzw. "cegiełek" wykupywanych przez pacjentów. Decyzją z dnia [...]Nr [...] Izba Skarbowa na podstawie art. 233 § 1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Za słuszne uznał organ odwoławczy pozbawienie strony możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT z tytułu zakupu importowej aparatury i sprzętu medycznego na wniosek jednostki zlecającej i jednocześnie finansującej sprowadzenie sprzętu, bowiem działalność ta wykracza poza ramy działalności statutowej Fundacji. Stwierdził organ, że analiza zebranego materiału dowodowego wykazała, że środki na zakup sprzętu niejednokrotnie zbierane były przez zamawiającego sprzęt w ramach darowizn. Fundacja nie dokonywała bezpośrednio zbiórek publicznych na te cele. Zakup sprzętu dokonywany był na rzecz Fundacji, która Sygn. akt ISA/Wr 365/02 5 rozliczała koszty importowanego urządzenia wystawiając rachunki uproszczone i pozostawiając z wyliczonej kwoty odsetki bankowe i różnice kursowe na cele działalności statutowej. Oprócz rachunków uproszczonych strona wystawiała także noty księgowe. Sposób dokumentowania transakcji wskazuje, że strona dokonywała zakupu we własnym imieniu i sprzedawała towar na własny rachunek. Podkreślił organ, że jednostka zamawiając sprzęt za pośrednictwem Fundacji korzystała z pewnością z jej znajomości rynku sprzętu medycznego, ale również faktu, że Fundacja sprowadzając sprzęt była zwolniona zarówno od cła jak i podatku VAT. Strona, na etapie postępowania odwoławczego, dołączyła do odwołania opinię Urzędu Statystycznego z dnia [...]klasyfikującą wymienioną w piśmie z dnia [...]usługę do KWiU 91.33.14 "Usługi świadczone przez organizacje członkowskie pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane", jednakże organ statystyczny dokonał klasyfikacji w oparciu o przedstawiony przez stronę opis prowadzonej działalności. Zakwestionowane transakcje dotyczą sfery poza statutowej. Odnosząc się do zarzutu odwołania w przedmiocie dwukrotnej kontroli działalności strony podniósł organ II instancji, że kontrola przeprowadzona w 1996 r. dotyczyła badania zgodności przedmiotu działalności ze statutem Fundacji i w wyniku tej kontroli stwierdzono, że strona całość dochodów pozyskiwanych zarówno z wpłat od darczyńców jak i z tytułu importu sprzętu medycznego przeznaczała na cele statutowe i dochód ten jest wolny od podatku dochodowego od osób prawnych (art. 17 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych). Wątpliwości kontrolujących budziła kwestia korzystania przez Fundację ze zwolnienia importowanego sprzętu od cła, podatku granicznego i podatku VAT i dopiero druga kontrola przeprowadzona w 1998 r. w zakresie podatku dochodowego i podatku od towarów i usług za 1996 r. wykazała nieprawidłowości. W skardze od decyzji Izby Skarbowej strona skarżąca zarzuciła błędną ocenę stanu faktycznego przez przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego z naruszeniem art. 229 i art. 122 Ordynacji podatkowej, pozbawienie podatnika możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zebranym w postępowaniu odwoławczym czym naruszono art. 123 § 1 i art. 200 Ordynacji, naruszenie art. 7 i art. 32 Konstytucji RP, prawa materialnego i przepisów postępowania przez organy obu instancji przez wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy został sporządzony protokół kontroli, w którym nie stwierdzono nieprawidłowości w zakresie rozliczeń z podatku VAT, wszczęcie postępowania podatkowego po upływie trzech lat od daty sporządzenia protokołu kontroli skarbowej, dokonania w treści decyzji oceny sprzecznej z ustaleniami poczynionymi w trakcie kontroli, pominięcie dowodów przedstawionych przez podatnika w zakresie dokonanych darowizn, Sygn. akt ISA/Wr 365/02 6 naruszenie § 73 ust. 2 pkt. a) rozporz. Min. Fin. z dnia 25.12.1995 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie dokonanych przez podatnika darowizn i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Powtórzyła skarżąca argumentację z odwołania od decyzji organu I instancji. Dodała, że sprzęt medyczny dla zakładów opieki zdrowotnej darowany na podstawie aktu przekazania stanowił darowiznę, do której to czynności zastosowanie ma przepis § 73 ust. 2 pkt. a) rozporz. Min. Fin. z dnia 25.12.1995 r. w przedmiocie zwolnienia takich darowizn z podatku VAT. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i jego argumentację i dodając, że jakkolwiek organ I instancji zwlekał z wydaniem decyzji, okoliczność ta nie ma jednak wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie. Wyjaśniła, że z uwagi na to, że przeprowadziła postępowanie wyjaśniające na bazie dokumentów wniesionych wyłącznie przez stronę skarżącą, odstąpiono od wyznaczenia stronie trzydniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Podkreślił organ, że z dokumentów wynika, że Fundacja dokonywała zakupu sprzętu medycznego we własnym imieniu i sprzedawała ten sprzęt na własny rachunek, a zatem wyjaśnienia podatnika, że dysponował dokumentami wskazującymi na dokonanie darowizny nie znajdują potwierdzenia w dokumentach źródłowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w art. 97 § 1 stanowi, że "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Na tej podstawie właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w przepisie art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Sygn. akt ISA/Wr 365/02 7 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Oceniając według tych kryteriów zaskarżone rozstrzygnięcie, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja Urzędu Skarbowego posiadają wady, które, w świetle przepisów prawa procesowego, skutkują wyeliminowaniem ich z obrotu prawnego. Jak wskazują organy podatkowe w swoich ustaleniach, strona skarżąca zajmowała się importem sprzętu medycznego na konkretne zamówienia publicznych i prywatnych jednostek służby zdrowia, który to sprzęt, na wniosek skarżącej Fundacji, zwolniony był z cła na podstawie art. 14 ust. 1 pkt. 27 Prawa celnego jako import sprzętu medycznego nabytego przez organizacje społeczne za środki dewizowe pochodzące z funduszy społecznych. Podkreślić także należy, że przedmiotowy towar wprowadzony na polski obszar celny podlegał także zwolnieniu od podatku od towarów i usług na mocy postanowień art. 7 ust. 1 pkt. 4 ustawy o podatku VAT. Importując, w ustalonych okolicznościach sprawy, sprzęt medyczny, skarżąca Fundacja, wykraczając poza działalność statutową, dokonała sprzedaży tego sprzętu w ramach działalności gospodarczej, do której nie znajduje zastosowania zwolnienie przedmiotowe w podatku od towarów i usług. Poza odnotowaniem faktów zwolnienia importowanego sprzętu od cła i podatku od towarów i usług, organy podatkowe nie podjęły próby przeanalizowania ich w powiązaniu z zakwestionowanymi czynnościami dotyczącymi sprowadzonego sprzętu medycznego, mającymi miejsce w grudniu 1996 r. Na okoliczność zwolnienia importowanego sprzętu od podatku od towarów i usług przy ich wprowadzeniu na polski obszar celny zwracała uwagę strona skarżąca w toku postępowania przed organem I instancji, a także w skardze. Mimo to organy podatkowe dokonując oceny czynności strony skarżącej mających miejsce w grudnia 1996 r., których przedmiotem był sprowadzony sprzęt medyczny, nie rozważyły tych działań w powiązaniu z faktem zwolnienia importowanego sprzętu z cła i podatku od towarów i usług, nie ustosunkowały się do tego faktu, nie zajęły żadnego stanowiska w tym zakresie. Nie ulega wątpliwości, że zwolnienie importowanego towaru od podatku od towarów i usług przy wprowadzeniu go na polski obszar celny nie skutkuje automatycznym zwolnieniem tego towaru od podatku VAT w obrocie gospodarczym, którego jest on przedmiotem. Regułą jest bowiem, że importer dwukrotnie płaci podatek od towarów i usług od sprowadzanego towaru, raz - wprowadzając towar na polski obszar celny (art. 11 ust. 1 ustawy o podatku VAT), drugi raz - przy sprzedaży tego towaru (art. 2 ustawy). Sygn. akt ISA/Wr 365/02 8 Decyzja organu celnego w zakresie podatku VAT ma charakter integralny, co oznacza, że organ podatkowy nie może skorygować rozliczenia w zakresie podatku VAT (związanego oczywiście z wprowadzeniem na polski obszar celny określonego towaru), bez wzruszenia decyzji organu celnego (por. m. in. wyrok z dnia 9.04.1998 r. sygn. akt ISA/Kr 1045/97). Kwestionując w zaskarżonej decyzji okoliczności, które stanowiły przesłanki do zwolnienia importowanego towaru z podatku od towarów i usług, naruszył organ integralność tej decyzji, a w każdym razie zakwestionował jej podstawy. Gdyby organy podatkowe ustaliły, że zwolniony od podatku VAT sprzęt medyczny, sprowadzony na zlecenie konkretnego podmiotu i za środki pieniężne pochodzące ze źródeł, o których mowa w § 4 ust. 2 statutu skarżącej Fundacji, czego organy podatkowe nie kwestionują, został następnie przekazany na rzecz innego podmiotu, wówczas można byłoby zastanawiać się nad kwalifikacją prawną tej czynności i jej konsekwencjami w zakresie podatku od towarów i usług w świetle przepisów ustawy o podatku VAT. Tymczasem przeprowadzone postępowanie dowodowe doprowadziło do rozpatrzenia przez organy zgromadzonego materiału dowodowego w oderwaniu od tych okoliczności, które stanęły u podstaw podjęcia przez skarżącą czynności importu i przekazania sprowadzonego sprzętu medycznego oraz stanowiących podstawy decyzji celnych zwalniających importowany towar z podatku od towarów i usług. Skoro nie kwestionują organy podatkowe toku czynności polegającego na sprowadzaniu przez Fundację importowanego towaru na zlecenie konkretnych jednostek, które wpłacały na ten cel środki pieniężne i które były wymieniane w dokumentach SAD i dokumentach zakupu, winny organy podatkowe, dokonując ponownych ustaleń, przeanalizować decyzje organów celnych w zakresie zwolnienia od podatku VAT importowanego przez stronę skarżącą sprzętu medycznego, przesłanek tego zwolnienia i skonfrontować te ustalenia ze zgromadzonym w rozpoznawanej sprawie materiałem dowodowym, w szczególności czy zakwalifikowane w rozpoznawanej sprawie jako sprzedaż czynności dokonane przez stronę skarżącą w grudniu 1996 r. dotyczą tych samych podmiotów, które figurują w dokumentach SAD jako podmioty, na rzecz których nastąpił import konkretnego sprzętu, czy na poczet zakupu sprzętu zgromadzono środki spełniają wymogi Statutu strony skarżącej, co powinna wykazać strona skarżąca, oraz czy sprowadzony z zagranicy sprzęt, zwolniony od podatku od towarów i usług, został przekazany temu podmiotowi, który wystąpił o jego zakup i przekazał na ten cel zgromadzone środki pieniężne. Wnioskowanie w oparciu o dokumentację źródłową prowadzoną przez stronę skarżącą w postaci rachunków uproszczonych i not księgowych wystawianych nabywcom sprzętu, że Sygn. akt ISA/Wr 365/02 9 Fundacja dokonywała zakupu sprzętu medycznego we własnym imieniu i sprzedawała ten sprzęt na własny rachunek jest wnioskowaniem przedwczesnym, oderwanym od całego procesu biorącego swój początek od importu przedmiotowego sprzętu medycznego aż do jego końcowego rezultatu - przekazania sprzętu odbiorcy. Dopiero dokonanie ewentualnych ustaleń w zakresie postępowania związanego ze zwolnieniem przedmiotowego importu z cła i podatku VAT, pozwoli rzetelnie ocenić charakter czynności dokonanych przez stronę skarżącą w grudniu 1996 r. Stwierdzone uchybienia w zakresie postępowania podatkowego objawiające się naruszeniem przepisów art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej powodują, iż zaskarżone decyzje muszą zostać wyeliminowane z obrotu prawnego, co uzasadnia przepis art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) powołanej na wstępie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a konsekwencją naruszenia przepisów postępowania jest naruszenie zastosowanych przepisów prawa materialnego. Orzeczenie o zakazie wykonania uchylonych decyzji uzasadnia przepis art. 152, natomiast orzeczenie o kosztach postępowania znalazło oparcie w przepisie art. 200 powołanej ustawy. Nie podzielił Sąd pozostałych zarzutów strony skarżącej dotyczących naruszenia art. 229, art. 123 i art. 200 Ordynacji podatkowej, przyznając, że w świetle art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej również organ odwoławczy ma obowiązek przed wydaniem decyzji, wyznaczenia stronie trzydniowego terminu do wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W przypadku gdy nie następuje uzupełnienie postępowania dowodowego w toku postępowania odwoławczego, obowiązek ten nie ma istotnego znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego orzeczenia. Poza tym zauważyć należy, że, w myśl art. 145 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wadą postępowania skutkującą uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia jest tylko taka wada, w zakresie naruszenia przepisów postępowania, która daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego względnie jeżeli mogła ona mieć wpływ na wynik sprawy. W sytuacji gdy organ odwoławczy nie prowadzi postępowania dowodowego względnie jeżeli postępowanie to ogranicza się do dowodów przedłożonych przez stronę, brak podporządkowania się przepisowi art. 200 § 1 Ordynacji nie skutkuje istotnym wpływem na wynik sprawy. Uchylając zaskarżone decyzje ze względu na przedstawione wyżej naruszenie przepisów postępowania, zwolnionym jest Sąd od obowiązku szczegółowego ustosunkowania się do zarzutów skargi.