I SA/Wr 4/05
WyrokWSA we Wrocławiu2006-01-24
Skład orzekający: Maria Tkacz-Rutkowska, Lidia Błystak, Katarzyna Borońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sześciomiesięczny okres używania rzeczy ruchomych, o którym mowa w art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, odnosi się do całego okresu używania tych rzeczy, czy jedynie do czasu używania rzeczy przez sprzedającego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że sześciomiesięczny termin używania rzeczy ruchomych, o którym mowa w art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, odnosi się do każdorazowego nabycia towarów przez podatnika. Oznacza to, że sprzedaż rzeczy ruchomej przed upływem sześciu miesięcy od jej nabycia przez sprzedającego podlega opodatkowaniu, ponieważ nie upłynął jeszcze ustawowy termin uprawniający do korzystania ze zwolnienia przedmiotowego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, która określiła I. S. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za sierpień 1999 r. z tytułu sprzedaży samochodu osobowego marki Fiat Panda. Podatnik korzystał z podmiotowego zwolnienia od podatku VAT, jednak po sprzedaży wyrobu akcyzowego utracił do niego prawo. Sprzedaż Fiata Pandy, nabytego przez skarżącego w dniu [...] i sprzedanego w dniu [...], została opodatkowana, ponieważ organ uznał, że nie był to towar używany w rozumieniu przepisów, a okres używania przez sprzedającego był krótszy niż 6 miesięcy. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, twierdząc, że sprzedawał samochody używane, do których nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego, co wykluczało opodatkowanie.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca Sędziowie: Sędzia NSA Lidia Błystak Asesor WSA Katarzyna Borońska Protokolant: Aleksandra Madej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 1999 r. oddala skargę.
Przedmiotem skargi I. S. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...]r. nr [...]utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...]r. nr [...] określającą podatek od towarów i usług za sierpień1999 r.
Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, iż I. S. korzystał na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz.50 ze zm.) -dalej w skrócie uptu, z podmiotowego zwolnienia od podatku od towarów i usług. W dniu [...] dokonał sprzedaży wyrobu akcyzowego (samochodu osobowego marki Opel Omega Combi) i z tym dniem utracił prawo do dalszego korzystania z tego zwolnienia (decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...]. nr [...]). W konsekwencji dalsze czynności sprzedaży towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (import i sprzedaż samochodów oraz usługi transportowe) winien opodatkować podatkiem od towarów i usług. W szczególności dotyczyło to dokonanej w dniu [...]r. sprzedaży, za kwotę [...]zł, samochodu osobowego marki Fiat Panda (rok produkcji 1995), zakupionego w dniu [...]r. w firmie szwajcarskiej A (rachunek uproszczonym nr [...]z dnia [...]r.). Z tytułu tej sprzedaży Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. określił I. S. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 1999 r. w kwocie [...]zł.
Od decyzji tej I. S. odwołał się i wnosząc o jej uchylenie, zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego (tj. art. 7 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 4 pkt 7 uptu) oraz naruszenie prawa procesowego (tj. art. 165, art. 180. art. 210 §4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz.926 ze zm.). Strona wskazała, iż prowadziła sprzedaż samochodów używanych w stosunku, do których nie przysługiwało jej prawo do obniżenia podatku należnego od towarów i usług o podatek naliczony. Z tych przyczyn brak było faktycznych i prawnych podstaw do opodatkowania sprzedaży przedmiotowo zwolnionej z tego podatku.
Podatnik zarzucił także, iż w sprawie nie wszczęto postępowania podatkowego, zatem zebrany przez organ podatkowy materiał dowodowy nie mógł być wykorzystany w rozpatrywanej sprawie.
Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając zarzuty odwołania za bezpodstawne. Stwierdził, iż od dnia dokonania sprzedaży wyrobu akcyzowego (tj. od [...]r.) I. S. utracił prawo do zwolnienie podmiotowego w podatku od towarów i usług i w latach następnych, z mocy art. 14 ust. 7a) uptu, ze zwolnienia tego nie mógł korzystać. Sprzedaż samochodu osobowego marki Fiat Panda (rachunek uproszczony [...]) winna być opodatkowana 22% stawką podatku VAT. Sprzedany samochód był używany przez podatnika przez okres krótszy niż 6 miesięcy nie był, zatem towarem używanym w rozumieniu art. 4 pkt 7 uptu, tym samym nie podlegał zwolnieniu przedmiotowemu z art. 7 ust. 1 pkt 5 uptu.
Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów procesowych organ odwoławczy wyjaśnił, iż postanowieniem z dnia [...]r. (nr [...]) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. wszczął postępowanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług za czerwiec, sierpień i październik 1999 r.. Postanowienie to doręczono I.S. w dniu [...]r. i w tym dniu nastąpiło wszczęcie postępowania. W dalszych czynnościach postępowania uczestniczył pełnomocnik podatnika.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu I. S. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego i zarzucił naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 4 pkt 7 uptu. Skarżący wskazał, iż prowadził sprzedaż samochodów używanych i nie przysługiwało mu w stosunku do tych towarów prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, a zatem brak było podstaw do opodatkowania sprzedaży przedmiotowo zwolnionej z podatku. Zdaniem strony skarżącej zgodnie z art. 4 pkt 7 uptu przez towar używany należy rozumieć towar, którego okres używania wyniósł, co najmniej 6 miesięcy. Towar sprzedawany przez skarżącego używany był dłużej niż pół roku na co wskazuje rok produkcji sprzedanego samochodu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi powtórzył argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i podkreślił, iż okres używania rzeczy ruchomej biegnie odrębnie dla każdego użytkownika zgodnie z wykładnią językową i orzecznictwem sądowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 §1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zarzuty skargi dotyczą naruszenia przepisów prawa materialnego - art. 7 ust 1 pkt 5 w związku z art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Z mocy art. 7 ust 1 pkt 5 uptu zwolniona jest od podatku od towarów i usług oraz od podatku akcyzowego sprzedaż towarów używanych, jeżeli jest dokonywana przez użytkownika tych towarów pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało sprzedającemu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Dla potrzeb ustawy o podatku od towarów i usług, w art.4 pkt 7 tej ustawy, zdefiniowano pojęcie "towar używany", uznając za towar używany taki towar, którego okres używania wyniósł, co najmniej pół roku, a w przypadku budynków i budowli, co najmniej 5 lat od końca roku, w którym zakończono budowę.
Sporne między stronami jest czy sześciomiesięczny okres używania rzeczy ruchomych z art. 4 pkt 7 uptu odnosi się - jak uważa podatnik - do całego okresu używania tych rzeczy, czy - jak twierdzi organ podatkowy - jedynie do czasu używania rzeczy przez sprzedającego.
W rozpatrywanej sprawie opodatkowano sprzedaż samochodu osobowego marki Fiat Panda nabytego przez skarżącego w dniu [...]. i sprzedanego w dniu [...]r.
W ocenie Sądu interpretację, powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, dokonaną przez organy podatkowe należy uznać za prawidłową i zgodną utrwalonym już orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. orzeczenia: z dnia 13.05.1999 r. sygn. akt SA/Sz 992/98, z dnia 22.01.1999 r. sygn. akt I SA/Gd 1628/98, z dnia 17.12.1999 r. sygn. akt III S.A. 8227/98 ). Sześciomiesięczny termin używania rzeczy ruchomych odnosi się do każdorazowego nabycia towarów. Oznacza to, że podatnik nabywając rzecz ruchomą, a następnie dokonując jej sprzedaży przed upływem sześciu miesięcy, musi tę sprzedaż opodatkować, bowiem nie upłynął jeszcze ustawowy termin sześciu miesięcy uprawniający do korzystania ze zwolnienia przedmiotowego.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako bezzasadną oddalił.
Powołane przepisy
art. 14 ust. 1 ustawyart. 7 ust. 1 pkt 5art. 4 pkt 7art. 165art. 180art. 210 §4 ustawyart. 14 ust. 7aart. 1 ust. 2art. 145 §1 pkt 1art. 7 ust 1 pkt 5art. 4 pkt 7 ustawyart.4 pkt 7
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło