I SA/Wr 417/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-06-06

Skład orzekający: Katarzyna Radom

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, oparty jedynie na ogólnym stwierdzeniu o możliwości wyrządzenia znacznej szkody i konieczności racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi, spełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, gdy strona skarżąca nie wykazała konkretnych okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo powtórzenie treści przepisu art. 61 § 3 PPSA oraz argument o racjonalnym gospodarowaniu środkami publicznymi nie stanowi wystarczającego uzasadnienia dla udzielenia ochrony tymczasowej.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. dotyczącą określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011 r. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody oraz że jako jednostka Skarbu Państwa musi racjonalnie gospodarować środkami publicznymi. Sąd uznał, że wniosek nie spełnia ustawowych przesłanek.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "A" B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na oznaczoną w sentencji decyzję strona skarżąca wniosła o wstrzymanie jej wykonania wskazując, że wykonanie decyzji mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody. Zaznaczyła także jest jednostką statio fisci Skarbu Państwa i środki finansowe będące środkami publicznymi muszą być w związku z tym racjonalnie gospodarowane bez ponoszenia dodatkowych kosztów związanych z ich odzyskiwaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły i jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej. Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiany z zagrożeniem dla aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej i majątkowej (post. NSA z dnia 30 listopada 2004 r. GZ 120/04 niepubl.). Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, uniemożliwia sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że strona nie wykazała, w jaki sposób wykonanie skarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Samo żądanie strony o wstrzymanie wykonania decyzji i lakoniczne przedstawienie motywów wniosku oparte w istocie na powtórzeniu treści przepisu, nie stanowi okoliczności uzasadniającej udzielenie ochrony tymczasowej przez Sąd. Przesłanki takiej nie stanowi podnoszony argument dotyczący racjonalności gospodarowania środkami finansowymi bez ponoszenia dodatkowych kosztów związanych z ich odzyskiwaniem lecz niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to nie jest obowiązkiem sądu poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09; postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być oparty wyłącznie na ustawowych przesłankach. W tej sprawie strona nie przytoczyła takich okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia . W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło