I SA/Wr 428/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Olejnik, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Katarzyna Wilczek, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008 r. w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi spółki "A" sp. z o.o. z siedzibą w S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od lutego do maja 2004r. oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...], nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...], nr [...], określająca skarżącej [...] "A" Sp. z o.o. w S S. (dalej: Spółka, skarżąca) należności podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za luty, marzec i kwiecień oraz maj 2004 r. oraz ustalające dodatkowe zobowiązanie w tym podatku za luty i kwiecień 2004 r. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny. Spółka, w ramach umowy zawartej z Przedsiębiorstwem Produkcyjno-Handlowym "B" sp. z o.o. oraz umowy trójstronnej zawartej w dniu [...] pomiędzy ww. podmiotami i "C" S.A., w dniu [...]. dostarczyła bezpośrednio do ostatecznego odbiorcy ("C") 300 sztuk aparatów [...], co zostało potwierdzone odpowiednimi specyfikacjami ([...] [ [...]). Dostawę udokumentowano fakturą nr [...], z dnia [...], ujęto i wykazano w rejestrze sprzedaży i deklaracji podatkowej za marzec 2004 r. W toku przeprowadzonej kontroli organy podatkowe zakwestionowały rozliczenie skarżącej w tym, poprzedzającym i kolejnych miesiącach, stwierdzając, że nieprawidłowo został ustalony moment powstanie obowiązku podatkowego z tytułu ww. dostawy. Podniesiono, że ww. dostawa towarów [...] nastąpiła w dniu [...], w związku z czym obowiązek podatkowy w tym zakresie powstał nie później niż u [...]. Powołując się na art. 20 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz. 50 ze zm.- zwanej dalej ustawą VAT), organy podatkowe stwierdziły, że opisane nieprawidłowości wpłynęły na rozliczeniu podatku od towarów i usług za luty i marzec 2004 r. Ujawniono również, że w rozliczeniu za kwiecień 2004 r. skarżąca odliczyła podatek naliczony w wysokości 198 zł przy zakupie operatu szacunkowego nieruchomości należących do prezesa zarządu Spółki, wg organów podatkowych wydatek ten nie stanowił kosztu uzyskania przychodu, a w rezultacie nie podlegał odliczeniu od podatku należnego, w wykazanej przez stronę kwocie. Nieprawidłowo, zdaniem organów podatkowych, spółka zmniejszyła w rozliczeniu za kwiecień 2004 r. kwotę podatku należnego, wynikającą z faktury korygującej z dnia [...], gdyż odbiorca ww. fakturę otrzymał w dniu [...] i zgodnie z treścią § 41 ust. 1 - 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 27, poz. 268 ze zm.) uzyskał prawo do obniżenia podatku należnego. W rezultacie stwierdzonych uchybień Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej zweryfikował rozliczenie Spółki w podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień i maj 2004 r., ustalając jednocześnie dodatkowe zobowiązanie za luty i kwiecień 2004 r. Od powyższego rozstrzygnięcia spółka złożyła odwołanie, zarzucając bezpodstawne przyjęcie, że w [...] dokonała kompletnej dostawy wszystkich towarów wynikających z treści faktury z dnia [...], bowiem paski do aparatów [...] w ilości 600 sztuk (razem z karabińczykami i instrukcjami - po 300 sztuk) zostały dostarczone odbiorcy dopiero w dniu wystawienia faktury tj. [...], na podstawie specyfikacji [...]. Również bezpodstawne przyjęły organy podatkowe, że wszystkie okoliczności faktyczne zostały udowodnione, stwierdziła też, że brak w dokumentacji "C" S.A. specyfikacji [...] potwierdzającej dostawę 600 pasków do aparatów ucieczkowych nie może być poczytywany za okoliczność obciążającą Spółkę. Zarzuciła też naruszenie przepisów postępowania poprzez odstąpienie od przesłuchania H. Ś. (prawidłowo: Ś.), który miał bezpośredni kontakt ze specyfikacjami dotyczącymi zamówień realizowanych przez Spółkę; dowolną ocenę zeznań świadków Z. W., E. S. i B. B., zatrudnionych w "C" S.A. oraz nieprawidłowe przeprowadzenie ww. dowodów. Dyrektor Izby Skarbowej, utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, uzasadniał, że jedynie w sytuacji wydawania towaru partiami moment powstania obowiązku podatkowego należy ustalać odrębnie w stosunku do każdej z części towaru. Reguła ta nie odnosi się do sytuacji, wydawania towaru w częściach, przy czym są to jego części składowe, w takim przypadku obowiązek podatkowy powstanie z chwilą ostatniej z ww. części, co jednakże nie występuje w rozpoznawanej sprawie, bowiem dostarczone później paski do aparatów ucieczkowych są ich wyposażeniem dodatkowym, a nie częścią składową. Potwierdzają to poczynione w toku postępowania podatkowego ustalenia, z których wynika, że dostawy dodatkowego wyposażenia były realizowane według potrzeb odbiorcy, to jest w przypadku wyczerpania zapasów i nie następowały równolegle do dostaw aparatów [...], ani dostawca, ani odbiorca nie prowadzili ewidencji dodatkowego wyposażenia, a aparaty ucieczkowe mogły być użytkowane bez pasków. Ich dostawa miała charakter nieistotny i nie wpływała na odbiór aparatów, tym samym wydanie kolejnej partii aparatów ucieczkowych, nawet bez dodatkowego wyposażenia rodziło obowiązek podatkowy. W tych okolicznościach bez znaczenia pozostaje ocena wiarygodności kserokopii specyfikacji nr [...] z dnia [...]. Na poparcie swego stanowiska, że dostawy aparatów ucieczkowych nie były powiązane ilościowo z dostawami dodatkowego wyposażenia, Dyrektor Izby Skarbowej przywołał okoliczności wykonywania innych dostaw realizowanych w ramach tej samej umowy, z których wynikało, że podstawą sporządzenia dowodu magazynowego PZ była faktura VAT, wystawiana przez Spółkę z tytułu sprzedaży aparatów [...], natomiast bez znaczenia dla oceny kompletności dostawy tych aparatów pozostawała kwestia dokonania dostawy dodatkowego wyposażenia. Jako bezzasadny ocenił organ odwoławczy zarzut odmowy przesłuchania H. Ś., powołując się na dostateczne zebranie materiału dowodowego w zakresie dokumentowania dostaw aparatów ucieczkowych oraz dodatkowego wyposażenia. W kwestii zarzutów dotyczących przeprowadzenia dowodu ze świadków wskazał, że w czynnościach tych uczestniczył upoważniony do reprezentowania Spółki R. O., który nie zgłosił żadnych uwag rezygnując z udziału w przesłuchaniu jednego ze świadków. Świadkowie dokonali własnoręcznej adnotacji stwierdzającej zgodność protokołów ze składanymi wyjaśnieniami. W złożonej skardze Spółka powtórzyła zarzut odwołania, dotyczący przyjętego przez organy podatkowe momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostawy aparatów ucieczkowych w lutym 2004 r. Zarzuciła też naruszenie art. 122, art. 180 i art.187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005, nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej O.p.) poprzez nieuwzględnienie wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznania H. Ś. na okoliczności związane ze specyfikacją [...] z tych samych przyczyn, które wskazano w odwołaniu. Pominięcie przez organ podatkowy pisma głównego księgowego - pełnomocnika zarządu "C" S.A. [...] E. P. z dnia [...], z którego jednoznacznie wynikało, że dostawy miały być realizowane jako komplet - aparaty łącznie z wyposażeniem dodatkowym, potwierdzeniem dostaw były specyfikacje, a udokumentowanie obrotu (faktura, PZ), skutkujące przeniesieniem własności przedmiotu umowy, następowało po skompletowaniu dostawy. Ponadto zarzucono nieprzesłuchanie osób odpowiedzialnych za księgowanie i rozliczanie faktur, przez co kontrolujący w sposób dowolny zinterpretowali możliwość wystawienia i przyjęcia faktury VAT przed dostarczeniem pasków, co faktycznie nastąpiło dopiero 1 marca 2004 r., na podstawie specyfikacji [...] oraz bezpodstawne kwestionowanie i nieuznanie istniejącej kopii specyfikacji [...]. W uzasadnieniu Spółka wyjaśniła, że przed dostarczeniem 600 sztuk pasków nie mogła wystawić faktury VAT, gdyż dostawa aparatów nie była realizowana w kompletach - część urządzeń była przysyłana bezpośrednio od producenta, część kupowano w Polsce, a część za granicą. Tymczasem z postanowień umów wynikała cena oraz skład kompletu i brak zastrzeżeń o konieczności realizowania dostaw kompletów w sposób jednorazowy. W zakresie naruszenia prawa procesowego skarżąca podniosła, że przesłuchanie świadków zostało przeprowadzone w sposób wadliwy, gdyż na podstawie protokołów nie można ustalić treści zadawanych pytań i odpowiedzi, stanowią one jedynie "zlepek oświadczeń", moderowanych na potrzeby udowodnienia tezy przyjętej przez organ podatkowy. Wskazała też, że przy ocenie zgromadzonego materiału pominięto fakt, że w okresie przechowywania aparatów były one przygotowywane przez serwis spółki w celu włączenia do użytkowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał w całości stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w przepisie art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - zwanej dalej p.p.s.a.). Oceniając zaskarżony akt w świetle przytoczonych norm prawnych, Sąd w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę stwierdza, że podjęte przez organy podatkowe rozstrzygnięcia nie naruszą przepisów tak prawa procesowego jak i materialnego, co w konsekwencji uzasadnia oddalenie skargi. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny zasadności ustaleń organów podatkowych w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług w związku z dokonaną przez Skarżącą dostawą towaru w postaci 300 sztuk aparatów [...] wraz z wyposażeniem. Podstawą wydania zaskarżonego aktu jest przepis art. 6 ust. 1 i 4 stawy o VAT, zasadne jest zatem odwołanie się do ich treści, zgodnie z ust. 1 ww. regulacji obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania (dostarczenia), przekazania, zamiany, darowizny towaru lub wykonania usługi, o których mowa w art. 2, z zastrzeżeniem ust. 2-10 oraz art. 6b i art. 35 ust. 2a-6. Natomiast ust. 4 tego artykułu stanowi, że jeżeli sprzedaż towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. W tej sytuacji decydujące są dwa momenty wystawienia faktury i wydania towaru, przy czym jeśli nastąpi wydanie towaru i w terminie 7 dni nie zostanie wystawiona faktura obowiązek podatkowy powstanie w 7 dniu od wydania towaru. Zebrane dowody potwierdzają, że taka właśnie sytuacja nastąpiła w rozpoznawanej sprawie, bowiem wydanie towaru, w sensie, do którego odwołują się przepisy ustawy o VAT miało miejsce w [...] z chwilą dostarczenia przez spółkę aparatów [...], nie zaś jak chce skarżąca w miesiącu dostarczenia wyposażenia dodatkowego tj. pasków do ww. aparatów. Przywołany przepis art. 6 ust. 1 ustawy o VAT odwołuje się do art. 2, który określa przedmiot opodatkowania wskazując na usługi oraz towary, definicję, których zawiera z kolei art. 4 pkt 1 i 2 ww. ustawy. Z punktu widzenia rozważanego zagadnienia istotne znaczenie ma jedynie pkt 1 definiujący pojecie towarów jako rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności określonych w art. 2, które wymienione są w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Pojęcie rzeczy wyjaśnia z kolei przepis art. 45 K.c., który w świetle wykładni systemowej zewnętrznej ma odniesienie na grunt ustawy podatkowej, stanowi on, że rzeczami są tylko przedmioty materialne. O wiele jednak istotniejszy zapis znajduje się w przepisie art. 47 § 2 k.c., stanowi on, że częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Jednocześnie § 3 stanowi, że przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy skarżąca zawarła z umowy, na mocy których zobowiązała się dostarczyć do rąk bezpośredniego odbiorcy "C" aparaty ucieczkowe [...] wraz z instrukcją obsługi oraz wyposażeniem dodatkowym, które stanowiło zgodnie z treścią zał. nr 4 pokrowiec, pasy nośne, karabinek służący do zawieszenia znaczka kontrolnego. W tymże załączniku wskazano, że w skład kompletu aparatu [...] wraz z wyposażeniem wchodzi tenże aparat wraz instrukcją oraz wymienione wyżej wyposażenie. Jak wynika z dalszych ustaleń dostawa aparatów [...], objęta ww. umową miała miejsce w dniu [...], czego dowodzą specyfikacje [...] i [...], opatrzone ta sama datą. Prawidłowo zatem, w świetle przedstawionych faktów i powołanych wyżej przepisów organy podatkowe wskazały, że obowiązek podatkowy z tego tytułu powstał najpóźniej z dniem [...]. Bez znaczenia dla tej oceny pozostaje fakt późniejszej dostawy tj. w dniu [...] wyposażenia dodatkowego w postaci pasków i wystawienia z tą datą faktury. Jak bowiem już stwierdzono powyżej przepis art. 6 ust. 4 ustawy VAT, nie uzależnia powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług ostatecznie od dnia wystawienia faktury, ale od daty dostarczenia towaru, gdyż nawet, jeśli sprzedaż towaru winna zostać potwierdzona fakturą, to niezależnie od daty jej wystawienia, obowiązek podatkowy powstaje zawsze najpóźniej w siódmym dniu od dnia wydania towaru. Z kolei w świetle powołanych wyżej przepisów k.c. w pełni należy podzielić stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, zgodnie z którym paski objęte powyższą dostawą nie były częścią składową aparatów dostarczonych [...], potwierdza to nie tylko treść ww. umów ale także wyjaśnienia świadków, pracowników "C" - odbiorców i użytkowników ww. aparatów. Słuchany w charakterze świadka w dniu [...] Z. W., zatrudniony na stanowisku starszego inspektora ds. technicznych, wyjaśnił, że dostawy aparatów nie zawsze pokrywały się z dostawą dodatkowego wyposażenia, jednakże jego brak nie powodował wstrzymania używania aparatów. Paski były dodatkowym elementem podlegającym wymianie w trakcie eksploatacji i w związku z tym zawsze pewna ilość pozostawała w rezerwie, w celu zapewnienia ciągłości używania aparatów. Podobnie wyjaśniał słuchany także w charakterze świadka E. S., zatrudniony na stanowisku kierownika Działu Zaopatrzenia, zgodnie z teścia jego wyjaśnień dowodem przyjęcia aparatów [...] na stan ewidencyjny był dokument WZ, na którym nie wyszczególniano wyposażenia dodatkowego, a mimo to uznawano, że dostawa jest kompletna. Z punktu widzenia rozpatrywanego zagadnienia istotny jest również fakt, że żadna ze stron umowy, na co wskazywała sama skarżąca, nie prowadziła ewidencji magazynowej wyposażenia dodatkowego, co niewątpliwie byłoby niezbędne przy uznaniu, że wyposażenie dodatkowe, w tym sporne paski, stanowi cześć składową aparatu ucieczkowego. Ponadto analiza poprzednich dostaw ww. towarów wykazała, że praktyką skarżącej było wystawienie faktur VAT jeszcze przed dostarczeniem wyposażenia dodatkowego, w tym w pasków, co dowodzi, że dla uznania faktu dostawy bez znaczenia pozostawało kiedy skarżąca dostarczyła elementy określane jako wyposażenie dodatkowe. Tym samym przyjąć należy, że sporne pasy nie stanowiły części składowej aparatów ucieczkowych i nie były w ten sposób traktowane przez strony umów. W świetle poczynionych uwag bezzasadny staje się zarzut skargi, że odbiorca towaru - "C" - nie przyjąłby faktury bowiem spółka nie wypełniała zobowiązań wynikających z zawartej pomiędzy nimi umowy, której przedmiotem była dostawa obejmującej także wyposażenie dodatkowe. Wskazać bowiem należy na utrwalone w tym względzie orzecznictwo sądów administracyjnych, zgodnie z którym uzgodnienia stron i postanowienia zawartych między nimi umów cywilnoprawnych nie mogą modyfikować wynikających z ustawy obowiązków podatkowych, w tym także przesuwania obowiązku podatkowego określonego przepisami prawa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2006 r. sygn. akt I FSK 128/06). Inną bowiem kwestią jest wywiązanie się z obowiązków wobec kontrahenta, wynikających z zwartej pomiędzy stronami umowy, a czym innym obowiązek, który z faktem tym łączą przepisy podatkowe. Jak wynika z regulacji art. 2 ust. 1 ustawy o VAT jej przedmiotem jest sprzedaż towarów i usług, zaś obowiązek podatkowy z tego tytułu powstaje z chwilą wydania towaru (art. 6 ust. 1 ustawy o VAT), a nie z chwilą wywiązania się ze wszystkich postanowień umowy dokumentującej tę sprzedaż. Na marginesie już tylko, albowiem przedstawione okoliczności potwierdzają w zupełności prawidłowość działania organów podatkowych, wskazać można, że treść umów i znajdujących się w aktach sprawy instrukcji obsługi aparatów [...] potwierdza poczynione ustalenia. Z opisu ww. aparatu zawartego w instrukcji obsługi wynika, że jego częścią składową jest m.in. pas piersiowy, przy czym instrukcja stanowi także o pasie zawieszonym na ramieniu użytkownika i pasie biodrowym, które nie są już uznawane za część składowa. Zgodnie z treścią załącznika nr 4 do umowy łączącej strony w skład kompletu aparatu [...] wraz z wyposażeniem wchodzi: aparat [...] 1 szt., pokrowiec - 1 szt., pasy nośne do aparatu- 3 szt. oraz karabinek służący do zawieszania znaczka kontrolnego, tym samym, aparat ucieczkowy zawierał już pas jako element składowy wyposażenia, zaś pozostałe pasy podobnie jak karabinek do zawieszania znaczka kontrolnego i pokrowiec stanowiły elementy nie będące częścią składową aparatu ucieczkowego. Przy czym, jak wskazano okoliczność ta ma jedynie charakter marginalny, bowiem podstawą przyjętej przez Sąd oceny były fakty podnoszone przez organy podatkowe w treści zaskarżonej decyzji. Powyższe ustalenia i uwagi uprawniają do stwierdzenia, że dokonana w dniu w dniu [...] dostawa wyposażenia dodatkowego w postaci pasków nie miała wpływu na ocenę, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży dostarczonych w dniu [...]. aparatów [...] nastąpił w [...] a nie jak wskazywała skarżąca w [...]. W tym stanie rzeczy bez znaczenia są sporne pomiędzy stronami kwestie odnoszące się do wiarygodności specyfikacji nr [...], mającej potwierdzać dostawę wyposażenia dodatkowego w dniu [...], jak również wyjaśnienia zawarte w piśmie E. P. - głównego księgowego "C" S.A., z dnia [...]. Dodać przy tym należy, że wynikające z powyższego pisma informacje znane już były z innych dowodów, a mianowicie z umowy z dnia [...], instrukcji obsługi aparatów ucieczkowych oraz z zeznań wskazywanych świadków. Tym samym chybione są zarzuty naruszenia przepisów postępowania art. 122 i art. 187 § 1 O.p. bowiem Organy podatkowe podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i w sposób wyczerpujący zebrały materiał dowodowy, który pozwolił na prawidłowe zastosowanie normy prawa materialnego, zawartej w art. 6 ustawy VAT. W ocenie Sądu, zbędne byłoby przesłuchiwanie osób odpowiedzialnych za księgowanie i rozliczanie faktur w [...], gdyż - jak zostało wyżej wskazane - powstanie obowiązku podatkowego, w przypadku dostarczenia towaru, nie jest zależne tylko i wyłącznie od daty wystawienia faktury. Prawidłowo też organ odwoławczy uznał za zbyteczne przesłuchanie H. Ś. - na potrzeby rozpoznania niniejszej sprawy wystarczających informacji udzielili Z. W. i E. S., natomiast kwestia specyfikacji, w świetle całokształtu ustalonych okoliczności, nie wymagała dodatkowych wyjaśnień. Nie może też warunkować uchylenia zaskarżonej decyzji pominięcie w jej uzasadnieniu pisma E. P. z dnia [...] gdyż wyjaśnienia w nim zawarte nie miały wpływu na poczynione ustalenia oraz ich ocenę prawną i w rezultacie - na wynik sprawy. Pominięcie to nie stanowi również naruszenia art. 180 O.p., który obliguje organy podatkowe do dopuszczenia w sprawie wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Nie należy bowiem utożsamiać odmowy mocy dowodowej określonym dowodom, czy też ich pominięcia w samym uzasadnieniu decyzji, z odmową dopuszczenia dowodu, która skutkowałaby istotnym, mającym wpływ na wynik sprawy, naruszeniem przepisu art. 180 O.p. Odnośnie sposobu przeprowadzenia przesłuchań świadków przez organ kontroli skarbowej, które skarżąca uznała jedynie za "zlepek oświadczeń", zauważyć należy, że protokoły zawierają zeznania złożone przez poszczególnych świadków i zostały podpisane przez nich oraz przez osobę reprezentującą skarżącą, ponadto z ich treści można wyczytać w sposób niebudzący wątpliwości istotne dla sprawy kwestie, zaś fakt, że nie potwierdzają stanowiska skarżącej nie może ich dyskredytować. Nie stwierdził również Sąd naruszenia przepisów prawa, w zakresie pozostałych ustaleń faktycznych i prawnych objętych zaskarżoną decyzją, Spółka zaś miała możliwość wypowiedzenia się co do nich i w tym zakresie nie skorzystała ze swojego uprawnienia i nie wniosła żadnych zastrzeżeń. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zebrany materiał dowodowy jest wyczerpujący, a poczynione na jego podstawie ustalenia nie budzą wątpliwości co do zgodności z prawem. Wobec tych okoliczności, Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, wspierając się na przepisie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.