I SA/Wr 44/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi A S.A. w likwidacji z/s w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy jn. Skarżąca spółka, będąca w likwidacji, wniosła pismo zatytułowane "skarga kasacyjna", w którym zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem podpisania skargi kasacyjnej. Pismo to zostało zakwalifikowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Uzasadniając swój wniosek spółka wskazała, że - z uwagi na zaprzestanie działalności - nie posiada środków finansowych. Wyjaśniła, że kwoty, które wpływają na rachunki bankowe, są należnościami przekazywanymi następnie na spłatę zobowiązań. Oświadczyła, że wysokość kapitału spółki wynosi [...] zł, wartość środków trwałych [...] zł, a wysokość straty za ostatni rok obrotowy (2012) [...] zł. Podała, że stan kont na trzech rachunkach bankowych - na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku - wynosił [...] zł, [...] euro i [...] zł. Na wezwanie referendarza sądowego, spółka przedłożyła dokumenty, z których wynika, że - na koniec 2013 r. - kapitał własny spółki wynosił [...] zł, zobowiązania krótkoterminowe [...] zł, należności krótkoterminowe [...] zł, wartość środków na rachunkach i w kasie [...] zł. Z przedłożonych zeznań podatkowych wynika, że w 2013 r. spółka osiągnęła przychód w wysokości [...] zł (zysk - [...] zł). Zgodnie zaś z deklaracjami VAT-7 wartość dostawy towarów i usług wyniosła w lutym [...] zł, w marcu [...] zł a w kwietniu [...] zł. Na rachunkach bankowych za miesiące od marca do maja 2014 r. odnotowane zostały wpłaty z tytułu zwrotu podatku VAT, wpłaty ze strony A sp. z o.o. oraz wpłaty i obciążenia związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Saldo na koniec maja wynosiło [...] zł i [...] zł. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r., referendarz sądowy odmówił spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Na powyższe rozstrzygnięcie spółka wniosła sprzeciw. Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że wpis od skargi w niniejszej sprawie wyznaczony został na kwotę [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże ona, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu, w świetle przedstawionych przez spółkę okoliczności oraz zebranych dokumentów, nie można przyjąć, że spółka nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Zauważyć trzeba, że na obecnym etapie postępowania, tj. po odrzuceniu skargi, koszty sądowe sprowadzają się wyłącznie do wpisu od skargi kasacyjnej (połowa wpisu od skargi - [...] zł) oraz wynagrodzenia dla pełnomocnika. Z danych przyjętych do rozpoznania wniosku wynika, że spółka zamknęła poprzedni rok z zyskiem ([...] zł), przy przychodzie w wysokości ponad [...] zł. Oznacza to, że wysokość jej należności krótkoterminowych kilkakrotnie przewyższa wartość zobowiązań krótkoterminowych. Ponadto, na rachunkach bankowych i w kasie na koniec 2013 r. spółka posiadała ponad [...] zł. Podkreślić trzeba, że w przypadku przedsiębiorców miarodajną dla oceny nie jest kategoria dochodu czy straty, lecz wartość przychodu. Ta kategoria podatników bowiem ma do dyspozycji legalne instrumenty podatkowe, które pozwalają na równoważenie kosztów i przychodów w taki sposób, aby w końcowym rozliczeniu minimalizować bądź w ogóle eliminować obciążenia podatkowe (zob. postanowienia NSA: z 5 września 2013 r., II OZ 707/13; z 25 września 2012 r., I GZ 228/12; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu, nie uzasadnia również przyznania prawa pomocy niska wartość sprzedanych towarów i usług (wykazana na deklaracjach VAT-7) za miesiące roku bieżącego. Należy bowiem wskazać, że ponoszenia kosztów swego udziału w sprawie strona winna się spodziewać najpóźniej z dniem wniesienia skargi. Co za tym idzie, obowiązana jest, w miarę możliwości finansowych, gromadzić środki na ten cel. Skarga w niniejszej sprawie jest datowana na 3 grudnia 2013 r. Przedstawione wyżej dane finansowe nie pozostawiają wątpliwości, że spółka była w stanie - w tej dacie - zgromadzić środki na opłacenie kosztów sądowych. W ocenie Sądu, niezasadny jest argument spółki, że należności, które otrzymuje, przeznacza na spłatę zobowiązań. Wskazać bowiem trzeba, że koszty sądowe są formą daniny publicznej, zaś Konstytucja RP - w art. 84 - statuuje zasadę powszechnego ponoszenia takich danin. Stąd też zobowiązania o charakterze publicznym należy zawsze traktować priorytetowo wobec zobowiązań prywatnoprawnych. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.