I SA/Wr 462/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: , Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), Sędziowie: sędzia WSA Barbara Ciołek, sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, , Protokolant: starszy asystent sędziego Dagmara Stankiewicz- Rajchman, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 września 2017 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z [...] 2017 r., nr [...] w przedmiocie określenia straty poniesionej z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz umorzenia postępowania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Przedmiotem skargi J. R. (dalej: skarżący, strona, podatnik) jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. (dalej: organ drugiej instancji) z dnia [...] 2017 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia [...] 2016 r. Nr [...] określającą stronie wysokość straty poniesionej z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej na kwotę 140.668,00 zł oraz umarzającą postępowanie podatkowe w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. z tytułu uzyskanych przychodów ze stosunku pracy. W skardze wniesionej na powyższą decyzję podatnik zarzucił w szczególności niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym art. 5a pkt 6, art. 10 ust. 1 pkt 3 i 9, oraz art. 24a ust. 1 poprzez uznanie, że prowadzona przez skarżącego działalność oświatowa (przedszkole niepubliczne) powinna zostać zakwalifikowana jako pozarolnicza działalność gospodarcza a uzyskiwane przez niego przychody jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Nie zgodził się ponadto podatnik ze stanowiskiem organów obydwu instancji, iż zobowiązany był do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy odniósł się między innymi do kwestii możliwości orzekania przez organ drugiej instancji o wysokości straty poniesionej w 2010 r. po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za ten sam rok podatkowy. Wskazał, że zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji została wydana w dniu 16 grudnia 2016 r. i doręczona podatnikowi w dniu 19 grudnia 2016 r., zatem przed upływem terminu przedawnienia. Zdaniem organu odwoławczego strata podatkowa jest elementem kalkulacyjnym podatku w następujących po sobie kolejnych pięciu latach podatkowych, w których jest odliczana, a nie zobowiązaniem podatkowym za dany rok, w którym wystąpiła, nie można więc mówić o jej przedawnieniu. Strata poniesiona w roku 2010 została odliczana w rozliczeniach za lata następne. Stąd też organ odwoławczy rozpatrując odwołanie podatnika uznał, że ma prawo do zweryfikowania wysokości straty za 2010 r. określonej zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Należy wskazać, że przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma zastosowanie wówczas, gdy w sprawie pojawi się zagadnienie wstępne, rozstrzygnięcie którego będzie istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz będzie mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 941/12 (publ. w bazie orzeczeń, dostępnej pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Postanowieniem z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 925/15, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił przedstawić składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: "Czy w świetle art. 24 w zw. z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r., dopuszczalne jest prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości straty w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy, w którym została ona poniesiona, w sytuacji gdy upłynął termin przedawnienia zobowiązania podatkowego za ten rok ". Z uwagi na to, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów powyższego zagadnienia prawnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Z tych też względów na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.