I SA/Wr 507/03
WyrokWSA we Wrocławiu2005-03-17
Skład orzekający: Jadwiga Danuta Mróz, Katarzyna Radom, Zbigniew Łoboda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu podatkowego ustalająca zobowiązanie w podatku od towarów i usług za dany okres rozliczeniowy, oparta na wcześniejszym rozstrzygnięciu dotyczącym poprzedniego okresu, które zostało następnie uchylone przez sąd administracyjny, może zostać utrzymana w mocy?Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja organu podatkowego, utrzymująca w mocy decyzję określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za luty 1999 r., została uchylona, ponieważ opierała się na wcześniejszym rozstrzygnięciu dotyczącym stycznia 1999 r. To wcześniejsze rozstrzygnięcie zostało następnie uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w innej sprawie (sygn. akt I SA/Wr 506/03), stwierdzając naruszenie prawa przy ustalaniu podatku naliczonego. Skoro podstawa prawna decyzji dotyczącej lutego 1999 r. została podważona, konieczne stało się uchylenie również tej decyzji.Stan faktyczny
Spółka A złożyła korygującą deklarację VAT-7 za luty 1999 r., wykazując nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Organ podatkowy pierwszej instancji, a następnie Izba Skarbowa, utrzymali w mocy decyzję określającą zobowiązanie podatkowe za ten okres, wskazując na wcześniejszą decyzję dotyczącą stycznia 1999 r., która kwestionowała prawo spółki do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu przedsiębiorstwa. Spółka kwestionowała tę podstawę prawną w odwołaniu i skardze do sądu.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego. Orzeczono, że decyzje te nie podlegają wykonaniu. Zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Radom Sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca) Protokolant Michał Kazek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2005 r. sprawy ze skargi A spółka z o.o. w S. S. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 1999 roku I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...], nr [...], II. orzeka, że decyzje wymienione w pkt I nie podlegają wykonaniu, III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 756 (siedemset pięćdziesiąt sześć) zł - tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] Izba Skarbowa we W., Ośrodek Zamiejscowy w W., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] nr [...], którą określono spółce z o.o. A z siedzibą w S. S. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za luty 1999 r. w wysokości [...].
W uzasadnieniu swojej decyzji organ II instancji podał, iż w dniu [...] spółka A złożyła deklarację VAT-7 korygującą za luty 1999 r., wykazując w niej kwotę [...] nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, przeniesioną z poprzedniego okresu rozliczeniowego. Tymczasem w odniesieniu do rozliczenia podatku za styczeń 1999 r. Urząd Skarbowy w W., decyzją nr [...] z dnia [...], określił Spółce kwotę do zwrotu na rachunek bankowy, uznając nieprawidłowość obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu przedsiębiorstwa. Skoro na mocy rozstrzygnięcia organu nie było kwoty nadwyżki przechodzącej na okres następny, zachodziła konieczność zweryfikowania bieżącego rozliczenia podatku od towarów i usług.
W złożonym odwołaniu Strona podniosła, iż organ oparł rozstrzygnięcie na swojej decyzji dotyczącej rozliczenia podatku za styczeń 1999 r., którą Spółka kwestionuje, a w konsekwencji nie zgadza się z wymiarem podatku za przedmiotowy okres rozliczeniowy.
Jak już zaznaczono, Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując na zależność pomiędzy rozstrzygnięciami za obecny i poprzedni okres rozliczeniowy.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka wniosła o uchylenie decyzji, powtarzając dotychczasową argumentację. Podobnie administracyjny organ odwoławczy, w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, przypomniał zajmowane do tej pory stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., który przejął sprawę do rozpoznania na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo
Sygn. akt I SA/Wr 507/03
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.), zważył co następuje:
Skarga była uzasadniona.
Według art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), w przypadku gdy kwota podatku naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo z zastrzeżeniem wskazanych w przepisach wyjątków, do obniżenia o tę różnicę podatku należnego za następne okresy. Taki sposób rozliczenia podatku powoduje, że zmiana wysokości podatku naliczonego, bądź należnego w danym okresie rozliczeniowym, wpływać może na rozmiar zobowiązania z tytułu podatku w okresie następnym.
W sprawie o sygnaturze I SA/Wr 506/03, dotyczącej rozliczenia podatku od towarów i usług za styczeń 1999 r., wyrokiem z dnia 17 marca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. uchylił decyzje obu instancji skarbowych stwierdzając, że wydane zostały z naruszeniem prawa, a mianowicie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w związku z art. 551 K.c., na skutek uznania, iż Skarżąca nabyła przedsiębiorstwo, a w konsekwencji nie była uprawniona do odliczenia podatku naliczonego. Skoro zatem z powołaniem się na te rozstrzygnięcia organy podatkowe dokonały wymiaru podatku w lutym 1999 r., zaszła konieczność uchylenia również zaskarżonych w niniejszej sprawie decyzji, co uczyniono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania postanowiono na podstawie art. 200 ustawy procesowej. Nadto w przedmiocie wykonalności decyzji orzeczono w oparciu o jej art. 152.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło