I SA/Wr 579/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2017 r. w sprawie ze skargi "A" sp. z o. o. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące II-VIII, X, XI i XII 2012 r. oraz za I i VI 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia odrzucić zażalenie. Skarżąca spółka, pismem z dnia 4 maja 2016 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika procesowego. Postanowieniem z dnia 27 września 2016 r., Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ustawowym terminie strona skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia, po rozpoznaniu którego Sąd na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Referendarza sądowego. Postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 stycznia 2017 r. W związku z powyższym pismem z dnia 18 stycznia 2017 r. (w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału 16 stycznia 2017 r.) strona skarżąca wezwana została do opłacenia skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, prawidłowego doręczenia wskazanego wezwania dokonano w dniu 4 kwietnia 2017 r. Pismem z dnia 11 kwietnia 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie, które z uwagi na nieuzupełnienie przez spółkę braków formalnych pisma (nie zostało ono podpisane) zostało odrzucone postanowieniem z dnia 26 czerwca 2017 r. Od powyższego postanowienia spółka również wniosła zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 sierpnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia o usunięcie braków formalnych zażalenia przez jego podpisanie w sekretariacie Wydziału Informacji Sądowej tutejszego Sądu lub przesłanie podpisanego zażalenia na adres Sądu. Wskazane wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 28 sierpnia 2017 r. Przesyłką nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 4 września 2017 r. strona skarżąca nadesłała dwa egzemplarze podpisanego zażalenia z dnia 28 lipca 2017 r. Wpis sądowy od zażalenia nie został uiszczony (informacja z Oddziału Finansowo-Księgowego Sądu). Postanowieniem z dnia 16 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie spółki z dnia 28 lipca 2017 r. z uwagi na nieuiszczenie należnego od niego wpisu, jak i odrzucił skargę strony wobec nieopłacenia jej w siedmiodniowym terminie na uzupełnienie braku fiskalnego skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została dwukrotnie awizowana w dniach 27 października 2017 r. oraz 6 listopada 2017 r. (o dacie drugiego awiza Sąd uzyskał informację z http://emonitoring.poczta-polska.pl/) a następnie wydana adresatowi w dniu 13 listopada 2017 r. Skarżąca pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 20 listopada 2017 r. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 16 października 2017 r. Pismem z dnia 29 listopada 2017 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał żalącą o usunięcie braków zażalenia poprzez jego podpisanie lub przesłanie podpisanego zażalenia na adres Sądu oraz złożenie (nadesłanie) odpisu zażalenia, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżąca spółka pismem z dnia 22 grudnia 2017 r. (data nadania) przesłała podpisane zażalenie na adres Sądu. Nie nadesłano natomiast odpisu zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zażalenie należy odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwana dalej "p.p.s.a.") na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego (w przypadkach przewidzianych tą ustawą) przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej postanowienie tutejszego Sądu z dnia 16 października 2017 r. wynika, że została ona doręczona w dniu 13 listopada 2017 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 27 października 2017 r., a następnie po raz drugi w dniu 6 listopada 2017 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 p.p.s.a. nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 10 listopada 2017 r. Termin do odebrania przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 p.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10, II FZ 542/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, a także z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13, publ. LEX nr 1318910). Odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest to czynność organizacyjno-techniczna, niemająca znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie – upływ ostatniego dnia okresu. Wobec powyższego siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upłynął z dniem 17 listopada 2017 r. Strona skarżąca natomiast przesyłkę zawierającą zażalenie nadała w placówce pocztowej w dniu 20 listopada 2017 r. (o czym świadczy dowód opłaty – k. 198 akt sądowych), a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. W rozpatrywanej sprawie zażalenie wniesione przez skarżącą spółkę nie spełnia zatem warunku z § 2 art. 194 p.p.s.a., bowiem zostało wniesiono po terminie do jego wniesienia. Doręczenie stronie odpisu postanowienia z dnia 16 października 2017 r. nastąpiło w dniu 10 listopada 2017 r., zatem termin do wniesienia zażalenia od tego postanowienia upłynął w dniu 17 listopada 2017 r. Na marginesie tylko należy wskazać, iż pismem z dnia 29 listopada 2017 r. spółka wezwana została do złożenia lub nadesłania odpisu zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia stosownie do treści art. 178 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a., której to czynności strona skarżąca nie dopełniła. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.