I SA/Wr 630/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Asesor WSA Marek Olejnik, Protokolant Aleksandra Madej, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 października 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi A. sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia w części decyzji organu I instancji i określenie zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. oddala skargę. Przedmiotem skargi "A" spółki z o.o. z siedzibą w W. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] uchylająca, na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t.j. Dz. U. z 2005 r., nr 8 poz. 60 z późn. zm. – cyt. dalej: Op), decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] i określająca zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. w kwocie 4.264 zł. W wyniku ustaleń dokonanych podczas kontroli, przeprowadzonej w "A" spółce z o.o. w W. w zakresie rozliczenia z budżetem państwa z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych 2003 r., organ I instancji określi zobowiązanie Spółki w kwocie 5.191 zł, kwestionując tym samym rozliczenie dokonane przez Spółkę. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 24 ust.1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. nr 8, poz.65 z późn. zm.), art.21 § 3, art.53a Op oraz art. 12 ust. 1 pkt 2, art. 15 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz.654 z późn. zm.) – dalej w skrócie updp. Organ I instancji nie uznał za koszt uzyskania przychodów kwoty 5.134 zł, na którą składają się: - odpisy z tytułu amortyzacji sprzętu stomatologicznego, w łącznej kwocie 1.700 zł, którego użytkowanie było możliwe dopiero od 1 marca 2004 r. po uzyskaniu pozwolenia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W., - wydatki w kwocie 3.434 zł, poniesione na nabycie dwóch ubrań męskich dla R. S., udokumentowane fakturą VAT z [...] nr [...] , wystawioną przez firmę "B" s.c. z W., gdyż są to wydatki osobiste, - zawyżenie kosztów podatkowych o kwotę 267 zł, która odpowiada wartości darowizny rzeczowej, w formie trzech tablic ekspozycyjnych dla Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...], gdyż wydatek ten odliczono ponownie od podstawy opodatkowania, Organ stwierdził także zawyżenie straty za 2002 r. o kwotę 42.805,01 zł, co skutkowało zawyżeniem odliczenia od dochodu 2003 r. o kwotę 14.360,17 zł. Strata za 2002 r. została określona w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] nr [...] . W toku postępowania Spółka wnioskowała o przyjęcie wartości nieodpłatnych świadczeń otrzymanych od R. S. w kwocie 800 zł zamiast ujętej z tego tytułu w rozliczeniu kwoty 180.000 zł. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. nie zgodził się na wnioskowane obniżenie przychodu Spółki z tytułu nieodpłatnych świadczeń otrzymanych od R. S. Spółka świadczenia te wyceniła na łączną kwotę 180.000 zł, tj. w wysokości odpowiadającej kwocie wynagrodzenia jakiego zrzekł się R. S., a jakie wynikało z zawartych z nim, jako właścicielem firmy Usługowo - Handlowej, umów o zarządzanie i świadczenie usług menedżerskich. Umowa z dnia [...] o zarządzanie, której przedmiotem było wykonywanie przez R. S., w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czynności Dyrektora Generalnego Spółki, obejmowała m. in. zarządzanie majątkiem i sprawami spółki, reprezentowanie Spółki w stosunku do władz i osób trzecich. Aneksem z dnia [...] ustalono, że R. S. będzie wykonywał czynności Dyrektora Generalnego Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej, a obowiązki jego będą polegały m.in. na zarządzaniu majątkiem i sprawami Spółki, reprezentowaniu Spółki w stosunku do władz i do osób trzecich. Wynagrodzenie ustalone w umowie wynosiło [...] zł netto miesięcznie plus VAT (w okresie od 1.09.2002 r. do 31.12.2002 r. 7.000 zł netto miesięcznie plus VAT). Umowa została rozwiązana, na wniosek R. S. ze skutkiem na dzień 31 grudnia 2003 r. Pismem z dnia [...] R. S. zrzekł się poborów z tytułu ww. umowy za okres od 1 sierpnia do 31 grudnia 2003 r. Kolejna umowa zawarta przez Spółkę z R. S. z dnia [...] obejmowała świadczenie przez R. S., w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, usług menedżerskich. Przedmiotem kontraktu było wykonywanie czynności Prezesa Zarządu Spółki. Do obowiązków menedżera należało m.in. zarządzanie majątkiem i sprawami Spółki oraz reprezentowanie Spółki w stosunku do władz i osób trzecich, a także wytyczanie celów Spółki, strategii, nadzór na efektywnym wykorzystaniem zasobów kadrowych i majątkowych Spółki, inicjowanie działań usprawniających, realizacja rocznego planu finansowego Spółki, w tym budżetu. W umowie tej, podobnie jak w umowie z dnia [...] znajdowało się oświadczenia R. S., dotyczące stanu zdrowia i badań lekarskich oraz zobowiązanie Spółki do wypłaty menedżerowi wynagrodzenia w razie wystąpienia okoliczności losowych, uniemożliwiających częściowe lub całkowite wykonanie umowy. Wynagrodzenie określono w umowie na kwotę [...] zł miesięcznie plus VAT. Pismem z dnia [...] R. S. zrzekł się wynagrodzenia za okres od 1 września do 31 grudnia 2003 r. Umowę rozwiązano za porozumieniem stron z dniem 31 grudnia 2003 r. W związku ze zrzeczeniem się przez R. S. wynagrodzeń wynikający z zawartych umów Spółka na podstawie dowodu nr [...] z dnia [...] podwyższyła przychód o kwotę 180.000 zł , tj. o kwotę niewypłaconego wynagrodzenia. W toku postępowania Spółka wyjaśniła, że nieodpłatne świadczenia wynikały ze złej kondycji finansowej firmy i zostały wykonane na prośbę Spółki (pismo z dnia [...] .). Zestawienie wartości otrzymanych przez Spółkę nieodpłatnych świadczeń podpisał dyrektor ds. ekonomicznych A. B. Pismem z dnia [...] Spółka przekazała kserokopie aneksów do ww. umów: - aneks z dnia [...] do umowy z [...] . dotyczył zmiany wynagrodzenia z [...] zł na [...] zł miesięcznie, - aneks z dnia [...] do umowy z [...] zmieniał stanowisko Dyrektora Generalny Spółki na stanowisko Dyrektora Generalnego Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej oraz związany z nim zakres obowiązków. Do zadań R. S. należeć miała bieżąca koordynacja działalności jednostek organizacyjnych, zażądanie operacyjne, wyznaczanie wspólnych płaszczyzn działania poszczególnych segmentów działalności, planowanie długofalowego rozwoju, opracowanie planów sprzedaży usług medycznych i laboratoryjnych, opracowanie działalności reklamowej i promocyjnej oraz optymalizacja kosztów świadczonych usług. - aneks nr 1 z dnia [...] do umowy z dnia [...] dotyczył zmiany wysokości wynagrodzenia z kwoty [...] zł netto miesięcznie na kwotę na [...] zł miesięcznie. W aneksach zapisano, że w pozostałym zakresie umowy nie uległy zmianie. W toku postępowania spółka przedstawiła korespondencję z R.S., dotyczącą aneksów i obniżenia wynagrodzenia. Z dokumentów przekazanych przez Spółkę wynika, że w okresie od 14 sierpnia do 31 października 2003 r. R. S. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Spółka wyjaśniła, że w okresie od września do grudnia 2003 r. obowiązki w zakresie stanowiska Dyrektora Generalnego Zakładu Opieki Zdrowotnej przejął A. G., a w zakresie stanowiska Prezesa Zarządu Spółki obowiązki przejęli K. S. i A. B. W wyniku badania zbiorów dokumentów przedstawionych przez Spółkę organ podatkowy ustalił, że w okresie od września do grudnia 2003 r. R.S. reprezentował Spółkę w zawieranych przez nią licznych umowach i porozumieniach, umowach zlecenia, umowach dotyczących ryczałtów samochodowych, dokonywał zakupów na rzecz Spółki, zatwierdzał do zapłaty dowody księgowe. Ponadto w dniu 1 października 2003 r. R. S. podpisał z "C" spółka z o.o. dwie umowy zlecenia, których przedmiotem było świadczenie przez niego usług medycznych z zakresu poradni chirurgicznej oraz usług medycznych lekarza stomatologa w okresie od 1 października do 31 grudnia 2000 r.. Z tytułu tych umów Spółka wypłaciła wynagrodzenie. Organ podatkowy ustalił także, że w okresie do 14 sierpnia do 31 października 2003 r. R.S. mimo, że przebywał na zwolnieniu lekarskim, realizował na rzecz firmy "D" spółka z o.o. w W. umowę o dzieło, polegającą na wykonaniu ekspertyzy dotyczącej rynku ubezpieczeń (okres od 1 do 20.09. 2003 r.), a za okres od 22 wrzesnia do 31 grudnia 2003 r. uzyskał wynagrodzenie ze stosunku pracy od firmy S.H. Organ podatkowy powołując się na zebrane dowody, świadczące o aktywności zawodowej R. S. także w okresie od września do grudnia 2003 r., nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku Spółki o obniżenia wykazanego przychodu z nieodpłatnych świadczeń, otrzymanych od R.S., z kwoty 180.000 zł do kwoty 800 zł. W odwołaniu pełnomocnik "C" spółki z o.o. z siedzibą w W. wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji i zarzucił rażące naruszenie art. 122 i art. 180 i dalszych z Rozdziału 11 Ordynacji podatkowej. Ponadto, zarzucił wybiórcze stosowanie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ignorowanie przepisów Kodeksu cywilnego. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że wartość zakupionych garniturów została uwzględniona tylko w kosztach bilansowych, a nie podatkowych Spółki. Pomniejszenie kosztów podatkowych o kwotę odpowiadającą wartości zakupionych garniturów narusza art.122 i art.180 Op Strona kwestionuje także prawidłowość ustalenia przychodu z nieodpłatnych świadczeń. Twierdzi, że organ mimo otrzymania dokumentów potwierdzających zmiany w zawartych umowach nadal podtrzymuje krzywdzące dla Spółki stanowisko i uniemożliwia korektę błędu działu księgowości, polegającą na przyjęciu nieodpłatnych świadczeń w kwocie 180.000 zł zamiast w kwocie 800 zł. Zdaniem strony, analizy umów podpisanych z R. S. organ podatkowy dokonał w sposób niepełny, nierzetelny, chaotyczny i stronniczy, ukierunkowany na szkodę Spółki. Właściwe zastosowanie obowiązujących przepisów podatkowych oraz przepisów prawa cywilnego wymaga dokonania analizy nie tylko samej treści umów cywilnoprawnych, ale wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych, które miały wpływ na treść tych umów. Nie uznanie za dowód w postępowaniu aneksów do umów zawartych zgodnie z obowiązującymi przepisami jest, zdaniem strony przekroczeniem kompetencji organu podatkowego. Tylko sąd prawomocnym wyrokiem może uznać taki dokument za nieważny. Strona podnosi, że w okresie od sierpnia do grudnia 2003 r. R. S. nie był aktywny zawodowo. Za taką aktywność nie można uznać parafowania, podpisywania dokumentów - umów cywilnoprawnych itp. działań. R. S. w spornym okresie pełnił jedynie funkcję, co nie jest jednoznaczne z wykonywaniem pracy. W okresie tym był chory, nie przebywał na terenie firmy i nie realizował wynikających z kontraktu obowiązków, zachowując tytularne uprawnia prezesa. Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpoznaniu odwołania uchylił decyzję organu I instancji i określił Spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. w kwocie 4.264 zł. Organ odwoławczy uznał za zasadny zarzut dotyczący nieprawidłowego pomniejszenia kosztów podatkowych Spółki o kwotę odpowiadającą wydatkom poniesionym na zakup garniturów dla R. S. Odnośnie pozostałych korekt w zakresie kosztów uzyskania przychodów, Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu podzieli stanowisko organu I instancji. Za zasadną organ odwoławczy uznał także odmowę dokonania korekty w zakresie nieodpłatnych świadczeń otrzymanych przez Spółkę od R. S. Zdaniem organu, Spółka prawidłowo wyceniła wartość nieodpłatnych świadczeń na kwotę 180.000 zł. Z ustaleń dokonanych w toku postępowania wynika, że R. S. w okresie od sierpnia do grudnia 2003 r. nie tylko parafował umowy, ale także reprezentował Spółkę na zewnątrz, zawierał w imieniu Spółki umowy, prowadził rozmowy służbowe, odbył podróż służbową do Austrii, dokonywał zakupu paliwa, zakupu artykułów medycznych i materiałów do remontu, pobierał wynagrodzenia z tytułu realizacji umów zlecenia, zawarł przedwstępne umowy sprzedaży nieruchomości, podpisywał umowy dzierżawy pojazdów, dokonywał wpłaty pieniędzy do kasy Spółki lub kwitował odbiór pieniędzy z kasy Spółki. Wobec tych ustaleń, organ odwoławczy nie dał wiary wyjaśnieniom Spółki oraz informacjom zawartym w dokumentach, w szczególności w - piśmie z dnia [...] w którym R. S. informuje Spółkę, iż w związku z kłopotami zdrowotnymi jego zaangażowanie w sprawy spółki będzie mniejsze, a jego obowiązki będzie wypełniał A. G., - piśmie z dnia [...] o podobnej jak wyżej treści powierzając obowiązki K. S. i A. B. Pisma te miały potwierdzić, że R. S. ze względów zdrowotnych, a nie jak wcześniej wyjaśniła Spółka, z powodu złej sytuacji finansowej Spółki nie obciążył Spółki za swoje usługi. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w ocenie organu odwoławczego był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy, a ocena zebranego materiału dowodowego została dokonana zgodnie z art. 191 Op. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pełnomocnik "C" spółki z o.o. z siedzibą w W. wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego i zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego. Strona skarżąca zarzuciła brak realizacji przez organ I instancji, wyrażonej w art. 122 Op, zasady dochodzenia w postępowaniu podatkowym prawdy obiektywnej oraz naruszenie art. 187 § 1 tej ustawy. Zdaniem skarżącej, kwestionowanie wynikających z umów cywilnoprawnych kwot wynagrodzenia jest niezgodne z literaturą przedmiotu i orzecznictwem sądowym. Właściwe zastosowanie obowiązujących przepisów wymaga dokonania analizy nie tylko treści umów cywilnoprawnych, ale wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych, które mają wpływ na treść tych umów. Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że w okresie od sierpnia do grudnia 2003 r. R. S. nie był aktywny zawodowo. W związku z obowiązującymi przepisami o Niepublicznych Zakładach Opieki Zdrowotnej R. S. pełnił funkcję, co nie było jednoznaczne z wykonywaniem pracy. Zdaniem strony, niezbędna akceptacja dokumentów spółki nie była wykonywaniem pracy. R. S. nie przebywał w firmie, nie realizował wymaganych kontraktem obowiązków, "zachowywał jedynie tytularne uprawnienie bycia prezesem". Dokumenty, które sygnował osobiście współpracownicy dowozili do domu R.S. Praca na Akademii Medycznej miała charakter wyłącznie pracy naukowej, a przyczyną rozwiązania stosunku pracy z Akademią Medyczną była choroba. Umowy zlecenia, której przedmiotem były usługi medyczne (poradnia chirurgiczna) nie została wykonana, gdyż brak potwierdzenia na przeprowadzenie konsultacji chirurgicznych. Skarżąca podnosi także rozbieżności w rozważaniach organu odwoławczego w decyzji dotyczącej zobowiązania w podatku od towarów i usług i zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. W pierwszej z tych decyzji organy podatkowe przyjmują, że R. S. usługi na rzecz skarżącej świadczył w ramach działalności gospodarczej, a w drugiej usługi te traktują jak wykonanie umowy zlecenia lub umowy o pracę. Zaskarżona decyzja, zdaniem strony skarżącej, jest niezgodne z prawem, nie zawiera dostatecznego uzasadnienia faktycznego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozpoznając skargę we wskazanym wyżej zakresie Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy podatkowe przepisów prawa materialnego, ani przepisów procedury w stopniu, wpływającym na wynik sprawy. Uwzględniając, iż podstawowe znaczenie dla prawidłowego rozpoznania sprawy mają ustalenia faktyczne w pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego. Punktem wyjścia do dalszych rozważań może być, bowiem wyłącznie prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy. W ocenie Sądu, podniesione w sprawie zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych, głównie odnoszące się do postępowania dowodowego, nie są uzasadnione. W myśl art. 122 i art. 187 Op na organach podatkowych spoczywa obowiązek podjęcia niezbędnych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Organ podatkowy winien, zatem określić, jakie dowody są niezbędne do ustalenia stanu faktycznego i z urzędu dowody te przeprowadzić oraz rozpatrzyć całość materiału dowodowego. Zdaniem Sądu, organy podatkowe w rozpoznawanej sprawie pojęły wszystkie niezbędne czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zebrały kompletny materiał dowodowy i dokonały jego oceny zgodnie z wymogami art. 191 Op. W sprawie sporna jest wyłącznie kwestia dotycząca przychodu z nieodpłatnych świadczeń, otrzymanych przez Spółkę od R.S. Spółka wykazała, jako przychód z nieodpłatnych świadczeń kwotę 180.000 zł, a następnie, w toku wszczętego z urzędu postępowania podatkowego, wniosła o obniżenie tej kwoty do 800 zł. Sporna miedzy stronami kwota wynika z dwóch umów zawartych przez Spółkę z R. S., tj. umowy z dnia [...] i umowy z dnia [...]. W obu umowach, R. S. występował jako podmiot gospodarczy. W obu umowach zastrzegł, że posiada aktualne badania lekarskie, umożliwiające wykonywanie czynności wynikających z umowy i zobowiązał się do poddawania badaniom lekarskim na zasadach przewidzianych dla pracowników. Skarżąca Spółka, w toku postępowania, najpierw wyjaśniła, że przychód z nieodpłatnego świadczenia wykazała, gdyż R. S. zrzekł się wynagrodzenia ze względu na trudności finansowe Spółki. W toku postępowania zmieniła wyjaśnienia podnosząc, że R. S. nie wykonywał wynikających z umów obowiązków ze względu na chorobę. Skarżąca Spółka twierdziła, że w okresie od 14 sierpnia do 31 października 2003 r. R. S. przebywał na zwolnieniu lekarskim i przedstawiła aneksy do zawartych umów z nim umów, w których obniżono wynagrodzenia za świadczone usługi do kwoty [...] zł netto miesięcznie. Z przeprowadzonego przez organy podatkowe postępowania w sposób jednoznaczny wynika, że w okresie od września do grudnia 2003 r R. S. pełnił funkcję Prezesa Zarządu skarżącej Spółki oraz Dyrektora Generalnego Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej, a nie tylko parafował kilka umów, jak zarzucono w skardze. Świadczą o tym liczne przykłady: - zawierania przez R. S. w imieniu Spółki umów i porozumień, w tym reprezentowanie Spółki na zewnątrz, - dokonywania zakupów na rzecz spółki w tym zakupu paliwa, artykułów medycznych i materiałów do remontów, - reprezentowania Spółki w podpisywaniu umów zlecenia i umów menedżerskich, a także - zawarcia w dniach [...] [...] przedwstępnych umów sprzedaży nieruchomości, - podpisanie w dniu [...] darowizny boksu garażowego, umowę sporządzono w formie aktu notarialnego w Kancelarii Notarialnej w W. przy ul. [...]. - podpisania szeregu umów, w tym umów dzierżawy pojazdów, umowy przedwstępnej sprzedaży pojazdów, umów pożyczki, umów darowizny mebli i sprzętu, - wypłaty z kasy Spółki lub pokwitowania odbioru z kasy Spółki pieniędzy (56 dowodów KP i KW wystawionych przez Spółkę) z różnych tytułów, w tym zapłaty za faktury, zakupu udziałów, podwyższenia kapitału, pożyczki udzielonej Spółce, - przebywał służbowo w Austrii. Organy podatkowe ustaliły także, że w okresie od 14 sierpnia do 31 października 2003 r. (zwolnienie lekarskie) R. S. przejawiał aktywność zawodową w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonując zlecenia na rzecz innych podmiotów gospodarczych, a także pobierał wynagrodzenie ze stosunku pracy od firmy "D". Jednocześnie przedstawione przez Spółkę aneksy do umów nie przewidywały zmian w zakresie świadczonych usług, a jedynie drastycznie obniżały wynagrodzenie za te usługi. W tych okolicznościach organy podatkowe zasadnie zakwestionowały wiarygodność przedstawionych w toku postępowania aneksów do zawartych z R. S. umów. Zaofiarowane bowiem przez Spółkę dowody stały w sprzeczności z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego, a przedstawione wyjaśnienia nie układały się w logiczną całość. Z dowodów tych wynika, że w piśmie z dnia [...], R. S. informuje Spółkę, iż w związku z kłopotami zdrowotnymi jego zaangażowanie w sprawy spółki będzie mniejsze, a jego obowiązki będzie wypełniał A. G. Następnie R. S. pismem z [...] zrzekł się poborów wynikających z umowy z dnia [...] i w dniu [...] został sporządzony aneks, korygujący wysokość jego miesięcznego wynagrodzenia do kwoty [...] zł (ze względu na chorobę). Jeśli zatem Spółka już w dniu 30 lipca 2003 r. posiadała wiedzę o chorobie R. S. i w dniu [...] został sporządzony aneks do zawartej z nim umowy w dniu [...] to, w jakim celu Spółka zwarła z R. S. kolejną umowę w dniu [...] o świadczenie usług menedżerskich i to w okresie, kiedy przebywał na zwolnieniu lekarskim (od 14.08 - 31.10 2003 r.). Jednocześnie, na co słusznie wskazał organ podatkowy, Spółka zawierając w dniu [...] z R. S. umowę przyjęła za wiarygodne jego oświadczenie o stanie zdrowia umożliwiającym wykonywanie czynności wynikających z umowy. Chybione są także zarzuty strony skarżącej, że R. S. w okresie od września do grudnia 2003 r. nie wykonywał pracy, a jedynie "zachowywał tytularne uprawnienia bycia prezesem" i jedynie przy pomocy pracowników Spółki [...] i żony można było dokonać kilka mało znaczących czynności cywilno-prawnych. Organ odwoławczy uwzględniając całość materiału dowodowego za prawidłowe uznał działania Spółki, polegające na ustaleniu wartości nieodpłatnych świadczeń, wynikających z umów zawartych z R. S. w okresie od września do grudnia 2003 r. A także pierwsze wyjaśnienia Spółki, że ze względu na trudną sytuację Spółki R. S. zrzekł się wynagrodzenia za świadczone usługi. Organy podatkowe nie przekroczyły także uprawnień związanych z ustaleniem treści czynności prawnych, gdyż z ustaleń faktycznych dokonanych w toku postępowania podatkowego wynika, że obie zawarte a R. S. zostały wykonane. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi skargę, jako bezzasadną oddalił.