I SA/Wr 748/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska - Hrycyk po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 21 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi M. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutu w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić wniosek. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutu w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, Skarżąca wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość wstrzymania wykonania, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., obejmuje wszystkie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a., które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego i podlegają wykonaniu. Podkreślić jednak należy, że do katalogu tychże nie zalicza się postępowania egzekucyjnego, ani czynności egzekucyjnych. W związku z tym ich wstrzymanie przez sąd administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest możliwe, gdyż brak jest ku temu odpowiedniej podstawy prawnej (por. np. postanowienie NSA z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt II FSK 1887/13 i z 10 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1358/13 – orzeczenia dostępne są na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wstrzymanie postępowania egzekucyjnego możliwe jest natomiast w trybie art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1314 ze zm.; dalej: "u.p.e.a.") przez organy nadzoru w ramach nadzoru nad egzekucją administracyjną. Organy te mogą wydawać w pierwszej instancji postanowienia o wstrzymaniu z urzędu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego (por. Przybysz Piotr Marek, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, wyd. VII Wolters Kluwer 2015, pkt 9 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 2395/16, LEX nr 2357923). Zgodnie z art. 23 § 1 u.p.e.a. nadzór nad egzekucją administracyjną sprawują organy wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. Organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ (§ 6). Dodatkowo wyjaśnić trzeba, że nawet w przypadku sformułowania przez stronę wniosku o wstrzymania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosek taki nie mógłby w przedmiotowej sprawie zostać uwzględniony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może bowiem dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie jest rozstrzygnięciem stricte procesowym i dotyczy odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutu w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Nie nakłada więc na Skarżącą obowiązków i nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Brak jest więc przymiotu wykonania obowiązków, które mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym, żądanie wstrzymania jego wykonania nie mogłoby zostać uwzględnione. Z powyżej przytoczonych względów, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.