I SA/Wr 761/12

Wrocław, dnia 03 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 03 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. D. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, z dnia 03 września 2012, sygn. akt I SA/Wr 761/12 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 03 września 2012, sygn. akt I SA/Wr 761/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 03 września 2012 r. odmówił przyznania B. D. (dalej jako: wnioskodawca) prawa pomocy, obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd podał, że wnioskodawca osiągnął w 2011 r. przychód z działalności gospodarczej w wysokości 7.387 zł, ponosząc jednocześnie stratę w kwocie 23.370,05 zł. Natomiast jego żona (była) uzyskała przychód ze stosunku pracy, w kwocie 792,30 zł. W 2012 r. pracowała na ¼ etatu, z miesięcznym uposażeniem w wysokości 375 zł brutto. Od 2008 r. prowadzone były wobec wnioskodawcy postępowania egzekucyjne, w ramach których zajęte zostały rachunki bankowe oraz przysługujące mu należności z urzędu skarbowego i wierzytelności z tytułu należności za dzierżawę dwóch stacji paliw: w M. i L. G.. Na miesięczne wydatki wnioskodawcy składały się opłaty, prąd i inne media (300 zł) oraz wydatki na żywność i środki higieny (500 zł). Dodatkowo, przekazywał byłej żonie, z którą pozostawał we wspólnym gospodarstwie domowym, 500 zł miesięcznie na utrzymanie dwóch, małoletnich córek. Mając na uwadze te okoliczności, Sąd wskazał, że podstawą negatywnego dla wnioskodawcy rozstrzygnięcia, było nieujawnienie przez niego wszystkich źródeł dochodów. Uznał za niewiarygodne zapewnienia wnioskodawcy zarówno co do wysokości jego dochodów jak i ponoszonych przez niego wydatków. Podkreślił, że wnioskodawca, pomimo prób wykazania, że nie posiada żadnych środków pieniężnych, w dalszym ciągu prowadził działalność gospodarczą i ponosił wydatki w zaniżonej, jak na czteroosobowej rodzinę, kwocie 1.300 zł. Powyższe stanowisko podzielił także Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II FZ 886/12, oddalającym zażalenie wnioskodawcy w tym przedmiocie. W związku z prawomocnym rozstrzygnięciem w przedmiocie prawa pomocy, wnioskodawca został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu ( w wysokości – 47.387 zł) od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia [...]r., nr [...]. W odpowiedzi, wnioskodawca złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy ( z dnia 16 listopada 2012 r.) W uzasadnieniu wniosku podał, że 05 kwietnia 2008 r. Urząd Kontroli Skarbowej wszczął względem niego postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku VAT i akcyzy za lata 2005-2006. W 2008 r. organy podatkowe dokonały zabezpieczenia przyszłych należności podatkowych na jego rachunkach bankowych. Ich skutkiem było wypowiedzenie mu umowy franszyzy i nakazanie natychmiastowej zapłaty 432.277,30 zł tytułem niezapłaconych faktur za dostawę paliwa oraz nałożenie kar umownych w łącznej kwocie 600.000 zł. Dodatkowo została mu wypowiedziana umowa kredytu bankowego wraz z zobowiązaniem go do wykupu weksla na kwotę 500.000 zł. Jak stwierdził wnioskodawca, nie jest on obecnie w stanie opłacać bieżących zobowiązań podatkowych, w wyniku czego wszczęto wobec niego szereg postępowań egzekucyjnych. Obecnie wnioskodawca jest po rozwodzie i nie dysponuje żadnymi środkami pieniężnymi. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, czy przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 euro. Gospodarstwo rodzinne prowadzi obecnie sam, zaś źródłem jego dochodów jest dzierżawa nieruchomości, - 2.000 zł brutto, w całości zabezpieczona na poczet zaległości podatkowych. Do wniosku załączył dokumenty z prowadzonych przeciw niemu postepowań egzekucyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Wydane w niniejszej sprawie postanowienie z dnia 03 września 2012 r., w przedmiocie prawa pomocy, ma charakter niekończącego postępowanie. Może zatem zostać, na podstawie art. 165 p.p.s.a., uchylone lub zmienione, ale jedynie w przypadku, gdy zmienią się okoliczności sprawy. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć między innymi wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy, które uzasadniają wydanie postanowienia odmiennej treści niż poprzednio wydane, przy czym w przypadku prawa pomocy, wnioskodawca winien przedstawić dodatkowe dokumenty, świadczące o zmianie jego sytuacji materialnej. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniu z dnia 31 maja 2005 r. sygn. akt. II OZ 408/05 (dostępne na stronie internetowej http: //orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony ponownie, jeśli nastąpiła zmiana okoliczności, która stanowiła podstawę orzeczenia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy. Zdaniem Sądu w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca nie przedstawił żadnych nowych okoliczności, które przemawiałyby za zmianą postanowienia z dnia 03 września 2012 r. Jak już zostało to wskazane, odmowa przyznania wnioskodawcy prawa pomocy była powodowana powzięciem istotnych wątpliwości co do tego, czy ujawnił on wszystkie źródła swoich dochodów. Dlatego przyjąć należy, że tylko w tym zakresie przedstawienie nowych okoliczności faktycznych mogłoby stanowić podstawę do zmiany postanowienia z dnia 03 września 2012 r. Wnioskodawca dowodów takich jednak nie przedstawiał, ponownie przytaczając znane Sądowi okoliczności, że w wyniku dokonania przez organy podatkowe zabezpieczenia na jego rachunkach bankowych w 2008 r., wypowiedziane zostały mu umowy franszyzy i kredytu bankowego, co zmusiło go do zakończenia działalności gospodarczej, a w konsekwencji spowodowało, że nie był wstanie zapłacić bieżących zobowiązań podatkowych. Ponownie podkreślić należy, że Sąd ma świadomość wyznaczenia wysokiego wpisu w niniejszej sprawie. Na obecnym jednak stopniu postępowania nadal nie można stwierdzić, jaka jest faktyczna sytuacja majątkowa wnioskodawcy – a zatem określić, w jakiej kwocie, jeżeli w ogóle, będzie mu przysługiwało prawo pomocy. Informacji tych nie da się wywnioskować z porównania obu wniosków złożonych na formularzach PPF: z dnia 02 lipca 2012 r. i z dnia 16 listopada 2012 r. Z obu wynika, że wysokość dochodów wnioskodawcy nie uległa żadnej zmianie: nadal jest to 2.000 zł z tytułu dzierżawy nieruchomości. Zmieniły się co prawda wskazane przez wnioskodawcę dane dotyczące stanu rodziny i posiadanych nieruchomości, które to rubryki we wniosku z dnia 16 listopada 2012 r. pozostawił jako puste. Fakt ten jednak nie ma wpływu na ustalenia faktyczne Sądu. Dlatego wobec braku w sprawie nowych dokumentów i oświadczeń, dotyczących wątpliwości podniesionych przez Sąd w postanowieniu z dnia 03 września 2012 r., uznać należało, że nie doszło do zmiany sytuacji wnioskodawcy, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.