I SA/Wr 839/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. i E.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z [...] nr [...] określającą A. i E. małżonkom B. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok w wysokości 192.639,00 zł. Z akt sprawy wynika, że decyzja organu odwoławczego została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 2 maja 2016 r. Skargę na powyższą decyzję pełnomocnik skarżących A. i E. małżonków B., nadal w placówce pocztowej w dniu 1 czerwca 2016 r., kierując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarga wpłynęła do biura podawczego Sądu w dniu 3 czerwca 2016 r. i tego samego dnia Sąd przesłał tę skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. Wpływ skargi organ odwoławczy odnotował w dniu 6 czerwca 2016 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Pismem z dnia 7 lipca 2016 r. pełnomocnik oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Należy wskazać, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu decyduje data złożenia skargi bezpośrednio w siedzibie organu administracji albo data nadania tej skargi w placówce operatora pocztowego na adres organu administracji. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpatrywanej sprawie, zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 2 maja 2016 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, z zachowaniem wskazanego trybu pośredniości, upływał w dniu 1 czerwca 2016 r. Z akt sprawy tymczasem wynika, że wprawdzie skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 1 czerwca 2016 r., to jednak adresatem przesyłki był Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, a wpływ skargi Sąd odnotował w dniu 3 czerwca 2016 r. W tym też dniu Sąd przekazał skargę zgodnie z właściwością Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że nadanie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego nakłada na sąd obowiązek przekazania tej skargi do organu właściwego. Nie wpływa to jednak na bieg terminu do jej wniesienia. O zachowaniu terminu decyduje wówczas data przekazania skargi przez sąd do organu administracji (por. postanowienia NSA: z dnia 30 września 2011 r. sygn. akt II FSK 1768/11, z dnia 17 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 2336/10, czy z dnia 2 marca 2011 r. sygn. akt II FZ 65/11, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W okolicznościach faktycznych sprawy uznać więc należało, że wymóg określony w art. 54 § 1 p.p.s.a. został w niniejszej sprawie spełniony dopiero w dniu 3 czerwca 2016 r., co oznacza, że wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na to, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, złożony w sprawie wniosek o cofnięcie skargi nie mógł zostać merytoryczne rozpatrzony przez umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Umorzenie postępowania może mieć bowiem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została skutecznie wniesiona, a zatem wtedy, gdy nie istnieją przeszkody do jej merytorycznego rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.