I SA/Wr 906/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Z. na postanowienie Burmistrza Miasta L. z dnia [...] nr [...] przedmiocie niewyrażenia zgody na umorzenie zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Burmistrz Miasta L., zwany dalej "Organem", nie wyraził zgody na umorzenie zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn w kwocie 1.312 zł R. Z. z tytułu nabycia spadku po zmarłej K. Z. W postanowieniu tym organ zamieścił pouczenie o tym, że nie przysługuje na nie zażalenie oraz że przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W dniu 6 kwietnia 2009 r. R. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Organu z dnia [...] 2009 r. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Organ sprostował oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu z dnia [...] w ten sposób, że ograniczył treść pouczenia do tego, że na to postanowienie zażalenie nie przysługiwało. W odpowiedzi na skargę z dnia 4 maja 2009 r. Organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 prawa o ustroju sądów administracyjnych). Analogiczne uregulowanie zawarto w art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W sprawie przedmiotem postępowania jest postanowienie Burmistrza Miasta L. odmawiające zgody na umorzenie zaległości w podatku od spadku. Dochód z podatku od spadków i darowizn jest zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. Nr 203, poz. 1966 ze zm.) jednym ze źródeł dochodów własnych gminy. W przypadku pobieranych przez urząd skarbowy podatków i opłat stanowiących w całości dochody jednostek samorządu terytorialnego, naczelnik tego urzędu może umarzać, odraczać termin zapłaty lub rozkładać na raty należność oraz zwalniać płatnika z obowiązku pobrania bądź ograniczać pobór należności wyłącznie na wniosek lub za zgodą przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego (art. 18 ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego). Wniosek lub zgoda są wydawane w formie postanowienie, na które nie przysługuje zażalenie (art. 18 ust. 3 tej ustawy). Zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. skarżący przed wniesieniem do sądu skargi na postanowienie organu zobowiązany był wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o wydaniu aktu. W takiej sytuacji skargę wnosi się, za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 i art. 54 § 1 p.p.s.a.). Dopiero po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa skarżący nabywa prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2008r., III SA/Wa 187/08; także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 grudnia 2007r., III SA/Łd 1175/07; także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2002r., III RN 135/01). To, że brak jest takiego wezwania nie budzi wątpliwości. Mylne zaś pouczenie skarżącego, choć przyczyniło się do przedłużenia postępowania przez przedwczesne wniesienie skargi, nie ma znaczenia dla zachowania wskazanego wymogu. Istotą wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jest bowiem umożliwienie ponownego rozważenia wniosku o umorzenie zaległości w podatku od spadku i oceny argumentów przemawiających za umorzeniem zaległości podatkowej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2006r., I SA/Wr 414/06; z dnia 8 sierpnia 2006r. I SA/Wr 70/06). Dopiero po wezwaniu i po doręczeniu skarżącemu odpowiedzi organu albo w przypadku jej braku dopuszczalne będzie wniesienie skargi do sądu administracyjnego, w sposób wyżej wskazany. Dlatego niniejsze orzeczenie nie zamyka skarżącemu drogi sądowej jednak dla jej uruchomienia konieczne jest wyczerpanie trybu opisanego wyżej. Z przedstawionych względów niniejszą skargę należało ocenić jako przedwczesną, nie poprzedziło jej bowiem opisane w treści uzasadnienia wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, co uniemożliwia merytoryczną ocenę słuszności wskazanych w niej zarzutów. W związku z czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.