I SA/Wr 944/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 września 2016 r. w Wydziale I w sprawie ze skargi A. B. i M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia: odrzucić skargę A. B.. W rozpatrywanej sprawie decyzją z dnia [...] 2015 r., Nr [...] , Burmistrz L. ustalił A. B. i M. B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r. Podatnicy pismem z dnia 24 grudnia 2015 r. wnieśli odwołanie od powyższej decyzji organu pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] 2016 r., Nr [...], stwierdziło, że odwołanie A. B. wniesione zostało z uchybieniem terminowi. Decyzją z dnia [...] 2016 r., SKO [...], organ drugiej instancji, po rozpoznania odwołania M. B., uchylił decyzję organu pierwszej instancji i ustalił skarżącym podatek od nieruchomości na 2010 r. Decyzja została doręczona M. B. w dniu 4 maja 2016 r. Pismami z dnia 31 maja 2016 r. skarżący wnieśli skargi na opisaną powyżej decyzję organu odwoławczego z dnia [...] 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę A. B. należało odrzucić. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnieść można dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator albo Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Konsekwencją powołanych wyżej przepisów jest zatem ograniczenie możliwości zaskarżania decyzji administracyjnych do tych decyzji, które jako ostateczne kończą postępowanie w sprawie, od których stronie nie przysługuje żaden środek ich zaskarżenia. Innymi słowy, zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega ostateczne rozstrzygnięcie organu wydane na skutek rozpoznania środka odwoławczego. Ponadto należy zwrócić w tym miejscu uwagę, że niewyczerpanie przez stronę – przed wniesieniem skargi – środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym skutkuje niedopuszczalnością skargi (por. postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2005 r., sygn. akt I SAB/Wa 176/04, publ. LEX nr 165023, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 233/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 269/09, publ. LEX 542877). Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z treścią art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 t.j.) odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Skarżący A. B. decyzję organu pierwszej instancji odebrał w dniu 7 grudnia 2015 r. Odwołanie od tej decyzji skarżący nadał listem poleconym w dniu 28 grudnia 2015 r., co skutkowało stwierdzeniem przez organ drugiej instancji uchybienia terminowi do jego wniesienia. Tym samym skarżący nie wniósł skutecznie odwołania do organu drugiej instancji, zatem nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia. W tym stanie rzeczy skarga była niedopuszczalna z powodu niewyczerpania toku postępowania przed organami administracyjnymi i jako taka podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.