I SA/Wr 972/17
PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-10-23
Skład orzekający: Maria Tkacz-Rutkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy o przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zależy od wyniku innej toczącej się sprawy sądowoadministracyjnej, sąd powinien zawiesić postępowanie?Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie danej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie, z uwagi na to, że wyrok w innej, powiązanej sprawie mógł wpłynąć na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu podatku, sąd zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia tamtej sprawy.Stan faktyczny
Spółka A. sp. z o.o. zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu przedłużające termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik 2014 r. Spółka podniosła, że organ podatkowy wielokrotnie przedłużał termin zwrotu, a także wszczął postępowanie podatkowe, zamiast wydać decyzję. Spółka wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia innej sprawy, która dotyczyła uchylenia poprzedniego postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu podatku.Rozstrzygnięcie
Sąd zawiesił postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z/s we W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 4 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik 2014 r. postanawia: zawiesić postępowanie.
Skargą z dnia 7 sierpnia 2017 r. A. sp. z o.o. z/s we W. wniosła o uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 4 lipca 2017 r. nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 4 kwietnia 2017 r. nr [...] o przedłużeniu terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik 2014 r. oraz o uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu skargi spółka wskazała między innymi, że w dniu 28 listopada 2014 r. organ podatkowy wszczął wobec niej kontrolę podatkową, która trwała dwa lata (zakończyła się wydaniem protokołu kontroli podatkowej w dniu 1 grudnia 2016 r.). W czasie kontroli, w dniu 4 grudnia 2014 r. organ wydał postanowienie o przedłużeniu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc październik 2014 r. do czasu zakończenia weryfikacji prawidłowości rozliczenia za ten miesiąc. Następnie, z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości w toku kontroli, w dniu 6 grudnia 2016 r. organ podatkowy wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia stronie zobowiązania podatkowego za październik 2014 r. Jednocześnie, tego samego dnia 6 grudnia 2016 r. NUS wydał postanowienie o przedłużeniu terminu dokonania zwrotu podatku do dnia 6 lutego 2017 r. w związku z prowadzonym postępowaniem podatkowym z uwagi na stwierdzone w trakcie kontroli podatkowej nieprawidłowości. Zdaniem strony, organ podatkowy powinien na obecnym etapie postępowania wydać decyzję, której wydanie cały czas przedłuża, poprzez kolejne postanowienia o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania. Skarżąca podkreśliła, że organ nie wskazał nie tylko okoliczności sprawy, które uzasadniają wątpliwości co do zasadności zwrotu, ale również ustaleń, jakie zamierza dokonać w ramach weryfikacji. W ocenie skarżącej, przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy zasadność tego zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, tymczasem z uzasadnienia postanowień organów podatkowych wynika, że nie mają one żadnych wątpliwości co do braku zasadności zwrotu podatku.
Pismem z dnia 4 października 2017 r. skarżąca spółka wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 442/17, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił w całości postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 8 marca 2017 r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 6 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu spółce z o.o. A. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik 2014 r. Skarżąca podkreśliła, że w sytuacji utrzymania przez Naczelny Sąd Administracyjny w mocy ww. wyroku, bezprzedmiotowym stanie się postępowanie w niniejszej sprawie, oznaczać to będzie bowiem, że organ podatkowy bezprawnie dokonał kolejnego przedłużenia zwrotu podatku za październik 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W ocenie Sądu, postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Wr 442/17, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił w całości postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 8 marca 2017 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 6 grudnia 2016 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik 2014 r.
Należy podkreślić, że przedmiot niniejszego postępowania obejmujący zagadnienie przedłużenia terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wiąże się z istotnym zagadnieniem dotyczącym czasookresu, w którym może nastąpić przedłużenie terminu zwrotu podatku naliczonego nad należnym oraz oznaczenia terminu, w którym następuje zakończenie weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach postępowań weryfikacyjnych, o których mowa w art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.). Koniecznym jest wskazanie, że prawo do przedłużenia terminu zwrotu podatku przysługuje wyłącznie w terminie, który w dacie przedłużenia terminu jeszcze nie upłynął (por. uzasadnienie uchwały składu 7 sędziów NSA z dnia 24 października 2016 r. sygn. akt I FPS 2/16). Upływ terminu przesądza bowiem o obowiązku zwrotu podatku, niezależnie od tego czy zasadność zwrotu wymagała dodatkowego rozliczenia podatnika, czy też nie. Tym samym możliwość dokonania kontroli postanowienia przedłużającego termin zwrotu podatku, w sytuacji gdy ze stanu faktycznego sprawy wynika, że organ uprzednio przedłużał termin zwrotu podatku naliczonego nad należnym, uwarunkowana jest możliwością zweryfikowania, czy organy podatkowe prawidłowo i skutecznie przedłużały termin zwrotu wydając postanowienia poprzedzające zaskarżony akt. Dopiero bowiem ustalenie tych okoliczności pozwoli na ocenę, czy przedłużenia dokonano skutecznie do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika, czy też po upływie tego terminu.
Z uwzględnieniem powyższego należy podkreślić, że skoro wyrokiem z dnia 26 lipca 2017 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 442/17 tut. Sąd uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 8 marca 2017 r., którym utrzymano w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 6 grudnia 2016 r. o przedłużeniu terminu dokonania zwrotu podatku do dnia 6 lutego 2017 r., a termin ten został przedłużony następnie zaskarżonym postanowieniem do dnia 6 czerwca 2017 r., koniecznym jest dokonanie kontroli zaskarżonego aktu w kontekście oceny prawidłowości wydania postanowienia je poprzedzającego, które nastąpi po rozstrzygnięciu sprawy o sygn. akt I SA/Wr 442/17 przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Z tych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło