I SAB/Wr 9/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy J. w przedmiocie rozpoznania wniosku o zwrot podatku od nieruchomości za 2011 rok wskutek zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 11 lutego 2013 r. (sygn. akt I SAB/Wr 9/12) odmawiające uzupełnienia postanowienia z dnia 18 grudnia 2012 r. postanawia: odrzucić zażalenie. W rozpoznawanej sprawie, postanowieniem z dnia 11 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu wniosku strony skarżącej o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 18 grudnia 2012 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, odmówił uzupełnienia tego postanowienia z uwagi na brak podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku. Odpis ww. postanowienia wraz z jego uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 12 marca 2013 r. Jednocześnie pouczono skarżącego, że od orzeczenia środek zaskarżenia nie przysługuje. W dniu 18 marca 2013 r. skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tut. Sądu zażalenie na ww. postanowienie z dnia 11 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić. Zgodnie z art. 197 § 2 w związku z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne a także zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego jedynie w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Jak wynika z art. 194 § 1 p.p.s.a. przywołane w tym przepisie wyliczenie ma charakter enumeratywny, a więc żadne inne postanowienie, które nie zostało w nim wymienione ani też w jakimkolwiek innym przepisie ustawy p.p.s.a., nie może być przedmiotem zażalenia (por. postanowienia NSA z dnia 3 listopada 2011 r. sygn. akt I OZ 793/11 i z dnia 21 lipca 2010 r . sygn. akt I OZ 553/10, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy, ustawa p.p.s.a. nie daje możliwości złożenia zażalenia na każde wydane przez wojewódzki sad administracyjny postanowienie. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 11 lutego 2013 r. odmawiające uzupełnienia orzeczenia Sądu z dnia 18 grudnia 2012 r. Analiza treści art. 194 § 1 p.p.s.a. nie pozwala przyjąć, by zaskarżone postanowienie należało do kategorii postanowień objętych tych przepisem. Ponadto, pozostałe zapisy p.p.s.a. również nie przewidują możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia takiego orzeczenia. Tym samym, zażalenie złożone przez skarżącego, było niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.