II SA/Wr 16/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 18 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa A. sp. z o.o. na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w części obejmującej pkt II.1. Zaskarżoną decyzją w pkt II.1 nakazano stronie skarżącej zabezpieczyć dach budynku warsztatowego przy ul. [...] przylegający ścianą do budynku biurowego przy ul. [...] we W. poprzez "zapewnienie nośności konstrukcji dachu w klasie R30 i przekrycia dachu w klasie RE30 – w terminie do 31 czerwca 2016 r.". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania tego obowiązku zawartego w pkt II.1 zaskarżonej decyzji. W skardze podniesiono, że zaskarżona decyzja narusza szereg przepisów prawa procesowego i materialnego. Natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania ww. obowiązku uzasadniono tym, że jego realizacja wiąże się z koniecznością poniesienia znacznych nakładów finansowych, przekraczających kwotę 200 tysięcy złotych. Brak wstrzymania wykonania decyzji może narazić stronę skarżącą na znaczną i niepowetowaną szkodę, gdyż zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu przez Sąd i obowiązek nałożony na spółkę może zostać inaczej sformułowany. Jak wynika z przesłanych wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych, D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we W. nie rozpoznał wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast w odpowiedzi na skargę stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) stanowi, że organ, który wydał zaskarżoną decyzję może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, jej wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Organ w niniejszej sprawie nie odniósł się do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak Sąd kierując się zasadami ekonomiki procesowej - uwzględniając, że akta administracyjne są już doręczone Sądowi – rozpoznał wniosek w trybie przewidzianym w tym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z nim, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu rozpoznającego wniosek w niniejszej sprawie przywołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanawia dwie przesłanki, które dają możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i 2) niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba jednak zastrzec, że wstrzymanie wykonalności decyzji następuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 968/11 – Orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej (zob. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FSK 1837/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem strona skarżąca we wniosku nie wykazała, jakie konkretnie szkody może ponieść skarżąca spółka na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy. Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody tego rodzaju we wniosku nie wykazano, ograniczając się do wskazania na potencjalny koszt robót budowlanych w wysokości 200 tysięcy złotych. Nie wskazano jednak, jaka jest relacja między tą kwotą a dochodami skarżącej, jej bieżącymi wydatkami i nie podano, jak poniesienie tej kwoty może rzeczywiście i realnie (a nie potencjalnie) rzutować na sytuację gospodarczą skarżącej spółki. Jednak Sąd przyjął w realiach niniejszej sprawy, że ma obowiązek uwzględniać z urzędu fakty przemawiające za uwzględnieniem lub odmową wstrzymania wykonania aktu lub czynności (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt II OZ 533/15 i cytowane tam orzecznictwo – Orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę, że jedną z wymienionych przez ustawodawcę przesłanek jest spowodowanie wykonaniem zaskarżonego aktu trudnych do odwrócenia skutków, Sąd przyjął, że "trudne do odwrócenia skutki", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd ocenił, że "zapewnienie nośności konstrukcji dachu w klasie R30 oraz przekrycia dachu w klasie RE30" potencjalnie wiąże się z wykonaniem robót budowlanych związanych z rozbiórką istniejącej konstrukcji nośnej dachu budynku oraz jego przekrycia. W ocenie Sądu wykonanie takich robót budowlanych łączy się z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, co nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie dotyczącej wstrzymania wykonania decyzji o nakazie rozbiórki budynku (postanowienie z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt II OSK 2911/14, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Stanowisko to Sąd w niniejszej sprawie podzielił i przyjął, jako własne. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji mogą powstać trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem decyzji, gdyby w wyniku uwzględnienia skargi okazało się, że decyzja ta była wadliwa. Przy czym wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji administracyjnej z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.