II SA/Wr 164/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku A sp. j. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A sp. j. z siedzibą w K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki 11 sztuk silosów zbożowych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: organ II instancji) z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki 11 sztuk silosów zbożowych A sp. j. z siedzibą w K. (dalej jako: skarżąca, spółka) wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (dalej: organ I instancji) z dnia [...] nr [...] , którą nakazano skarżącej rozbiórkę 11 sztuk silosów zbożowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji organu I instancji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją organu II instancji narażałoby spółkę na znaczne niezasadne koszty związane z koniecznością ponownej budowy rozebranych wskutek realizacji wskazanych decyzji silosów, które są niezbędne do funkcjonowania młyna i jego dalszego istnienia. Wyjaśniono, że skarżąca jest jednym z największych pracodawców w gminie G., silosy są zaś niezbędne do kontynuowania prowadzonej działalności, bowiem służą do gromadzenia zboża z przeznaczeniem na mąkę. Wykonanie rozbiórki spowoduje utratę bazy magazynowej, co znacznie podroży koszty produkcji i skutkować może zakończeniem lub znacznym ograniczeniem działalności. Skarżąca wskazała nadto, że z aktualnego stanu prowadzonych czynności związanych ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy G., plan ten ma dopuszczać budowę obiektów o wysokości przekraczającej 12 m, dopuszczając wysokość większą od aktualnej wysokości silosów. Jednocześnie skarżąca stwierdza, że ograniczenie dotyczące dopuszczalnej wysokości obiektów wynikające z aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zdaniem skarżącej, wprowadzono kilka lat po wybudowaniu silosów. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 VIII 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 VIII 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14). Tym samym, przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem aktu (por. postanowienie NSA z 9 marca 2005 r. sygn. akt II OZ 52/05). W niniejszej sprawie skarżąca wskazała, że rozbiórka silosów zbożowych może zagrażać ciągłości funkcjonowania spółki, dla której silosy są podstawowym obiektem magazynowym niezbędnym do działalności związanej z prowadzeniem młyna. W ocenie Sądu rozbiórka obiektu budowlanego przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to przede wszystkim tych przypadków, gdzie okoliczności sprawy sugerują, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona właścicielowi obiektu ochrona sądowa mogłaby okazać się iluzoryczna. Zdaniem Sądu takie okoliczności występują w niniejszej sprawie, bowiem przedmiotem nakazu rozbiórki są znaczące obiekty gospodarcze, niezbędne do prowadzenia działalności przez skarżącą. Ich rozbiórka mogłaby powodować nie tylko konsekwencje związane ze znacznymi kosztami ponownej realizacji tych obiektów ale przede wszystkim trudne do odwrócenia skutki związane z ciągłością i zakresem prowadzonej działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że skarżąca uprawdopodobniła, że zachodzą okoliczności wskazujące na ryzyko powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił wstrzymać wykonania decyzji.