II SA/Wr 178/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D. i M. W., M. W. i J.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 października 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 178/04 w sprawie ze skargi D. i M. W., M. W. i J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 8 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznając skargę D. i M. W., M. W. i J. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji (pkt.1), stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana (pkt. II) oraz przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokata z urzędu kwotę 309,80 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (pkt. III) . Powyższy wyrok został doręczony pełnomocnikowi skarżących D. i M. W. adw. B. S. w dniu 6 listopada 2010 r. (adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru k. 298 akt). Natomiast D. W. - pełnomocnikowi M. W. i J. W. wyrok wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie przysługującego środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej został doręczony w dniu 3 lutego 2010 r. (adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru k. 356 akt). Wniesionym do tut. Sądu w dniu 17 grudnia 2009 r. pismem procesowym skarżący D. i M. W. w imieniu własnym oraz D. W. powołując się na upoważnienie udzielone przez J. i M. W. wnieśli sporządzoną osobiście skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosi się ją w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem art. 177 § 1 p.p.s.a. W przepisie art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. wskazano podmioty uprawnione do sporządzenia tej skargi. Są to adwokat, radca prawny, w sprawach obowiązków podatkowych i własności przemysłowej odpowiednio doradca podatkowy i rzecznik patentowy. W § 2 tego przepisu zwolniono od obowiązku zachowania tzw. przymusu adwokackiego (obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalny podmiot) sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych występujących jako strona postępowania lub będących przedstawicielem lub pełnomocnikiem strony, a także prokuratora i Rzecznika Praw Obywatelskich. Stosownie natomiast do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wskazuje się, iż niedopuszczalną, a zatem podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych, jest skarga sporządzona przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymaganych w art. 175 p.p.s.a. (vide postan. NSA z 30 lipca 2008 r. w sprawie sygn. akt I OZ 555/08, Lex nr 494297)). Jak wynika z akt sprawy skarżący D. i M. W. nie są osobami uprawnionymi z mocy ustawy do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zauważyć przy tym należy, że skarżący w niniejszej sprawie korzystają z dobrodziejstwa przyznanego im prawa pomocy i są reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Podkreślenia wymaga także zasada, wynikająca z art. 177 § 1 p.p.s.a. zgodnie z którą termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi trzydzieści dni i liczy się go od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jeżeli strona ma pełnomocnika, doręczenia dokonuje się do jego rąk (art. 67 § 5 p.p.s.a.). W takim wypadku doręczenie odpisu orzeczenia stronie jest bezskuteczne, a termin do wniesienia skargi kasacyjnej w ogóle nie rozpoczyna biegu (por. post. NSA z dnia 7 kwietnia 2006 r., II OZ 370/06, niepubl.). W rozpoznawanej sprawie należało również odrzucić skargę kasacyjną wniesioną w imieniu pozostałych skarżących – M. i J.W.. W tym przypadku termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg w dniu 4 lutego 2010 r. ponieważ dopiero w dniu 3 lutego 2010 r. został D. W. jako pełnomocnikowi tym skarżących doręczony wyrok wraz z uzasadnieniem. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 178 i art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.