II SA/Wr 187/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Władysław Kulon /sprawozdawca/ Sędzia WSA - Olga Białek Sędzia WSA - Anna Siedlecka Protokolant starszy sekretarz sądowy - Magda Minkisiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 września 2013 r. sprawy ze skargi Z. G. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przebudowy strefy wejścia-wykonania podestu przy lokalu mieszkalnym oddala skargę. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. (dalej – D.) zaskarżoną decyzją z dnia [...]r., nr[...], po rozpatrzeniu odwołania Z.G., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. (dalej - PINB) z dnia [...] r., nr[...], umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie przebudowy strefy wejścia - wybudowania podestu przy lokalu mieszkalnym nr przy ul. O.[...]we W. Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] r. Z. G. zwrócił się do PINB dla miasta W. o interwencję w związku z samowolnymi robotami budowlanymi wykonanymi w budynku mieszkalnym położonym na posesji przy ul. O. [...] we W. Organ nadzoru budowlanego poinformował strony o wszczęciu postępowania, a następnie w dniu 4 lipca 2007 r. dokonano oględzin przedmiotowej nieruchomości. W protokole oględzin odnotowano, że M. i W. W. zrealizowali roboty budowlane związane z budową kominka oraz jego podłączeniem do istniejącego komina, budową podestu stanowiącego strefę wejścia do lokalu mieszkalnego, wykonaniem naziemnego przyłącza energetycznego. Następnie PINB wydał postanowienie nr [...] z dnia [...] r., którym w oparciu o art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118) nałożył na M. i W. W. - jako inwestorów – obowiązek przedłożenia w terminie 60 dni od dnia doręczenia postanowienia ekspertyzy oceniającej wykonane roboty związane z budową kominka w lokalu mieszkalnym nr [...] oraz jego podłączeniem do przewodu dymowego istniejącego przewodu kominowego, dobudowanego do ściany szczytowej bezpośrednio przylegającego do lokalu mieszkalnego nr[...], oraz roboty związane z budową podestu jako strefy wejścia do lokalu nr [...], jak również naziemnego przyłącza energetycznego do tego lokalu, zawierającej inwentaryzację powykonawczą, sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie przygotowanie zawodowe oraz wymagane uprawnienia budowlane w zakresie konstrukcyjno-budowlanym i instalacyjnym, zaświadczenia o przynależności osób dokonujących opracowanie do Okręgowej Izby Zawodowej. Organowi decyzyjnemu przedłożono ,,ocenę techniczną prac budowlanych przy podeście wejściowym do lokalu nr [...] przy ulicy O. [...] we W." autorstwa dr inż. G. Ś. legitymującego się uprawnieniami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno-budowlanej do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń, z której wynika, że prace budowlane zostały przeprowadzone zgodnie ze sztuką budowlaną. Następnie PINB dla miasta W. rozpoznał poszczególne zagadnienia związane z robotami budowlanymi zrealizowanymi w przedmiotowym budynku wydając stosowne decyzje administracyjne. Decyzją z dnia [...]r. nr [...]wydano nakaz wykonania określonych robót w związku z podłączeniem kominka. Decyzją nr [...] również z tego dnia umorzono postępowanie dotyczące rozbiórki ściany nośnej i przebudowy jednopokojowego lokalu mieszkalnego. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] umorzono postępowanie dotyczące robót budowlanych związanych z budową przyłącza kablowego. Natomiast w dniu 9 kwietnia 2009 r. organ nadzoru budowlanego I instancji wydał decyzję nr[...], którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakazano M. i W. W. wykonanie robót budowlanych związanych z powiększeniem strefy wejścia do lokalu mieszkalnego nr [...] o betonowy podest na słupkach ceglanych polegających na: obłożeniu istniejącego i rozbudowanego podestu, słupków stanowiących podparcie płyty betonowej oraz ceglanych słupków z poziomu gruntu na poziom wejścia do lokalu mieszkalnego okładziną wodoodporną, wykonaniu zabezpieczenia podestu wynikającego z różnicy poziomów pomiędzy poziomem gruntu a poziomem podestu. Ponadto wskazano, że roboty należy prowadzić pod nadzorem osoby uprawnionej, zakończyć je w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji oraz powiadomić organ o zakończeniu robót budowlanych. Na uzasadnienie przedmiotowego rozstrzygnięcia podano, że rozbudowany podest nie spełnia warunków technicznych stawianych dla budynków mieszkalnych, zatem zasadnym stało się wydanie decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane nakładającej na inwestora obowiązek wykonania robót budowlanych doprowadzających zaistniałą sytuację do stanu zgodnego z prawem budowlanym i warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki mieszkalne. Zgodnie z obowiązującą normą ISO 9836 z października 1997 r. rozbudowa podestu strefy wejścia nie zmieniła powierzchni zabudowy budynku, bowiem zgodnie z zapisem tej normy do powierzchni zabudowy nie wlicza się: - powierzchni obiektów budowlanych ani ich części nie wystających ponad powierzchnię terenu, - powierzchni elementów drugorzędnych np. schodów zewnętrznych, ramp zewnętrznych, daszków, markiz, występów dachowych, oświetlenia zewnętrznego, - powierzchni zajmowanej przez wydzielone obiekty pomocnicze np. szklarnie, altany, szopy. W ocenie organu decyzyjnego zaprezentowanej w uzasadnieniu decyzji rozbudowa podestu nie stanowi o budowie obiektu bądź jego części, dlatego też nie mają zastosowania przepisy art. 48 obowiązującej ustawy Prawo budowlane lecz art. 51 ust. 1 pkt 2. Następnie na skutek złożonego odwołania sprawa realizacji robót budowlanych związanych z budową podestu stanowiącego strefę wejścia do lokalu mieszkalnego rozpoznawana była przez D., który decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ II instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja nie zawierała dostatecznego uzasadnienia faktycznego. Uzasadnienie decyzji nie pozwala na szczegółowe prześledzenie toku myślowego organu orzekającego, wobec czego nie wiadomo, na jakich przesłankach organ oparł się uzasadniając, że doszło do naruszenia prawa i dlaczego uważa, że wykonanie nakazanych decyzją robót doprowadzi inwestycję do stanu zgodnego z prawem. Zdaniem organu odwoławczego bez zawarcia w uzasadnieniu decyzji wskazanych elementów nie sposób stwierdzić, w jaki sposób organ I instancji doszedł do takich a nie innych wniosków. Organ I instancji ograniczył się do lapidarnego stwierdzenia, iż rozbudowany podest nie spełnia warunków technicznych stawianych dla budynków mieszkalnych nie wskazując przy tym, jakie konkretnie przepisy zostały naruszone w związku z inwestycją oraz całkowicie ignorując znajdującą się w aktach sprawy ,,Ocenę techniczną wykonanych prac budowlanych przy podeście wejściowym do lokalu nr [...] przy ul. O. [...] we W.". Autor powyższego opracowania dr inż. G. Ś., posiadający uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń wyraźnie wskazał, iż ,,dotychczasowe prace budowlane zostały przeprowadzone zgodnie ze sztuką budowlaną". Rolą organu I instancji było więc ustalenie, czy pod pojęciem ,,sztuki budowlanej" autor rozumiał także zgodność z przepisami techniczno-budowlanymi i w tym celu należało go wezwać do sprecyzowania bądź uzupełnienia przedłożonego opracowania. Dalej wskazano także, że analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji pozwala przypuszczać, iż ww. opracowanie zostało przez organ I instancji całkowicie przeoczone. Na skutek uchylenia w postępowaniu odwoławczym nie tylko decyzji dotyczącej robót budowlanych opisanych w decyzji PINB nr [...] z dnia [...] r. ale też innych decyzji odnoszących się do obiektu zlokalizowanego przy ul. O. [...] we W., PINB dla miasta W. zawiadomieniem z dnia 23 lipca 2010 r. poinformował strony postępowania o właściwym określeniu przedmiotu postępowania, przy czym zakres postępowania w niniejszej sprawie opisano jako przebudowa strefy wejścia - wykonanie podestu przy lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku przy ul. O.[...] we W. Ponownie badając sprawę PINB w dniu 26 sierpnia 2010 r. przeprowadził kolejne oględziny nieruchomości, w trakcie których sporządził stosowny protokół oraz dokumentację fotograficzną. W protokole oględzin odnotowano, że do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. O. [...] we W. istnieje wejście od strony zaplecza budynku (podwórza). Drzwi wejściowe do lokalu otwierane na zewnątrz o wymiarze 087x2,00m. Różnica poziomów podłogi w lokalu i podestu wynosi 5 cm. Podest oparty jest na konstrukcji słupkowej wymurowanej z cegieł pełnych – w narożniku i przy budynku. Słupki o wymiarach 0,25x0,25m. Wykonany podest jest płytą wylewaną, którą ograniczono ramą z ceowników stalowych i omurowano cegłami i posiada wymiary w rzucie 1,58x1,36m. Podest stanowi przedłużenie istniejącego podestu stanowiącego strefę wejść do istniejących lokali mieszkalnych (O. [...] i [...] m[...]). Wykonany jest na poziomie 0,55m - od poziomu parteru. Dalsze działania organu decyzyjnego polegały na stwierdzeniu zmian właścicielskich lokalu nr[...], wystąpieniu do Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu Miejskiego W. o przekazanie akt archiwalnych nieruchomości przy ul. O. [...] we W. oraz wezwaniu dr inż. G.Ś. do złożenia pisemnych wyjaśnień w sprawie wykonanych robót budowlanych. Natomiast po zawiadomieniu stron o zakończeniu postępowania w dniu [...] r. wydana została decyzja nr[...], którą umorzono postępowanie w sprawie przebudowy strefy wejścia - wykonania podestu przy lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku przy ul. O. [...] we W. W uzasadnieniu decyzji podano, że ocena techniczna wykonanych prac budowlanych przy podeście wejściowym do lokalu nr [...] przy ul. O. [...] we W. opracowana przez dr inż. G. Ś. wskazuje na wykonanie tych robót zgodnie ze sztuką budowlaną. Dostrzegając samowolne zrealizowanie przedmiotowych robót organ wskazał, że wykonanie robót innych niż budowa a wymagających pozwolenia lub zgłoszenia bez ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenia właściwemu organowi jest samowolą budowlaną sankcjonowaną przez przepisy art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Przepis art. 51 obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, przywrócenie obiektu do stanu poprzedniego, bądź nakładającej wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. W ocenie PINB zaprezentowanej w uzasadnieniu decyzji w omawianej sprawie brak jest podstaw do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nakazującej zaniechanie dalszych robót, gdyż nie są one realizowane od 2007 r. Brak jest również podstaw do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę podestu, ze względu na prawidłowość jego wykonania, o czym świadczy treść oceny technicznej wykonanych prac budowlanych przy podeście wejściowym do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. O. [...] we W., w której dr inż. G. Ś. posiadający uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowlanej stwierdził wykonanie robót zgodnie ze sztuką budowlaną, nie wskazując nieprawidłowości w wykonaniu podestu. Z powyższych przyczyn, zdaniem organu, brak jest również możliwości wydania decyzji nakładającej obowiązek doprowadzenia robót do stanu poprzedniego. Nie znaleziono również przesłanek do zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane poprzez nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, bowiem przeanalizowano przepisy techniczno-budowlane, w których brak jest zapisów dotyczących wymagań w zakresie podestów, bądź miejsc o różnicy poziomów większej niż 0,5m i ustalono, że zaopatrzenie w balustrady dotyczy jedynie schodów, pochylni, portfenetrów, balkonów i loggii i nie odnoszą się do podestów (§ 298 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane ma na celu doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, a nie umożliwienie inwestorowi dokończenia zamierzenia inwestycyjnego, np. w zakresie montażu okładzin zewnętrznych. Na koniec uzasadnienia PINB dla miasta W. podał, że rozstrzyga sprawę w aspekcie przepisów prawa administracyjnego kwestię wykonanych robót, natomiast sprawy związane z własnością, podziałem do użytkowania, szkodami wynikającymi z tych robót mogą być rozstrzygane na przepisie kodeksu cywilnego przed sadami powszechnymi. Rozstrzygnięcie to zostało oprotestowane przez Z. G., który wniósł odwołanie. Decyzją nr [...] z dnia [...]r. D. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przez organ I instancji, zdaniem organu odwoławczego, pozwala na stwierdzenie poprawności poczynionych ustaleń. Organ II instancji zauważył, że organ stopnia powiatowego przeprowadzając oględziny przedmiotowej inwestycji w dniu 26 sierpnia 2010 r. nie wskazał na jakiekolwiek nieprawidłowości związane z wykonaniem przedmiotowego podestu o wymiarach 1,58x1,36m. Ponadto organ I instancji wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż w omawianej sprawie brak jest naruszenia przepisów techniczno-budowlanych (brak jest zapisów dotyczących wymagań w zakresie podestów). Przesłanką przesądzającą o ocenie organu odwoławczego o bezprzedmiotowości postępowania jest fakt, iż jak wynika z przedłożonej oceny technicznej prac budowlanych przy podeście wejściowym do lokalu nr [...] przy ul. O. [...]we W. opracowanej przez dr. Inż. G. Ś. posiadającego uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowlanej do projektowania i do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń, prace budowlane zostały przeprowadzone zgodnie ze sztuką budowlaną. Dalej organ odwoławczy przywołał art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego podając, że z bezprzedmiotowością postępowania jako przesłanka do umorzenia postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy organ administracyjny nie stwierdził zaistnienia okoliczności uprawniających do zastosowania przepisu prawa materialnego, a z taką sytuacją mamy tutaj do czynienia. Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w odwołaniu stwierdzono, iż nie mają one wpływu na zapadłe rozstrzygnięcie. Po pierwsze kwestie cywilistyczne związane z podziałem własności czy też z wyrządzonymi szkodami i odpowiedzialnością za te działania nie podlegają badaniu przez organy nadzoru budowlanego. Organy nadzoru budowlanego rozpatrują sprawę w oparciu o przepisy prawa materialnego - ustawę Prawo budowlane, pozostawiając jednocześnie kwestie cywilistyczne sądom powszechnym. Po drugie, sprawa popękania istniejącego podestu czyli jego nieodpowiedniego stanu technicznego nie podlega badaniu w postępowaniu, które dotyczy robót budowlanych związanych z wykonaniem podestu. W skardze na powyższą decyzję Z.G. domagał się ,,wymuszenia sprawiedliwej i praworządnej decyzji na urzędnikach Powiatowego i Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego. Wskazał on na złośliwą interpretację przepisów prawa i chronienie sprawców samowoli budowlanej. Zdaniem skarżącego podest zrealizowany na wspólnym gruncie ,,zrobiony jest niezgodnie z przepisami i sztuką budowlaną, utrudnia wejście do mieszkania innym współwłaścicielom i naraża na wypadki". W dalszej części skargi zakwestionowano przydzielenie wspólnego placu inwestorom. W odpowiedzi na skargę D. we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i została oddalona. Wyjaśniając motywy podjętego wyroku należy wyjaśnić, że stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowoadministracyjna sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach albo stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd z punktu widzenia kryterium legalności w niniejszej sprawie jest zaskarżona decyzja D., którą utrzymano w mocy decyzję PINB dla miasta W. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie przebudowy strefy wejścia - wybudowania podestu przy lokalu mieszkalnym nr[...]przy ul. O. [...] we W. Na wstępie należy podkreślić, że podstawą prawną zaskarżonej decyzji był przepis art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 267),- (dalej k.p.a.), który stanowi, że organ odwoławczy może utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Tego rodzaju rozstrzygnięcie jest możliwe tylko i wyłącznie wówczas, gdy organ II instancji w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego dojdzie do przekonania, że decyzja pierwszoinstancyjna została wydana z poszanowaniem przepisów postępowania, a zatem nie ma potrzeby ponownego rozpatrywania sprawy przez organ I instancji. Wydanie decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. ma miejsce wtedy, gdy organ I instancji prawidłowo zastosował w sprawie przepisy prawa materialnego, natomiast organ II instancji w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego dochodzi do analogicznych ustaleń. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu stopnia powiatowego odpowiadają prawu, a w postępowaniu administracyjnym nie doszło do uchybień, które obligowałyby Sąd do uchylenia tych decyzji. Pamiętać bowiem należy, iż istotą postępowania administracyjnego, które toczyło się w niniejszej sprawie była kwestia tego, czy roboty budowlane wykonane w związku z realizacją podestu przy lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. O. [...] we W. nie naruszają prawa. Jakkolwiek przedmiot postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie został ograniczony wyłącznie do budowy podestu, należy mieć na uwadze, że z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, iż organy nadzoru budowlanego procedowały również w sprawie innych robót budowlanych wykonanych w przedmiotowym budynku. Zdaniem Sądu organ nadzoru budowlanego I instancji prawidłowo, po otrzymaniu zawiadomienia skarżącego sugerującego nieprawidłowości w tym zakresie, zainicjował postępowanie zmierzające do ustalenia, czy inwestorzy prawidłowo zrealizowali roboty budowlane związane z budową podestu to znaczy, czy uzyskali stosowne pozwolenie lub dokonali zgłoszenia oraz czy charakter wykonanych robót mieści się w granicach prawnie dopuszczalnej zgodności ze sztuką budowlaną. Oczywistym jest, że dokonanie jednoznacznych ustaleń w tym zakresie było związane ściśle z podjęciem określonych działań jakie miały miejsce, w tym w szczególności przeprowadzeniem oględzin dokumentujących istniejący stan faktycznych oraz nakazaniem inwestorowi przedłożenia ekspertyzy oceniającej wykonanie robót związanych z budową podestu co miało miejsce w formie postanowienia nr [...] z dnia [...] r. Jakkolwiek niesprzecznie ustalono, że inwestor nie poprzedził swoich poczynań stosownym zgłoszeniem, co niewątpliwie stanowi niezgodność z obowiązującymi przepisami, rolą organu administracyjnego było ustalenie, czy charakter i zakres wykonanych robót pozwala na funkcjonowanie przedmiotowego podestu czy konieczny będzie nakaz jego rozbiórki. Niezbędne w takiej sytuacji okazało się uzyskanie jednoznacznej odpowiedzi na pytanie czy wykonane roboty są zgodne ze sztuką budowlaną. Informację w tym względzie organ I instancji uzyskał z opinii technicznej sporządzonej przez dr. Inż. G. Ś., który wskazał, że roboty budowlane zostały przeprowadzone zgodnie ze sztuką budowlaną. Ponadto zaznaczyć trzeba, że właśnie co do treści przedmiotowej opinii prowadzone było dodatkowe postępowanie wyjaśniające polegające na złożeniu przez autora ekspertyzy technicznej dodatkowych pisemnych wyjaśnień. Prowadzone przez PINB dla miasta W. postępowanie jako podstawę prawną przybrało normatywy wynikające z art. 50-51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Co do słuszności zastosowanych przepisów prawa materialnego, w ocenie Sądu w składzie orzekającym, nie zaistniały nieprawidłowości. Realizacja podestu nie jest tego typu zamierzeniem inwestycyjnym, które związane jest z koniecznością uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, niemniej jednak właściwe było dokonanie zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru przystąpienia do robót. Skoro inwestor takowego zgłoszenia nie dokonał, w oparciu o wyżej przywołane przepisy sprawdzono poprawność procesu inwestycyjnego. W niniejszym stanie faktycznym po przedłożeniu organowi ekspertyzy sporządzonej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane nie zaistniała możliwość nałożenia na inwestorów innych obowiązków, a stwierdzenie, iż dane roboty budowlane zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i nie naruszają przepisów techniczno-budowlanych, to postępowanie przed organem nadzoru budowlanego staje się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu rozpoznającego skargę postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ organy nadzoru budowlanego nie były w stanie - na podstawie prawidłowo i należycie ustalonego stanu faktycznego sprawy - wydać decyzji administracyjnej, którą nałożyłyby na inwestorów obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Skoro bowiem ustalono, że przy wykonywaniu robót budowlanych nie doszło do nieprawidłowości w sensie technicznym, to oczywiste jest, iż organ nadzoru budowlanego nie może żądać od inwestorów wykonywania dodatkach czynności czy prowadzenia innych robót. W tym stanie rzeczy organy nadzoru budowlanego prawidłowo realizując zasady wynikające z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. trafnie zastosowały art. 105 § 1 k.p.a. nakazujący umorzenie postępowania w razie jego bezprzedmiotowości. Nadto, zdaniem Sądu, uzasadnienia decyzji obu instancji wyczerpująco wyjaśniają stanowisko organów nadzoru budowlanego, co oznacza, iż nie doszło do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. W tym stanie rzeczy Sąd nie może podzielić zarzutu skargi odnoszącego się do wykonania podestu niezgodnie z przepisami, skoro w aktach administracyjnych sprawy znajduje się przedłożona przez inwestora na żądanie organu ocena techniczna sporządzona przez osobę uprawnioną wskazująca na zgodność zamierzenia inwestycyjnego z przepisami technicznymi i sztuką budowlana. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego zrealizowania przedmiotowego podestu na ,,wspólnym gruncie" uznać należy, że jako bezzasadny pozostaje on bez wpływu na prawidłowość zapadłych w sprawie rozstrzygnięć. Zauważyć bowiem należy, że już na etapie postępowania drugoinstancyjnego D. wskazał, że kwestie cywilistyczne nie podlegają badaniu przez organy nadzoru budowlanego. Stanowisko to w ocenie Sądu okazuje się słuszne, gdyż należy nie tracić z pola widzenia przepisu prawa materialnego w oparciu, o który badana była sprawa, a jest nim art. 51 Prawa budowlanego. Przepis ten nie daje podstaw do żądania od inwestora przedstawienia dokumentów potwierdzających jego uprawnienie do zainwestowanej nieruchomości. Tutejszy Sąd podziela pogląd zaprezentowany przez WSA w Warszawie w wyroku z dnia 7 października 2010 r. (sygn.. akt VII SA/Wa 834/10), gdzie wskazano, że ,,Przepis art. 51 p.b., nie daje podstaw żądania przez organy nadzoru budowlanego dostarczenia dowodu dysponowania nieruchomością. W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 50 i 51 p.b. nie ocenia się bowiem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wykazanie się prawem do dysponowania gruntem jest niezbędne przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, nie może natomiast warunkować udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych". (LEX nr 760155). Podobny pogląd zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. (sygn. akt II OSK 228/07) ,,Doprowadzenie do zgodności z prawem wykonanych już robót budowlanych na podstawie art. 51 prawa budowlanego powinno nastąpić w aspekcie prawa administracyjnego a nie cywilnego. W rezultacie może więc dojść do zalegalizowania robót budowlanych wykonanych z naruszeniem prawa własności. W takim wypadku pokrzywdzony może dochodzić swoich praw nie przed organami nadzoru budowlanego, lecz tylko przed sądem powszechnym. Konsekwencją tego jest brak możliwości zobowiązywania inwestora do składania dokumentu stwierdzającego jego prawo do dysponowania zabudowaną nieruchomością na cele budowlane w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 i 3 prawa budowlanego", (LEX nr 468751). Podkreślić w tym miejscu trzeba, że ani organy nadzoru budowlanego ani też sąd administracyjny nie zostały uprawnione do wypowiadania się w kwestiach dotyczących uprawnień inwestora do nieruchomości. Wydane decyzje administracyjne regulują wyłącznie kwestie budowlane i administracyjne, natomiast strony postępowania swoich uprawnień cywilistycznych mogą dochodzić w drodze powództwa wywiedzionego przed sądem powszechnym. Podsumowując należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu stopnia powiatowego odpowiadają prawu, a zarzuty skarżącego nie zasługiwały na uwzględnienie. Zdaniem Sądu w postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie dotychczasowe rozważania i uznając skargę za niezasadną, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę oddalił.