II SA/Wr 199/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 8 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Wr 199/17 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wybudowania budynku wielorodzinnego postanawia: odrzucić zażalenie. W dniu [...] kwietnia 2018 r. skarżący złożył do protokołu rozprawy wniosek o wyłączenie sędziego Mieczysława Górkiewicza od rozpoznania niniejszej sprawy, zobowiązując się do złożenia pisemnego uzasadnienia wniosku w terminie 14 dni. W pisemnym uzasadnieniu tego wniosku złożonym w dniu [...] maja 2018 r. (data nadania przesyłki) skarżący wskazał, że zachodzą okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w sprawie. Skarżący powołał się na wynikające z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawo do sądu i wskazał, że wniosek o wyłączenie sędziego jest jedną z gwarancji rozpatrzenia sprawy przez bezstronny sąd. Następnie skarżący podniósł, że w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 385/06 w dniu 27 listopada 2007 r. sędzia Mieczysław Górkiewicz jako sędzia referent oddalił skargę (zob. wyrok NSA z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt II OSK 1797/08). Natomiast w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 514/09 w dniu 28 stycznia 2010 r. jako przewodniczący składu orzekającego sędzia Mieczysław Górkiewicz oddalił skargę, pomimo że w sprawie doszło do naruszenia art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 1036/10). W sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 31/15 w dniu 31 maja 2016 r. będąc w składzie orzekającym sędzia odmówił uzupełnienia wyroku (zob. postanowienie NSA z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt II OZ 1037/16). W sprawie o sygn. akt II SA/Wr 727/16 w dniu 14 lutego 2017 r. jako przewodniczący składu orzekającego sędzia oddalił skargę uznając, że skarżący nie ma przymiotu strony. W sprawie o sygn. akt II SA/Wr 229/17 w dniu 20 lutego 2018 r. sędzia będąc członkiem składu orzekającego oddalił skargę, uznając, że skarżący nie ma przymiotu strony, choć w decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] oraz w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr SKO [...] w przedmiocie warunków zabudowy skarżący ma przyznany przymiot strony dotyczącej decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...]. Ponadto skarżący przedstawił argument, że udział sędziego Mieczysława Górkiewicza w orzekaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 718/17, która dotyczy tego samego pawilonu handlowo-usługowego, budzi wątpliwości co do jego bezstronności. Jest to przesłanka, która umożliwia wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. Skarżący stwierdził, że bezstronność łączy się z obiektywizmem. Oznacza ona brak uprzedzeń, a bezstronnym jest ten, kto kieruje się obiektywizmem, czyli nie jest stronniczy. Postanowieniem z dnia 21 maja 2018 r. Sąd odmówił wyłączenia sędziego Mieczysława Górkiewicza od orzekania w sprawie. W dniu [...] czerwca 2018 r. do akt sprawy wpłynęło zażalenie skarżącego z dnia [...] czerwca 2018 r. na postanowienie tut. Sądu z dnia 21 maja 2018 r. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 czerwca 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 21 maja 2018 r. o odmowie wyłączenia sędziego. W wydanym zarządzeniu zakreślono termin na jego wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] lipca 2018 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał wniosek z dnia [...] lipca 2018 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 6 września 2018 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2018 odmówił przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia [...] września 2018 r. skarżący złożył sprzeciw od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 26 października 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego. Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 czerwca 2018 r., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia dotyczącego uiszczenia wpisu od zażalenia została doręczona skarżącemu w dniu [...] listopada 2018 r. Wezwanie pozostało bezskuteczne, wpis od zażalenia z dnia [...] czerwca 2018 r. nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. Skuteczne wniesienie zażalenia uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek m. in. zażalenia, od którego nie zostanie uiszczony należny wpis. W razie nieopłacenia zażalenia wzywa się wnoszącego, aby wpis ten uiścił, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie takie właśnie wezwanie zostało skierowane do strony skarżącej. Wezwanie zostało doręczone w dniu [...] listopada 2018 r., (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie 148 akt sądowych). Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upływał więc w dniu [...] grudnia 2018 r. (poniedziałek). Wpis nie został uiszczony. Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i fakt, iż skoro skarżący, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uiścili należnego prawomocnego wpisu sądowego, złożone przez niego zażalenie podlegało odrzuceniu, co orzeczono w postanowieniu, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.