II SA/Wr 237/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosków D. i M. W. oraz M. W. i J. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2008r. sygn. akt II SA/WR 1350/03 postanawia odrzucić zażalenie D. i M. W. z dnia 14 listopada 2010 r. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 237/09 o wezwaniu M. W. i J. W. do uiszczenia wpisu od zażaleń na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu zażaleń z dnia 22 czerwca 2010 r. i z dnia 26 czerwca 2010 r. Zarządzeniami z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 237/09 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał D. W. – jako pełnomocnika skarżących M. W. i J. W. – do uiszczenia wpisu od zażaleń na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu zażaleń z dnia 22 czerwca 2010 r. i z dnia 26 czerwca 2010 r. Powyższe wezwania doręczono D. W. w dniu 12 listopada 2010 r. W dniu 15 listopada 2010 r. D. W. złożyła osobiście w Sądzie pismo z dnia 14 listopada 2010 r., w którym jako stronę skarżącą określono D. i M.W. i w którym podano m.in., że zaskarżają zarządzenia z dnia 14 października 2010 r. "do sprawy II SA/Wr 237/09". W wykonaniu zarządzenia z dnia 15 listopada 2010 r., pismem z dnia 17 listopada 2010 r. wezwano D. W. i M. W. do usunięcia braków zażalenia z dnia 14 listopada 2010 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia, przez oświadczenie, czy zażalenie z dnia 14 listopada 2010 r. zostało złożone w imieniu własnym czy też M. i J. W., bowiem zarządzenie z dnia 14 października 2010 r. ich dotyczy, a jeżeli tak, to o złożenie stosownego pełnomocnictwa. Powyższe wezwanie doręczono D. W. i M. W. w dniu 3 grudnia 2010 r., co wynika z pieczęci poczty, bowiem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru obok podpisu; "W. D." widnieje zapis: "310 2010". Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 237/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie z dnia 14 listopada 2010 r. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 237/09 o wezwaniu M. W. i J. W. do uiszczenia wpisu od zażaleń na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu zażaleń z dnia 22 czerwca 2010 r. i z dnia 26 czerwca 2010 r. W uzasadnieniu tego postanowienia podano, iż w wyznaczonym terminie D. W. i M. W. nie uzupełnili braków zażalenia z dnia 14 listopada 2010 r. Na powyższe postanowienie D. i M. W. złożyli zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 201/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, bowiem brak było podstaw do uznania, że zażalenie z dnia 14 listopada 2010 r. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu posiadało braki formalne wskazane w zarządzeniu z dnia 15 listopada 2010 r., które uniemożliwiałyby nadanie mu prawidłowego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w treści zażalenia z dnia 14 listopada 2010 r. wskazano w sposób jednoznaczny, że autorami zażalenia są D.i M.W., a analiza treści tego zażalenia nie wskazuje na to, aby wnoszący zażalenie składali je jako pełnomocnicy M. i J. W. Tym samym Sąd I instancji nieprawidłowo uznał, że będące przedmiotem rozpoznania zażalenie zawiera takie braki formalne, które uzasadniałyby wezwanie ich do uzupełnienia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Brak było bowiem podstaw do uznania, że nie zostały wskazane osoby wnoszące zażalenie, co uniemożliwiałoby nadanie prawidłowego biegu omawianemu środkowi zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Mając na uwadze treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 201/11, wiążącego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy, należy dojść do wniosku, że skoro autorami zażalenia z dnia 14 listopada 2010 r. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2010 r. są D. i M. W., a zarządzenie to dotyczyło jedynie M.W. i J. W., przy czym analiza treści tego zażalenia nie wskazuje na to, aby wnoszący zażalenie składali je jako pełnomocnicy M. i J. W., to stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uznać trzeba, iż zażalenie D. i M.W. z dnia [...] r. było niedopuszczalne, ponieważ zostało wniesione przez osoby, których wymienione wyżej zarządzenie nie dotyczyło. W tym stanie rzeczy – zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.