II SA/Wr 249/19

PostanowienieWSA we Wrocławiu2019-05-20

Skład orzekający: Władysław Kulon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego przed doręczeniem postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia postanowienia organu administracji jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego przed doręczeniem postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia postanowienia organu administracji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Termin do wniesienia skargi biegnie bowiem od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w przedmiocie uzupełnienia.
Stan faktyczny
Skarżący R. Cz. złożył skargę na postanowienie Wojewody D. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od pisma Starosty T. o odmowie sprzedaży nieruchomości. Przed wniesieniem skargi skarżący złożył wnioski o uzupełnienie postanowienia Wojewody, a następnie Wojewoda odmówił ich uzupełnienia. Skarga została wniesiona przed doręczeniem postanowienia o odmowie uzupełnienia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 20 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Cz. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odrzucić skargę. Opisanym w sentencji postanowieniem z dnia [...] r. Wojewoda D. stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego od pisma Starosty T., którym poinformowano R. Cz. o odmowie sprzedaży nieruchomości gruntowej. Postanowienie to doręczono stronie w dniu 11 lutego 2019 r. Następnie, pismami z: 13 lutego 2019 r., 16 lutego 2019 r., 25 lutego 2019 r., i 5 marca 2019 r., R. Cz. wniósł o uzupełnienie wydanego postanowienia. Po rozpatrzeniu opisanego wniosku, postanowieniem z dnia 6 marca 2019 r., Wojewoda odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 24 stycznia 2019 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 marca 2019 r. W dniu 13 marca 2019 r., R. Cz. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisane w sentencji postanowienie Wojewody D. stwierdzające niedopuszczalność odwołania, a następnie pismem z dnia 18 marca 2019 r. skarżący uzupełnił wniesioną uprzednio skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., ustawy p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku wystąpienia przez stronę z podaniem o uzupełnienie postanowienia (art. 111 § 1 w związku z art. 126 k.p.a.) termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia o uzupełnieniu bądź odmowie uzupełnienia postanowienia (art. 111 § 2 w zw. z art. 111 § 1b k.p.a.). W realiach badanej sprawy postanowienie o odmowie uzupełnienia zaskarżonego postanowienia z dnia 24 stycznia 2019 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 marca 2019 r. Stąd wniesiona przez niego w dniu 13 marca 2019 r., skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przywołanymi regulacjami w przypadku wystąpienia przez stronę z wnioskiem o uzupełnienie decyzji czy postanowienia termin do złożenia do sądu administracyjnego skargi biegnie od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w przedmiocie uzupełnienia. Samo złożenie wniosku o uzupełnienie decyzji administracyjnej do organu administracji publicznej powoduje, że termin do złożenia skargi biegnie dopiero od dnia doręczenia wnioskodawcy odpowiedzi (art. 111 § 2 kpa), zaś złożenie skargi jeszcze przed tym terminem jest przedwczesne, a przez to niedopuszczalne (postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. I OSK 707/09; postanowienia: WSA w Gdańsku z dnia 29 września 2004 r., sygn. II SA/Gd 914/01 i WSA w Warszawie z 23 marca 2007 r., sygn. II SA/Wa 2118/06; wyrok WSA w Warszawie z 7 czerwca 2005 r., sygn. IV SA 3226/03). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło