II SA/Wr 253/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi M. P. na uchwałę Rady Miejskiej J. Nr [...] z dnia [...] 2013 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla jednostki M. w J. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. M. P. (dalej: skarżący, strona skarżąca) złożył skargę na uchwałę Rady Miejskiej J. (dalej: organ) z dnia [...] stycznia 2013 r. (Nr [...]) w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla jednostki M. w J. Do skargi dołączono kopię pisma skarżącego z dnia 4 listopada 2024 r. stanowiącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a jej odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (obecnie t. jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 662) w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie znajduje zastosowanie powyższy przepis w cytowanym wyżej brzmieniu, co wynika z art. 17 ust. 2 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935). Stosownie do tych przepisów, art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz przepisy ustawy o samorządzie gminnym, w ich brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po 1 czerwca 2017 r. Wniesienie przez stronę wezwania do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego otwierało następnie termin do wywiedzenia skargi do sądu. Zgodnie bowiem z art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę należało wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Powyższy przepis – jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07) – wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Jego analiza prowadzi do wniosku, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg pierwszy z dwóch terminów, o których mowa powyżej – a mianowicie – termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. Termin ten staje się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ udzieli odpowiedzi na wezwanie. W takim bowiem przypadku bieg rozpoczyna termin trzydziestu dni – liczony od dnia doręczenia odpowiedzi. Jeżeli natomiast we wskazanym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przed upływem tego terminu należy wnieść skargę (por. także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 27 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 671/08; 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 696/09, publ. CBOSA). W okolicznościach sprawy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżącego z dnia 4 listopada 2024 r., doręczając ją skarżącemu 20 listopada 2024 r. Od tego więc dnia rozpoczął bieg 30-dniowy termin do wywiedzenia skargi do tut. Sądu, który upłynął wraz z dniem 20 grudnia 2024 r. (piątek). W rezultacie skarga nadana za pośrednictwem operatora pocztowego I. Sp. z o.o. z siedzibą w K. w dniu 28 lutego 2026 r., która wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu 2 marca 2026 r., jako spóźniona, podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.