II SA/Wr 270/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z Ś o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z Ś i M B na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku demontażu istniejącego pokrycia dachowego z papy i wykonania nowego pokrycia postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 28 marca 2011 r. skarżący wnieśli skargę na decyzję opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. W dniu 27 czerwca 2011 r. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu przesłał wniosek Z Ś o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek został następnie ponowiony w skierowanym w dniu 5 lipca 2011 r. bezpośrednio do Sądu piśmie skarżącego działającego jako strona postępowania oraz pełnomocnik współskarżącej. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2012 r. tutejszy Sąd nie uwzględnił wspomnianego wniosku i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Odpis postanowienia w tej sprawie doręczono skarżącemu w dniu 7 lutego 2012 r. W ustawowym terminie skarżący wywiódł zażalenie na to postanowienie. Jednocześnie zwrócił się osobnym pismem o "przywrócenie terminu i ponowne rozpatrzenie sprawy". Choć skarżący nie artykułuje wprost, o przywrócenie jakiego terminu wnosi, to do jednak na podstawie analizy treści pisma Sąd ustalił, że chodzi właśnie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po myśli § 2 omawianego przepisu we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przepis art. 88 p.p.s.a. wskazuje natomiast, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W przypadku zaś bezprzedmiotowości postępowania sąd zobowiązany jest je umorzyć zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Termin na złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie jest w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w żaden sposób zakreślony, a czasowe ramy jego dopuszczalności wyznacza byt postępowania sądowoadministracyjnego, zakreślony momentem skutecznego zainicjowania sprawy przed sądem poprzez skuteczne wniesienie skargi, aż do wydania wyroku przez sąd pierwszej instancji. Pomiędzy samą czynnością, a wnioskiem o przywrócenie terminu do jej dokonania istnieje immanentny związek. Zasadność wniesienia takiego wniosku – rozumiana jako zorientowanie się na osiągnięcie określonego skutku – oceniać należy bowiem przez pryzmat czynności, którą miał dokonać wnioskodawca. Wniosek o przywrócenie terminu może stać się więc przedmiotem rozważań sądu, gdy z przepisów ustawy p.p.s.a. wynikać będzie termin na dokonanie danej czynności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że pomiędzy wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, a wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia takiego wniosku nie zachodzi żaden związek – z uwagi na wspominany już brak czasowych ram na złożenie wniosku o wstrzymanie – co czyni takowe żądanie bezprzedmiotowym. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji będzie zatem zawsze złożony w terminie, jeśli tylko zgłoszony zostanie w toku postępowania sądowoadmistracyjnego, wyznaczonego omówionymi wcześniej granicami. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, że postępowanie w sprawie z wniosku o przywróceniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, gdy strona nie uchybiła terminowi do dokonania tej czynności, podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 841/04, postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2007 r., I OZ 567/07, postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r. II GZ 191/10, postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2011 r., II FZ 92/11, publikowane w CBOiS). Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.