II SA/Wr 281/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 15 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody Dolnośląskiego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Gminy Krośnice z dnia 24 lutego 2010 r. nr XXX/215/2010 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu wsi Krośnice postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Wojewoda Dolnośląski złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy Krośnice z dnia 24 lutego 2010 r. nr XXX/215/2010 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu wsi Krośnice. Jednocześnie Wojewoda wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, argumentując, że uchwała po opublikowaniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym wejdzie do obrotu prawnego. Oznacza to, że będzie wykonywana i będzie stanowiła podstawę do podjęcia prac nad planowanymi inwestycjami. Zdaniem organu nadzoru wykonanie aktu może spowodować trudne do odwrócenia skutki w przypadku stwierdzenia jej nieważności przez Sąd. Organ zauważył, że w oparciu o uchwalony plan lokalizowane będą inwestycje bez konieczności wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Na podstawie planu będą także wydawane decyzje o pozwoleniu na budowę, dotyczące podziału nieruchomości oraz ustalające rentę planistyczną. Natomiast stwierdzenie przez Sąd nieważności planu pociągnie za sobą konieczność wyeliminowania tych wszystkich decyzji z obrotu prawnego w trybie nadzwyczajnym. W cenie organu nadzoru, sytuacja taka niewątpliwie wypełnia przesłankę z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż wiąże się ze znacznymi trudnościami w odwróceniu zaistniałych skutków. Jednocześnie organ nadzoru poinformował, że uchwała nie została opublikowana w dzienniku urzędowym, a zatem nie weszła w życie. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 przywołanej ustawy, po przekazaniu skargi przez organ, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktów, o których mowa w art. 61 § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca żąda wstrzymania wykonania aktu rady gminy uchwalającego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a więc aktu prawa miejscowego podlegającego opublikowaniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym w trybie określonym ustawą z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 449). Podkreślenia jednak wymaga, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu przywołanego przepisu art. 61 § 3 u.p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który zgodny jest z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Wykonaniu podlegać mogą akty z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub zakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 listopada 2008 r. (II OZ 1187/08 nsa.gov.pl) wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje zaś akt którym uchwalony został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W przywołanym postanowieniu Sąd podkreślił, że samo wydanie w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wywołuje żadnych skutków materialnych a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej uchwały. Skutki takie mogłoby spowodować dopiero wydane na podstawie takiej uchwały decyzje administracyjne, które mogą być jednak zaskarżane przez stronę, która będzie miała w tym interes prawny. Dopiero w przypadku stwierdzenia nieważności uchwały przez Sąd, wydane na jej podstawie decyzje mogłoby skutkować niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze przyjąć wypada, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, co do zasady, nie podlega wykonaniu (tak NSA w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2007 r. II OZ 506/07 oraz z dnia 25 maja 2009 r. IIOZ 455/09). Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.