II SA/Wr 340/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Olga Białek Sędzia NSA Halina Kremis Protokolant Paweł Migacz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenie postępowania w sprawie wykonanych robót budowlanych oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr[...] , podjętą na podstawie art. 105 § 1 kpa, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. umorzył prowadzone postępowanie w sprawie wykonanych przez S. i J. O. robót budowlanych na działce nr [...] AM-[...] w miejscowości P., gm. S., polegających na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączem kanalizacji sanitarnej i bezodpływowym zbiornikiem na nieczystości płynne o poj. V=9,0 m³, przyłączem wodociągowym (w granicach działki) oraz wewnętrzną linią zasilającą nn, na którą S. S. ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił wyżej wymienionemu inwestorowi pozwolenia na budowę, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] r. zmienił na wniosek i za zgodą strony tę decyzję w części dotyczącej zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie zmiany lokalizacji budynku na działce nr [...] AM-[...] . W motywach podjętego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że D. M. pismem z dnia [...] r. wniosła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o sprawdzenie, czy budynek mieszkalny na działce nr [...] w P. został usytuowany przez inwestora J. O. zgodnie z projektem i czy miejsce pod budowę wytyczył geodeta z uprawnieniami, argumentując, iż jest ona właścicielem działki nr[...], która graniczy z działką nr [...] i obserwuje, "że prace, które rozpoczął J.O. są niezgodne z projektem a teren wytyczony pod budowę domu zajmuje część" jej działki. Kolejnym pismem z dnia [...] r. D.M. wniosła o wydanie nakazu wstrzymania powyższych prac budowlanych wskazując, iż "miejsce wytyczone pod budowę jest niezgodne z projektem. Nie zachowuje ono przewidzianej w projekcie odległości od granicy działki nr[...] , ani odległości przewidzianej prawnie dla takiej inwestycji". Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wskazał, że Starosta S. ostateczną decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]) zatwierdził projekt budowlany i udzielił S.i J. O. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączem kanalizacji sanitarnej i bezodpływowym zbiornikiem na nieczystości płynne o poj. V=9,0 m³, przyłączem wodociągowym (w granicach działki) oraz wewnętrzną linią zasilającą nn, na działce nr [...] AM-[...] w miejscowości P., gm. S. Dołączony zaś do decyzji o pozwoleniu na budowę projekt zagospodarowania działki nr [...] AM-[...], sporządzony na aktualnej mapie sytuacyjno-wysokościowej do celów projektowych, określał następujące odległości projektowanego budynku od granic działek sąsiednich: od granicy z działką nr [...] AM-[...] - 4,40 m, od granicy z działką nr [...] AM-[...] -7,00 m, od granicy z działką nr [...] (drogą krajową) - 8,65 m. Organ I instancji podkreślił, że w toku prowadzonego postępowania organ nadzoru budowlanego przeprowadził kontrolę niniejszych robót budowlanych pod kątem przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego przy ich realizacji. Podczas tych czynności dokonanych w dniu [...] .r., uzupełnionych w dniu [...] r. złożonym przez kierownika budowy do protokołu przyjęcia ustnego wyjaśnienia szkicem geodezyjnym wyznaczającym położenie objętego wyżej wskazanym pozwoleniem na budowę budynku mieszkalnego względem sąsiednich działek, jak i na samej działce nr [...] AM-[...] - ustalono, że inwestor zapewnił objęcie kierownictwa budowy przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane odpowiedniej specjalności oraz posiada dziennik budowy. Zgodnie z zapisem tam dokonanym wyznaczenia linii regulacyjnej i stałych punktów odniesienia (znaków geodezyjnych, jak i wyznaczenia położenia projektowanego budynku na gruncie) dokonał geodeta uprawniony, posiadający stosowne uprawnienia. Natomiast kierownik budowy wpisem na stronie nr[...] dokonanym w dniu [...] r. zaznaczył, że "z uwagi na małą odległość od drogi publicznej wykonano próbne wykopy pod lawy fundamentowe w celu pełnej orientacji, o możliwości odsunięcia się od drogi, która ma bardzo duże natężenie ruchu, co może wpływać na uciążliwości hałasu dla inwestora. (...) W dniu [...] r. inwestor złożył wniosek do Starostwa Powiatowego Wydziału Architektury i Budownictwa projekt zamienny planu zagospodarowania. Do czasu otrzymania pozytywnej decyzji roboty wstrzymano". W dniu kontroli budowy służby powiatowego nadzoru budowlanego stwierdziły, że istotnie na budowie nie są prowadzone żadne roboty budowlane, a do dnia kontroli wykonane zostały wykopy liniowe (niepełne) pod ławy fundamentowe i w narożnikach poza obrysem wykopów założono geodezyjne drewniane ławice wyznaczające osie główne budynku. Nadto wskazano, że Starosta S. decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]) na wniosek i za zgodą S.i J. O. zmienił swoją decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r. w części dotyczącej zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie zmiany lokalizacji przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] AM-[...], zatwierdzając jednocześnie projekt budowlany zamienny. Według zatwierdzonego projektu budowlanego zamiennego projektowana lokalizacja budynku została przesunięta w głąb działki nr [...] w stosunku do drogi krajowej (działki nr[...]), tj. do odległości 15,00 m, przy czym zachowana została odległość projektowanego budynku od granicy z działką nr [...] AM-[...], tj. 4,40 m, natomiast odnośnie do odległości tego obiektu budowlanego od granicy z działką nr [...] AM-[...] projektant zaznaczył na projekcie zagospodarowania działki, że wynosi ona około 7,00 m. Podkreślono także, iż ze sporządzonego przez uprawnionego geodetę szkicu wyznaczającego projektowany budynek wynikało, że budynek wyznaczono w odległościach podanych w projekcie budowlanym zamiennym, tj. w odległości 15,00 m od granicy z drogą krajową (dz. Nr[...]), w odległości 4,40 m od granicy z działką nr [...]i w odległości około 7,00 m od granicy z działką nr [...]. W dalszej części uzasadnienia wyjaśniono, że ze względu na nieodnalezienie podczas kontroli budowy przez służby nadzoru budowlanego wzdłuż granicy z działką nr [...] znaków granicznych poza jednym, kamiennym, znajdującym się w narożniku działek nr [...] i [...] od strony drogi krajowej, organ nadzoru budowlanego dokonał porównania odległości od granicy z działką nr [...] wyznaczonego budynku na geodezyjnym szkicu tyczenia z pomierzoną linijką "skalówką" odległością podaną na zatwierdzonym projekcie zamiennym zagospodarowania działki nr[...]. Odległości te były takie same, co oznaczało, że nie ma podstaw do stwierdzenia niezgodności wyznaczonego budynku z zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym, a tym samym naruszenia przez inwestora ustaleń i warunków zawartych w pozwoleniu na budowę. Następnie organ wskazał, że pismem z dnia [...] r. poinformował D.M., iż nie znajduje podstaw prawnych do podejmowania działań władczych w niniejszej sprawie. Zaznaczył przy tym, iż opisane na wstępie pisma skarżącej nie powodują wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie, gdyż nie może ona zostać uznana za stronę, w rozumieniu art. 28 KPA, bowiem w omawianym przypadku obszar oddziaływania objętego pozwoleniem na budowę budynku mieszkalnego, realizowanego na działce nr [...] AM-[...] w P., nie obejmuje należącej do niej działki nr [...] AM-[...] i nie wykracza poza teren działki inwestora. Ponadto organ zaznaczył, że wyżej wymienione pisma D.M. mogą wskazywać na spór o przebieg granicy pomiędzy jej działką nr [...] AM-[...], a należącą do S. i J. O. działką nr [...] AM-[...], jednakże inwestor ma pełne prawo realizować przedmiotowy budynek mieszkalny, gdyż w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę uprawniająca go do realizacji tego zamierzenia budowlanego w oparciu o projekt budowlany zatwierdzony pozwoleniem na budowę, w którym odległość budynku od działki należącej do D. M. nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nadto organ nadzoru stopnia powiatowego podniósł, że postanowieniem Starosty S. z dnia [...] r. wznowiono postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty S. nr [...] o pozwoleniu na budowę przedmiotowego zamierzenia budowlanego, zaś pismami z dnia [...] r. i [...] r. skarżąca zażądała wstrzymania prowadzonych robót budowlanych. Odpowiadając natomiast na powyższe żądania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. pismem z dnia [...] r. podał, że w przypadku budynku realizowanego przez małżonków O. wyniki kontroli nie potwierdziły naruszenia warunków pozwolenia, a obiekt ten został usytuowany na działce nr [...] AM-[...] zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, co oznacza, iż brak jest podstaw prawnych do zastosowania trybu, przewidzianego w art. 50 ust 1 pkt 2 lub pkt 4 Prawa budowlanego. Organ I instancji wskazał następnie, iż pismem z dnia [...] r. pełnomocnik D.M. wniósł ponownie o wstrzymanie dalszego prowadzenia niniejszych robót budowlanych do czasu prawomocnego i ostatecznego zakończenia postępowania administracyjnego z wniosku o wznowienie postępowania oraz prawomocnego zakończenia postępowania karnego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w S. wywodząc, iż z okoliczności faktycznych i prawnych podniesionych w toku tych postępowań wynika, że przedmiotowa inwestycja jest prowadzona na gruncie stanowiącym wyłączną własność D. M., czego powodem jest bezprawne przesunięcie znaku granicznego między działką [...] i działką nr[...]. W dalszej części uzasadnienia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że pismem z dnia [...]r. zawiadomił strony o wszczętym, na wniosek D.M., postępowaniu administracyjnym w sprawie wykonywanych przez S. i J.O. robót budowlanych na działce nr [...] AM-[...] w miejscowości P., a decyzją z dnia [...]r. (Nr[...]) umorzył postępowanie w tejże sprawie. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]) uchylił zaś zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Nadto Starosta S. decyzją Nr [...] z dnia [...]r. umorzył wznowione postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty S. z dnia [...] r. Organ I instancji podniósł, iż uwzględniając treść uzasadnienia decyzji kasacyjnej z dnia [...]r., pismem z dnia [...]r. zawiadomił strony postępowania, że przystąpił do ponownego rozpatrzenia przedmiotowej sprawy i jednocześnie poinformował, że strony mogą, w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia, wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów oraz składać wnioski i zastrzeżenia. S. O. po zapoznaniu się z aktami sprawy złożyła do protokołu oświadczenie, że nie wnosi uwag i zastrzeżeń do prowadzonego postępowania, natomiast pełnomocnik D. M. pismem z dnia [...] r. podtrzymał w całości dotychczasowe jej stanowisko oraz wszystkie złożone wnioski. W dalszych motywach podjętego rozstrzygnięcia organ podał, iż w dniu [...] r. przeprowadzono w obecności S. i J. O. oraz D. M. oględziny, podczas których stwierdzono, że realizowany na działce nr [...] AM-[...] w P. budynek mieszkalny jest na etapie stanu surowego zamkniętego, bez wykonanego docieplenia ścian zewnętrznych. W części zaś frontowej działki od strony drogi publicznej - istniejący jeszcze w dniu uprzednio przeprowadzonej kontroli budowy - kamienny mur ogrodzeniowy został rozebrany (prawdopodobnie mur graniczny), a na jego miejscu znajduje się zasypana śniegiem pryzma kamieni. W toku oględzin dokonano pomiaru wymiarów zewnętrznych budynku, który potwierdził ich zgodność z wymiarami zaprojektowanymi. Dokonano również pomiarów odległości realizowanego budynku od linii i punktów wskazywanych przez małżonków O. jako linie i punkty graniczne, bowiem brak było geodezyjnie wyznaczonych stałych punktów odniesienia, a sposób wykonywania pomiarów i czas ich trwania szczegółowo opisano w protokole oględzin oraz notatce służbowej z dnia [...] r. Z uwagi na panujące w dniu oględzin trudne warunki atmosferyczne, brak specjalistycznego sprzętu geodezyjnego oraz brak geodezyjnie wyznaczonych stałych punktów granicznych pomiędzy działką nr [...] działkami sąsiednimi, w tym działką nr[...], dokonane pomiary odległości realizowanego budynku od wskazywanych przez małżonków O. punktów i linii granicznych zostały potraktowane przez przeprowadzającego dowód z oględzin przedstawiciela Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. jako pomiary orientacyjne. Niemniej jednak ich wyniki w porównaniu z projektowanymi odległościami budynku od granic z działkami sąsiednimi w zatwierdzonym projekcie zagospodarowania działki nr [...] wskazały, że inwestor nie dokonał istotnego odstąpienia od tego projektu. Wyjaśniono przy tym, iż podczas przeprowadzania pomiarów, jak i w trakcie sporządzania protokołu oględzin, D.M. kwestionowała wskazania J.O. na kamień granitowy, jako kamień graniczny, znajdujący się pomiędzy działkami nr [...] i [...]. Według D. M. wskazywana przez J. O. szerokość jego działki od strony realizowanego budynku obejmująca teren do tego kamienia oznacza, że inwestor część działki skarżącej przypisuje sobie, a w zatwierdzonym projekcie uwzględniono szerokość i odległość zaprojektowanego budynku wadliwie. Projekt ten jest nieprecyzyjny i wymaga uściślenia. Ponadto D. M., powołując się na prowadzone postępowanie przed Sądem Rejonowym w S., zażądała zobowiązania inwestora do zmiany projektu odnośnie do odległości z granicą jej działki. J.O. oświadczył natomiast, że granica pomiędzy działkami jest w tym miejscu od kiedy pamięta i nie zgadza się z treścią oświadczenia D. M. Uwzględniając ustalenia dokonane podczas dowodu z oględzin organ I instancji zawiadomił strony o zakończeniu czynności procesowych i poinformował o przysługującym prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Z powyższego prawa skorzystała D. M. wnosząc o przesłanie jej kopii protokołu oględzin z dnia [...] r., zaś pismem z dnia jej pełnomocnik podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko. Do pisma tegoż dołączono kopię opinii biegłego sądowego ustalającą granicę pomiędzy działkami [...] i [...] wraz ze szkicem polowym z prac geodezyjnych, która według strony skarżącej wskazuje, że znajdujący się w terenie kamień między działkami [...] i [...] nie jest kamieniem granicznym między tymi działkami. Ponadto adwokat A. H. w powyższym piśmie wniósł o powtórzenie przy użyciu specjalistycznego sprzętu pomiarów w warunkach umożliwiających prawidłowe ich wykonanie. W dalszej części uzasadnienia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż uwzględniając treść opinii biegłego sądowego z ustalenia granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] obręb P., powziął wątpliwość co do znaczenia słów zawartych w opinii w brzmieniu: "Punkt graniczny oznaczony na szkicu cyfrą 12 został zamarkowany palem drewnianym (...) ", z związku z czym zwrócił się pismem z dnia [...]r. do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. z prośbą o wyjaśnienie tego rodzaju zwrotu używanego przez geodetę przy czynnościach polegających na ustaleniu przebiegu granic pomiędzy sąsiednimi nieruchomościami. Zgodnie z uzyskaną odpowiedzią zwrot ten oznacza przebieg granicy nieprzyjętej przez strony. Organ I instancji wskazał także, iż decyzją z dnia [...]r. Wojewoda uchylił w całości decyzję Starosty S. z dnia [...]r., umarzającą wznowione postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty S. z dnia [...]r. Po ponownej analizie zgromadzonych w sprawie wszystkich dokumentów Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. stwierdził, że nie znajduje podstaw do ingerencji w roboty budowlane wykonywane przez małżonków O. na działce nr [...] AM-[...] w P., poprzez nakazanie wstrzymania ich prowadzenia. Wyjaśnił przy tym, iż przepis art. 50 ustawy prawo budowlane ma zastosowanie w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1, dający organowi nadzoru budowlanego podstawę do wstrzymania, w drodze postanowienia, prowadzenia robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. W opinii organu, przepisy art. 50 ust. 1 pkt. 1 i art. 50 ust. 1 pkt. 3 nie dotyczą przypadku budowy realizowanej przez S.i J. O. W ocenie organu nadzoru budowlanego akta niniejszej sprawy jednoznacznie potwierdzają, że wykonywane na działce nr [...] AM-[...] w P. roboty, nie są prowadzone w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi bądź zagrożenie środowiska. Brak jest więc podstaw prawnych do wstrzymania wyżej wymienionej budowy na podstawie art. 50 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane. W tym kontekście wyjaśniono, iż o prowadzeniu robót budowlanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska można mówić jedynie ze względu na sam sposób wykonywania robót (np. grożące katastrofą budowlaną niezgodne z zasadami wiedzy technicznej wykonywanie robót z wyrobów budowlanych o złej jakości, wibracje powodujące pękanie ścian budynku sąsiedniego itp.). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że zarówno wyniki kontroli budowy przeprowadzonej w dniu [...] r., jak i ustalenia dokonane podczas dowodu z oględzin z dnia [...] r. nie potwierdziły naruszenia warunków pozwolenia, a przedmiotowy budynek został usytuowany na działce nr [...] AM- [...] zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, w odległości około 7,00 m od sąsiedniej działki nr[...], należącej do D. M. W związku z tym odległość budynku od działki nr [...] nie narusza przepisu z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a zatem nie ma podstaw prawnych do wstrzymania rozpoczętej przez małżonków O. budowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] AM-[...] w P., na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Organ I instancji podniósł także, iż podczas dowodu z oględzin z dnia [...] r. potwierdziła się istotna w sprawie okoliczność, że pomiędzy właścicielami działek nr [...] i [...] AM-[...] toczy się spór o granicę, co oznacza, iż dokonane pomiary odległości usytuowania realizowanego budynku od granicy wskazanej przez S. i J.O. mogą mieć jedynie charakter orientacyjny. Dowodem powyższego jest opinia z dnia [...] r. biegłego sądowego z zakresu geodezji, według której już w [...] r. w trakcie pomiarów związanych z ustaleniem granic pomiędzy działkami [...] a [...] nie stabilizowano punktów granicznych kamieniami, a punkt graniczny oznaczony na szkicu polowym cyfrą [...] został zamarkowany palem drewnianym. Wobec powyższego organ uznał, że żądanie pełnomocnika D. M. powtórzenia pomiarów przy użyciu specjalistycznego sprzętu, sprowadzałoby się w zasadzie do sporządzenia operatu geodezyjnego przez uprawnionego geodetę, który taki sprzęt posiada. Służby zaś nadzoru budowlanego uprawnień do przeprowadzania tego rodzaju pomiarów nie posiadają. Wyjaśniono nadto, iż rozstrzygnięcie sporu co do przebiegu granicy pomiędzy spornymi działkami może nastąpić na wniosek strony w drodze rozgraniczenia nieruchomości, prowadzonego na zasadach i w trybie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne przed właściwym organem, a wreszcie - sądem powszechnym. Organ nadzoru budowlanego takich zaś kompetencji nie posiada. Wskazano nadto, iż w toku całego postępowania żadna ze stron nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego, że toczy się postępowanie rozgraniczeniowe. Konkludując, organ I instancji podkreślił, że z uwagi na fakt, iż w badanej sprawie nie stwierdzono ani naruszenia ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, ani naruszenia przepisów techniczno-budowlanych, zasadnym było - zgodnie z dyspozycją art. 105 § 1 k.p.a. – umorzenie niniejszego postępowania. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła D. M., wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i nakazanie S. i J. O. zaniechania i wstrzymania prowadzenia dalszych robót na działce nr [...] AM – [...] w miejscowości P., przeprowadzonych na podstawie decyzji Starosty S. z dnia [...] r. (Nr[...]), zmienionej decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]), ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Kwestionowanej decyzji zarzucono: - dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, poprzez niesłuszne przyjęcie, że inwestycja przeprowadzana przez małżonków O. realizowana jest zgodnie z zasadami prawa budowlanego i na podstawie prawidłowego projektu budowlanego, podczas gdy projekt budowlany, na podstawie którego przeprowadzana jest inwestycja, oparty jest na fałszywym wskazaniu inwestora, co do przebiegu granicy między działką [...] i działką nr[...], a zatem jest projektem niezgodnym z prawem i faktycznym przebiegiem granicy między działkami, co potwierdzają przeprowadzone w niniejszym postępowaniu dowody; - obrazę przepisów prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię i niezastosowanie art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane pomimo tego, że roboty budowlane prowadzono na podstawie nieprecyzyjnego projektu budowlanego, jak również z pominięciem przedmiotu postępowania cywilnego, w którym rozważana była kwestia zagarnięcia terenu D. M. przez inwestycję prowadzoną przez małżonków O. oraz istnieją dowody potwierdzające, że nastąpiło bezprawne przesunięcie znaku granicznego od strony ulicy między działkami [...] i [...], co winno skutkować, do czasu wyjaśnienia tych okoliczności, wstrzymaniem procesu budowlanego i nakazaniem zaniechania prowadzenia dalszych robót. W uzasadnieniu złożonego odwołania strona skarżąca podniosła, iż istotnym pozostaje, że D.M. w niniejszym postępowaniu wykazała - przedkładając między innymi opinię biegłego oraz mapy dołączone do tej opinii wydanej w ramach postępowania prokuratorskiego - że inwestycja S. i J. O. bezprawnie ingeruje w jej własność. Powyższe winno zaś obligować Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. do wydania stosownych decyzji, mających na celu wstrzymanie bezprawnych czynności. W tym kontekście wskazano, iż w prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w S. postępowaniu ustalono, że znajdujący się w terenie kamień nie jest kamieniem granicznym między działkami [...] i [...]. Skarżąca zwróciła nadto uwagę na to, że również w toku przeprowadzonych w dniu [...] r. oględzin ustalono, że inwestor wykonuje budynek niezgodnie z projektem i granicami działek. W ocenie strony skarżącej organ I instancji niesłusznie przyjął, że zgodnym z prawem jest określanie w projekcie stanowiącym integralny składnik zezwolenia na budowę odległości budynku od granicy z działką nr [...] na około 7m. Takie bowiem nieprecyzyjne i niedookreślone sformułowanie jest niedopuszczalne, albowiem daje możliwość jej dowolnej interpretacji na niekorzyść strony zainteresowanej, tym bardziej, jeżeli weźmie się pod uwagę zarzuty D. M. co do ingerencji w jej prawo własności, poprzez prowadzenie budowy na jej gruncie i nie chodzi tu wyłącznie o samą granicę budynku, ale również przyłączy i mediów. Strona skarżąca wskazała przy tym, iż wyjaśnieniu powyższych kwestii służy między innymi proces przed Sądem Rejonowym w S. o wydanie zajętego przez inwestora pasa gruntu. Podniosła nadto, iż niezależnie od tego, w ramach instytucji zawieszenia postępowania administracyjnego, wszelkie roboty budowlane winny być wstrzymane do ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii spornej (cywilnej - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i nast.), w tym także w ramach prowadzonego nadzoru budowlanego. Wreszcie strona skarżąca podniosła, iż brak specjalistycznego sprzętu geodezyjnego podczas pomiarów w dniu [...] r. oraz panujące wówczas warunki atmosferyczne (w protokole stwierdza się, że pomiary są skażone błędem i mogą być traktowane jedynie orientacyjnie), uzasadniają potrzebę powtórzenia tych czynności w warunkach umożliwiających prawidłowe wykonanie pomiarów i użycie specjalistycznego sprzętu. Decyzją z dnia [...] r. nr [...], podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że ustalenie istnienia przesłanek bezprzedmiotowości postępowania stwarza obowiązek jego zakończenia poprzez umorzenie. Stosownie bowiem do treści art. 105 § 1 KPA, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w powyższym przepisie, oznacza zaś, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Owa bezprzedmiotowość postępowania w niniejszej sprawie wynika z braku przedmiotu postępowania. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy podniósł, że z zebranego materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowe roboty budowlane prowadzone są legalnie, na podstawie ostatecznej decyzji Starosty S. z dnia [...] r. (Nr[...]) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej S. i J. O. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączem kanalizacji sanitarnej i bezodpływowym zbiornikiem na nieczystości płynne o poj. V=9,0m³, przyłączem wodociągowym (w granicach działki) oraz wewnętrzną linią zasilającą nn, na działce nr [...] AM-[...] w miejscowości P., gm. S., zmienionej następnie decyzją tegoż organu z dnia [...] r. Powyższa okoliczność – w opinii organu II instancji – wyklucza interwencję organów nadzoru budowlanego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, a tym bardziej na podstawie art. 48 tej ustawy, mających zastosowanie w przypadku realizacji robót w warunkach samowoli budowlanej. W tym kontekście organ odwoławczy podał, iż lektura akt wskazuje, że przedmiotowe roboty budowlane nie są prowadzone w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, o czym świadczy choćby fakt, iż inwestor, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 42 ust. 1 Prawa budowlanego, zapewnił objęcie kierownictwa budowy przez osobę z odpowiednim przygotowaniem zawodowym i posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno - budowlanej. Wskazano także, iż ustalenia poczynione przez organ I instancji w trakcie oględzin z dnia [...] r. potwierdziły, że przedmiotowy budynek został usytuowany na działce nr [...] AM-[...] zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, w odległości ok. 7.00 m od działki należącej do D. M. (na co wskazuje jednoznaczny zapis w protokole, że inwestor nie dokonał istotnego odstępstwa od projektu). Powyższa odległość zgodna jest z przepisem § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W świetle powyższego organ odwoławczy wykluczył również istnienie przesłanki przewidzianej w art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego podnosząc, iż S. i J. O. nie prowadzą robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Wyjaśnił nadto, iż przesłanka wstrzymania robót budowlanych, przewidziana w art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a dotycząca prowadzenia prac na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Nadto organ II instancji podkreślił, iż powyższe przepisy stanowią jedyne prawem przewidziane przypadki, gdy organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych, a ustawodawca ani w przepisie art. 48, ani też w art. 50 ust. 1 nie przewidział możliwości wydania postanowienia o odmowie wstrzymania robót budowlanych. Tym samym uznano, iż decyzja o umorzeniu postępowania, z powodu braku możliwości podjęcia rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym, ma pełne uzasadnienie w przedmiotowej sprawie i jest jedynym prawnie dopuszczalnym orzeczeniem. Odnosząc się natomiast do argumentów podniesionych w odwołaniu wskazano, że organy nadzoru budowlanego nie są powołane do badania zgodności z prawem aktów administracyjnych wydawanych przez organy administracji architektoniczno - budowlanej, co oznacza, iż zarzuty dotyczące prawidłowości decyzji o pozwoleniu na budowę, a także zatwierdzonego nią projektu budowlanego nie mogły zostać rozpatrzone w ramach niniejszego postępowania odwoławczego. Okoliczność zaś nieprecyzyjnego - jak wskazuje skarżąca - oznaczenia w projekcie budowlanym odległości budynku od granicy z działką nr [...] (około 7,00 m) nie może stanowić wystarczającej podstawy do wstrzymania inwestorowi prowadzenia robót budowlanych. Nie istnieje bowiem takie unormowanie prawne, które ze wskazaną przez skarżącą okolicznością łączyłoby jakiekolwiek skutki prawne wyrażone podjęciem działań przez organy nadzoru budowlanego. Jeżeli bowiem projekt budowlany uwzględniał przebieg granicy niezgodny z obowiązującym stanem prawnym, lecz został zatwierdzony przez właściwy organ i na jego podstawie inwestor realizuje inwestycję z zachowaniem odległości przyjętej w tymże projekcie, to nie można uznać, że zachodzi odstępstwo od projektu. W sytuacji zaś, gdy w toku budowy okaże się, że granica nieruchomości w rzeczywistości przebiega w innym miejscu niż w projekcie i w taki sposób, że budowany obiekt narusza warunki techniczno - budowlane dotyczące jego sytuowania od granicy, to wówczas dochodzi do naruszenia prawa, które jednak nie jest spowodowane odstępstwem inwestora od projektu, lecz zupełnie innymi okolicznościami. W takim przypadku nie ma jednak podstaw do zastosowania wobec inwestora trybu przewidzianego w art. 51 Prawa budowlanego. Naruszenie prawa polegające na uwzględnieniu w projekcie niewłaściwego przebiegu granicy nie może być bowiem wyeliminowane w trybie powyższego przepisu. Organ odwoławczy podniósł następnie, że ze znajdującego się w aktach sprawy pisma Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. z dnia [...] r. wynika, iż przebieg granicy kwestionowanej przez D. M. zgodny jest z dokumentacją znajdującą się w zasobie urzędu. Brak jest nadto jakiegokolwiek dowodu, który potwierdzałby argumenty skarżącej odnoszące się do "fałszywego wskazania inwestora, co do przebiegu granicy między działką [...] i działką nr [...]". D.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. podkreślił, iż w niniejszym postępowaniu organ I instancji nie miał podstaw do wyjaśniania powodów przyjęcia w projekcie "innej" granicy niż chciałaby skarżąca, ani też ustalenia czy w tym zakresie - stosownie do twierdzeń skarżącej - dopuszczono się świadomego fałszowania przebiegu granicy, czy też jedynie nie dochowano należytej staranności przy projektowaniu inwestycji. W opinii Wojewódzkiego Inspektora, okoliczności te były obojętne i nieistotne z punktu widzenia przedmiotu niniejszego postępowania. Istotny był bowiem jedynie przebieg granicy przyjęty w projekcie, a zwłaszcza to czy wznoszony obiekt zachowywał odległości przewidziane w zatwierdzonym projekcie. W ocenie organu odwoławczego, skoro obiekt w obrysie zewnętrznym zachowuje wymiary wskazane w projekcie, a jego odległość od niespornej granicy z działką nr [...] odpowiada przyjętej w projekcie, to tym samym logicznym jest, że usytuowanie budynku na działce jest prawidłowe. Niezrozumiałym dla organu II instancji był zawarty w odwołaniu zarzut naruszenia przez organ I instancji przepisu art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, normujący przypadki, kiedy inwestor prowadzący roboty budowlane w sposób istotny samowolnie odstąpił od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę i nie wykonuje w terminie obowiązku nałożonego decyzją organu nadzoru budowlanego, wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, polegającego na sporządzeniu i przedstawieniu projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonaniu określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. W tym kontekście wskazano, że organ I instancji nie prowadził w niniejszej sprawie postępowania naprawczego, a co za tym idzie - nie wydawał decyzji, o której mowa w art. 51 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła D. M. Kwestionowanej decyzji zarzuciła obrazę art. 105 KPA, a w następstwie tego umorzenie sprawy jako bezprzedmiotowej i obrazę art. 83 ust. 1 i 2 oraz art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, poprzez brak zastosowania przepisów tej ustawy oraz przysługujących Inspektorowi Nadzoru Budowlanego kompetencji i uprawnień wymienionych w art. 83 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, w tym niezastosowanie przepisów Prawa budowlanego poprzez brak nakazania określonych czynności, o których mowa w art. 51 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego pomimo, że istnieją uzasadnione przesłanki do stwierdzenia, że niniejsza inwestycja realizowana jest z naruszeniem art. 51 ust. 1 pkt 3, tj. w warunkach istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Skarżąca zarzuciła nadto brak wstrzymania prowadzonych robót budowlanych. W ocenie D. M. niewątpliwym jest, że opracowanie mapy do celów projektowych przez geodetę nastąpiło bez dokonania pomiarów działki [...], a granica pomiędzy działkami [...] i [...] została wskazana geodecie przez J. O. na podstawie znaków granicznych, co do których przestawienia w Komendzie Powiatowej Policji w S. toczyło się postępowanie karne. Nadto skarżąca wskazała, iż granica pomiędzy tymi działkami jest sporna, co potwierdzają dokumenty Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S., zeznania geodety złożone w sprawie karnej, a także opinia biegłego sądowego mgr inż. Z. T. Zdaniem skarżącej usytuowanie budynku narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w tym minimalne odległości od granic przewidziane w rozporządzeniu. W związku z powyższym D.M. wywodziła, iż prawidłowa wykładnia przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz 51 ust. 5 Prawa budowlanego powinna zobowiązywać Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpatrzenia wniosku w sprawie wstrzymania robót budowlanych, gdyż niewątpliwym jest, że inwestor realizuje budowę niezgodnie z przepisami cytowanego rozporządzenia, to jest w warunkach odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków, gdyż od budynku do prawidłowo ustalonej granicy nie ma zachowanej odległości 4 metrów. Mając na uwadze powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zobligowanie Inspektora Nadzoru Budowlanego do podjęcia działań w ramach przysługujących mu kompetencji. W odpowiedzi na skargę D.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie zaś z art. 151 powyższej ustawy, w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Mając na uwadze tak zakreśloną kognicję Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie doszło do uchybień uprawniających do wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanego rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie kontroli tutejszego Sądu podlegała decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. (Nr[...]), utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie wykonywanych przez S. i J. O. robót budowlanych na działce nr [...] AM – [...] w miejscowości P., gm. S., polegających na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączem kanalizacji sanitarnej i bezodpływowym zbiornikiem na nieczystości płynne o poj. V=9,0 m³, przyłączem wodociągowym (w granicach działki) oraz wewnętrzną linią zasilającą nn, na którą Starosta S. ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił wyżej wymienionemu inwestorowi pozwolenia na budowę, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] r. zmienił na wniosek i za zgodą strony tę decyzję w części dotyczącej zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie zmiany lokalizacji budynku na działce nr [...] AM-[...]. W ocenie strony skarżącej decyzja ta jest wadliwa z uwagi na niezastosowanie w niniejszej sprawie przez organy nadzoru budowlanego przepisu z art. 51 ust. 1 pkt 3 i art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz brak wstrzymania prowadzenia niniejszych robót budowlanych. Z twierdzeniem powyższym nie można się zgodzić. Stosownie bowiem do przepisu art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych, w myśl dalszych regulacji zawartych w art. 50, należy: 1) podać przyczynę wstrzymania robót; 2) ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń (ust. 2), a także można w nim nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz (ust. 3). Zgodnie zaś z art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W myśl ust. 2 art. 51, w przypadku wydania nakazu, o którym mowa w art. 50a pkt 2, decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, wydaje się po wykonaniu obowiązku określonego w tym nakazie. Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję: 1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo 2) w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (ust. 3 art. 51 Prawa budowlanego). Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (ust. 4 omawianego artykułu). W przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (ust. 5 art. 51). Mając zatem na względzie powyższe regulacje normatywne zasadnym jest wskazanie, iż tryb postępowania przewidziany w art. 50 i 51 Prawa budowlanego zmierza do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Rzeczą organu jest więc ustalenie czy w sprawie istnieje konieczność nałożenia na inwestora obowiązków wykonania określonych czynności lub robót budowlanych czy też odmowy nałożenia takich obowiązków (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 902/07). W niniejszej sprawie – jak słusznie zauważyły organy w toku postępowania administracyjnego – przedmiotowe roboty prowadzone są na działce nr [...] AM-[...] legalnie i brak jest przesłanek uzasadniających żądanie strony skarżącej w przedmiocie ich wstrzymania. Zważyć bowiem należy, iż objęte zamiarem inwestycyjnym S. i J. O. przedsięwzięcie prowadzone jest na podstawie decyzji z dnia [...] r. (Nr[...]) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorom pozwolenia na budowę, zmienionej następnie decyzją z dnia [...] r. w części dotyczącej zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie zmiany lokalizacji budynku na działce nr [...] AM-[...]. Co więcej - niniejszej prace nie są wykonywane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenia środowiska, nie są także prowadzone w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź we właściwych przepisach. Z przeprowadzonych bowiem w dniu [...] r. oględzin wynika, że inwestor nie dokonał istotnego odstępstwa od projektu, gdyż przedmiotowy budynek został usytuowany – tak jak przewidziano w projekcie – w odległości ok. 7m od działki skarżącej. Nadto dokonane pomiary wskazują, iż tak długość, jak i szerokość budynku jest zbliżona do przewidzianych w projekcie, a jedyna rozbieżność jest wynikiem tego, że pomiary przeprowadzono bez uwzględnienia ocieplenia ścian zewnętrznych, które przewidziano w projekcie. Zważyć nadto należy, iż w przepisie z art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego określono przesłanki obligujące organ do podjęcia postanowienia w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych. Stwierdzenie więc, że w realiach konkretnej sprawy zachodzi jedna z okoliczności tam wymienionych skutkuje wstrzymaniem prowadzonych robót budowlanych. W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom strony skarżącej – wobec wyczerpująco i precyzyjnie sformułowanych w powyższym przepisie przesłanek obligujących organ do wstrzymania wykonania prowadzonych robót – nie można za okoliczność uzasadniającą wstrzymanie uznać twierdzenia D. M. odnoszącego się do niewłaściwego ustalenia przebiegu granicy między działką nr [...] a działką nr[...]. W tym kontekście podkreślić wypada, iż w realiach niniejszej sprawy kwestionowana inwestycja prowadzona jest zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, a dokładniej projektem zagospodarowania działki [...] AM-[...] , sporządzonym na aktualnej mapie sytuacyjno – wysokościowej do celów projektowych, w którym przewidziana odległość niniejszego przedsięwzięcia od działki skarżącej wynosi 7m. Co więcej - z pisma Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. wynika, iż przebieg oznaczonej w projekcie, a kwestionowanej przez D.M. granicy, zgodny jest z dokumentami znajdującymi się w zasobie tegoż urzędu. Brak zatem było podstaw do nałożenia przez organy nadzoru budowlanego na inwestora obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem ( art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego) - a w konsekwencji zaniechania wykonania przez inwestora tychże obowiązków - podjęcia decyzji w przedmiocie zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórki obiektu lub jego części bądź doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego). Wobec powyższego bezzasadny jest zarzut naruszenia wskazanych wyżej przepisów ustawy – Prawo budowlane, a także jej art. 83 ust. 1 określającego kompetencję i zadania zadań powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jako organu pierwszej instancji oraz art. 83 ust. 2 stanowiącego, iż organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego. Odnosząc się z kolei do zarzutu D.M. dotyczącego sporu granicznego wskazać należy, iż z protokołu przeprowadzonych w dniu [...]r. oględzin wynika, że istotnie pomiędzy małżonkami O. a skarżącą istnieje spór o przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] a nr [...] . Jednakże kwestia ta winna stanowić przedmiot postępowania rozgraniczeniowego. Stosownie bowiem do postanowień art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz.U. z 2005, Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.) rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Rozgraniczenia nieruchomości dokonują zaś wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) oraz, w wypadkach określonych w ustawie, sądy. Zgodnie z art. 30 ust. 1 powyższej ustawy wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek strony, a stronie niezadowolonej z decyzji w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości przysługuje uprawnienia do żądania przekazania sprawy sądowi powszechnemu (art. 33 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Mając zatem na względzie to, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych, a nadto do nałożenia na inwestora obowiązków wynikających z uchybień bądź stwierdzonych wadliwości wykonanych robót budowlanych, zasadnym było umorzenie niniejszego postępowania, stosownie do art. 105 § 1 KPA, stanowiącego, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzje o umorzeniu postępowania. Zważyć bowiem należy, iż sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu powyższego przepisu wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 r., I OSK 967/05, LEX nr 201507). W rozpoznawanej sprawie, uwzględniając zebrany materiał dowodowy, brak jest podstaw do wydania decyzji merytorycznej, co motywuje zasadność podjętego przez organy rozstrzygnięcia. Konkludując, uznać należy, iż w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też innego naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd - na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - oddalił skargę.