II SA/Wr 355/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Palus Sędzia WSA Olga Białek (spr.) Protokolant: Starszy asystent sędziego Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 października 2011 r. wniosku J I J. K. G. F. Sp.j. o dopuszczenie do udziału w sprawie ze skargi J. K. na uchwałę Rady Gminy Długołęka z dnia 31 stycznia 2006 r. Nr XXXVIII/664/06 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów w obrębie Kiełczów w gminie Długołęka – część "B" postanawia odmówić dopuszczenia do udziału w sprawie J I J. K. G. F. Sp.j. J K na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy Długołęka nr XXXVIII/664/06 z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów w obrębie Kiełczów w gminie Długołęka - część B. Na rozprawie w dniu 13 września 2011 r. pełnomocnik J G I J. K G. F. Spółka jawna z siedzibą we Wrocławiu na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi złożył wniosek o dopuszczenie Spółki do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania. W piśmie procesowym z dnia 16 września 2011 r. doprecyzowując wniosek wyjaśnił, że Spółka jest właścicielem "nieruchomości nr [...]" położonej na obszarze którego dotyczy przedmiotowy plan miejscowy, na której realizowana jest inwestycja budowlana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Działka ta objęta jest skargą z tego też względu rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie będzie miało wpływ na prawa nabyte strony. Z powyższego Spółka wywodzi swój interes w rozumieniu art. 33 § 2 przywołanej wyżej ustawy. Strona skarżąca wniosła o odmowę dopuszczenia Spółki w charterze uczestnika postępowania natomiast pełnomocnik organu pozostawił wniosek do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 października 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm – dalej zwanej u.p.p.s.a.) udział w postępowaniu sądowadministracyjnym w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Z treści przywołanego przepisu jasno wynika, że dopuszczenie danego podmiotu w charakterze uczestnika postępowania może mieć miejsce wyłącznie w tym postępowaniu sądowym, które staje się niejako "następstwem" postępowania administracyjnego. Unormowanie to odnosi się do osoby, która została pominięta w postępowaniu administracyjnym. Przywołany przepis wprost nawiązuje do pojęcia "postępowania administracyjnego" będącego pojęciem prawnym określonym w art. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W orzecznictwie NSA przyjęto, że przepis art. 33 § 2 u.p.p.s.a. odwołuje się do takiego rozumienia pojęcia "postępowania administracyjnego jakie wynika z art. 1 k.p.a. (np. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn.akt II OZ 362/11). Bezsprzecznie postępowanie w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (inaczej - procedura planistyczna) nie mieści się w pojęciu postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 1 k.p.a. Nie prowadzi ono bowiem do załatwienia sprawy administracyjnej lecz jest postępowaniem legislacyjnym prowadzonym w trybie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W niniejszej sprawie również procedura uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez Radę Gminy Długołęka nie była określona przepisami k.p.a. lecz ustawą normującą materię zagospodarowania przestrzennego. Tym samym zaskarżona uchwała zapadła nie zapadła w trybie przepisów postępowania administracyjnego lecz w trybie stanowienia prawa. W takiej sytuacji nie znajduje zastosowania przepis art. 33 § 2 u.p.p.s.a. a w konsekwencji, w oparciu o ten przepis, wnioskodawca nie może skutecznie domagać się dopuszczenia do postępowania sądowego prowadzonego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym – dalej zwanej u.s.g. Podstawy takiej nie tworzy również przepis art. 101 ust. 1 przywołanej ustawy. W przeciwieństwie bowiem do legitymacji w postępowaniu administracyjnym w którym stroną może być każd czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest jedynie podmiot którego interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone zaskarżonym aktem. Wykazanie naruszenia interesu prawnego otwiera dopiero drogę do merytorycznego rozpoznani skargi (oceny). Ocena ta dotyczy zaś rodzaju naruszenia interesu prawnego lub uprawienia podmiotu kwestionującego przed sądem legalność uchwały. W tej sytuacji inny podmiot, który nie wniósł skargi do sądu we własnym interesie nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w takim już toczącym się postępowaniu sądowadministracyjnym (tak NSA w postanowieniu z dnia 18 stycznia 2011 r. II OZ 1354/10). Nadto zauważyć należy, że w niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał aby przed wystąpieniem z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym spełnił wymagania określone art. 101 u.s.g. a rozstrzygnięcie sprawy wprost dotyczy jego interesu prawnego lub interesu który został naruszony. W tych okolicznościach na podstawie art. 33 § 2 u.p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.