II SA/Wr 384/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 26 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie przekazania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W., jako organowi właściwemu, wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie zbiornika na nieczystości płynne o charakterze socjalno- bytowym postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. odmówiło wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie przekazania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W., jako organowi właściwemu, wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie zbiornika na nieczystości płynne o charakterze socjalno- bytowym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na to postanowienie wniosła D. W.. Pismem z dnia 26 czerwca 2012 r. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że gospodarstwo domowe prowadzi z mężem, uzyskiwany przez nich łącznie dochód wynosi 2.453 zł. Wśród posiadanych składników majątkowych wymieniła współwłasność działek gruntu o łącznej pow. 2.500 m2. Natomiast odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia 19 lipca 2012 r. o sprecyzowanie i udokumentowanie przez skarżącą swojej sytuacji finansowej i majątkowej, wnioskodawczyni w piśmie z dnia 10 sierpnia 2012 r. oświadczyła, że "pytania Sądu są identyczne do każdej sprawy, a ich sytuacja finansowa i materialna nie uległa zmianie.". Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił skarżącej prawa pomocy. Skarżąca złożyła sprzeciw od tego postanowienia, na skutek czego utraciło ono moc. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 września 2012 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Na skutek zażalenia skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r. (sygn. akt II OZ 969/12) prawomocnie oddalił zażalenie. W odpowiedzi na ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi D. W. wniosła kolejny wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 stycznia 2013 r. załatwiono ten wniosek odmownie. Po doręczeniu tego postanowienia skarżąca wniosła sprzeciw, na skutek czego postanowienie wydane przez referendarza sądowego utraciło moc. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, albowiem skarżąca nie uiściła w terminie wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej obecnie sprawie skarżąca była zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Do uiszczenia tej opłaty wezwano skarżącą w dniu 13 lipca 2012 r. (k. 17 akt sądowych). Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania skarżącej prawa pomocy ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącej w dniu 10 grudnia 2012 r. (k. 59 akt sądowych). Trzeba zatem powiedzieć, że ostatecznie termin do uiszczenia wpisu biegł do dnia 17 grudnia 2012 r. W tym terminie wymagany wpis sądowy nie został uiszczony. Zamiast tego skarżąca wystosowała kolejny lakoniczny wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Oceniając zaistniałą sytuację faktyczną przez pryzmat obowiązującego porządku prawnego należało zauważyć, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Jak zaznaczył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 marca 2012 r. (sygn.. akt II GZ 95/12), jeżeli strona skarżąca po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do Sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 09.12.2002 r., III RN 144/02, niepubl.). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. Stanowisko takie Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. Należy zatem w konsekwencji uznać, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do skarżącej po wydaniu prawomocnego postanowienia, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania (por. postanowienie NSA z 10.05.2010 r., II FZ 115/10, CBOSA). Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu zasadniczo orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej obecnie sprawy należało odrzucić skargę, jako niedopuszczalną. Skoro bowiem na skarżącej spoczywał obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, a wpis nie został uiszczony, skarga nie może zostać merytorycznie rozpoznana. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.