II SA/Wr 4/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 8 sierpnia 2024 r. Nr IF-O.7843.100.2023.MSZ w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych polegających na montażu wewnętrznej instalacji gazowej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 500 (słownie: pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z 27 listopada 2024 r. A. B. (dalej: skarżąca) złożyła skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 8 sierpnia 2024 r. (Nr IF-O.7843.100.2023.MSZ) w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych polegających na montażu wewnętrznej instalacji gazowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że skarżąca nie jest legitymowana do wniesienia skargi na powyższą decyzję. W piśmie z 15 lutego 2025 r. skarżąca wskazała, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Jednocześnie wskazano, że interes prawny może być wywodzony z przepisów prawa, które zaliczane są do innej gałęzi prawa niż prawo administracyjne (np. prawa cywilnego). W ocenie skarżącej decyzja organu z 8 sierpnia 2024 r. narusza interes prawny skarżącej wynikający z art. 140 k.c. oraz art. 222 k.c., gdyż realizacja instalacji gazowej dla lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] we W. doprowadzi do naruszenia prawa własności (art. 21 i 64 Konstytucji RP). Zdaniem skarżącej planowana inwestycja doprowadzi do ingerencji w wyłączną własność właściciela lokalu nr [...] poprzez naruszenie pomieszczeń przynależnych do lokalu nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę niedopuszczalną z innych przyczyn. Do "innych przyczyn" niedopuszczalności skargi należy m.in. wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot, tzn. taki, który nie może być skarżącym (nie posiada legitymacji procesowej). Dotyczy to podmiotu, co do którego nie zachodzi potrzeba zbadania, czy posiada interes prawny we wniesieniu skargi, ponieważ i tak w świetle obowiązujących przepisów nie jest legitymowany do jej wniesienia. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W okolicznościach sprawy równie istotny jest fakt, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją dotyczyło wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych organowi architektoniczno- budowlanemu. Sąd podziela przy tym stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2379/11 (publ. CBOSA), zgodnie z którym w postępowaniu w trybie art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, żaden inny podmiot, poza inwestorem nie ma prawa do dochodzenia swoich praw, a tym samym stroną postępowania jest tylko i wyłącznie inwestor. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny uproszczona forma postępowania zgłoszeniowego w porównaniu do regulacji Prawa budowlanego dotyczącej pozwolenia na budowę, jak również ograniczenie uczestników postępowania jedynie do inwestora i organu wynika z podstawowego dla tej formy reżimu prawnego założenia, iż zgłoszenie dotyczy przedsięwzięć o małym stopniu skomplikowania i znikomym oddziaływaniu na otoczenia. W tym samym orzeczeniu zaznaczono również, że na gruncie postępowania administracyjnego inne podmioty domagające się od organów administracyjnych ochrony swoich praw, czy też kwestionujące legalność realizowanych robót budowlanych mogą stać się stronami wszczynanego tak z urzędu, jak i na wniosek postępowania w trybie art. 50-51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w którym to postępowaniu organy nadzoru budowlanego, dokonają kontroli legalności robót budowlanych. Stanowisko to znalazło swoje potwierdzenie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2022 r., sygn. akt II OSK 531/22 (publ. CBOSA), w którym wskazano, że ustalenie stron postępowania należy do organu, a stroną postępowania, o jakim mowa w art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, jest tylko inwestor. Uwzględniając zatem powyższe należy stwierdzić, że skoro skarżąca nie była inwestorem i nie wystąpiła ze zgłoszeniem zamiaru wykonania robót budowlanych, to tym samym nie była stroną tego postępowania. W rezultacie skarżąca nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu i nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji administracyjnych wydanych w postępowaniu "zgłoszeniowym". W tych okolicznościach kierując się dyspozycją art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt. I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na postawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).