II SA/Wr 414/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędzia WSA Adam Habuda Protokolant: sekretarz sądowy Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 marca 2022 r. sprawy ze skargi J. O. i W. O. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia [...] zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy P. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 (słownie: trzysta) złotych. J. O. i W. O., (dalej - skarżący) wywiedli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] w sprawie uchwalenia [...] zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. Skarżący wskazując na treść art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713 j.t., dalej – u.s.g.) wnieśli o: 1. stwierdzenie nieważności studium w całości zgodnie z brzmieniem art. 28 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2021 r., poz. 741 t.j., dalej – u.p.z.p.), a co najmniej w części dotyczącej działki nr [...], 2. wstrzymanie wykonalności uchwały w części dotyczącej działki [...] tj. nie procedowania dalej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu do działki [...], 3. zasądzenie od Rady Miejskiej w P. na rzecz skarżących kosztów postępowania, według załączonego spisu poniesionych kosztów, a w razie jego braku - według norm przepisanych, 4. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka B. W., 5. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów wskazanych szczegółowo w treści skargi, 6. zobowiązanie Rady Miasta w P. do udostępnienia i złożenia do sądu następujących dokumentów źródłowych/oryginalnych oraz o przeprowadzenie dowodu z nich przez sąd: - uchwały nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2021 r. w sprawie uchwalenia [...] zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. wraz z załącznikami, - uchwały nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] września 1996 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. wraz z załącznikami, - uchwały nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] września 2007 r. w sprawie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. wraz z załącznikami, - projekt: wyłożenie Uchwały nr ... Rady Miejskiej w P. z dnia ... w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu Ż. gmina P. wraz z załącznikami. Względem zaskarżonej uchwały podniesiono zarzuty naruszenia obowiązujących przepisów prawa, tj.: Istotne naruszenia zasad i trybu sporządzania studium tj. art. 101 ust. 1 u.s.g., a także : 1. Naruszenie konstytucyjnie chronionego prawa własności, a to: art. 140 kc w związku z art. 9 ust. 4 u.p.z.p. w zakresie w jakim ustalenia studium są wiążące dla mpzp, art. 10 ust 1 pkt 8 u.p.z.p., art. 1 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p. oraz art. 7. ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, (Dz.U. z 2021 r., poz.1073 t.j., dalej - u.r.o.d.) - poprzez nieuprawnione odjęcie skarżącym faktycznie prawa własności, należącej do nich nieruchomości objętej zaskarżoną uchwałą, zmierzające do uniemożliwienia jakiegokolwiek korzystania z działki w celach rolniczych, przez przeznaczenie terenu na cele ogrodów działkowych, w związku z równoczesnym prowadzeniem prac planistycznych przy wprowadzeniu zmiany do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dla którego zgodnie z art. 9 ust. 4 u.p.z.p ustalenia studium są wiążące oraz w związku z art. 7. u.r.o.d., podczas gdy ogrody działkowe zakładane mogą być jedynie na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego oraz stowarzyszeń ogrodowych oraz polegające na przeznaczenie terenu naszej działki na cele ogrodów działkowych, służących rekreacji i zaspokajanie potrzeb ograniczonej grupy osób trzecich w obrębie wygrodzonej przestrzeni, przez co nie znajdują zastosowania przesłanki interesu publicznego ani ładu przestrzennego oraz poprzez podjęcie uchwały o przystąpieniu do zmiany studium nie w celu określenia polityki przestrzennej gminy lecz w celu zadośćuczynienia żądaniu bliżej nieokreślonej, niewielkiej grupy osób zainteresowanych zawłaszczeniem działki skarżących i czerpaniem korzyści majątkowych z dzierżawy i zarządzania poszerzonym terenem ogrodów działkowych bez stosownego wywłaszczenia. 2. Naruszenie wymogu ochrony gruntów rolnych, a to art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2021 r. poz. 741 t.j., dalej - u.p.z.p.) w związku z art. 1 ust. 2 pkt 3 u.p.z.p - polegające na braku ochrony gruntów rolnych, nie uwzględnieniu uwarunkowań wynikających z rolniczej przestrzeni produkcyjnej oraz faktycznym braku określenia kierunków i zasad kształtowania rolniczej przestrzeni produkcyjnej, w szczególności zmierzające do zmiany dotychczasowego przeznaczenia terenu o wysokiej klasie gruntów rolnych w obrębie działki nr [...] w miejscowości Ż. oraz § 6 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. 3. Naruszenie wymogu ochrony istniejącego stanu zagospodarowania terenu, a to art. 10 ust 1 pkt 1 u.p.z.p., poprzez nieuwzględnienie uwarunkowań wynikających z dotychczasowego przeznaczenia i zagospodarowania terenu, w szczególności zmierzające do zmiany dotychczasowego przeznaczenia terenów rolnych na tereny ogrodów działkowych w obrębie działki nr [...] w miejscowości Ż. 4. Naruszenie przez burmistrza obowiązku rzetelnej oceny aktualności studium i analizy zmian w zagospodarowaniu oraz naruszenie wymogu wykonania audytu krajobrazowego, a to art. 32. ust. 1 u.p.z.p., art. 10 ust. 2 pkt 1a u.p.z.p., przez nieuwzględnienie uwarunkowań wynikających z dotychczasowego przeznaczenia i zagospodarowania terenu oraz brak określenia kierunków zmian w przeznaczeniu terenów wynikających z audytu krajobrazowego, w szczególności dla terenów rolnych w obrębie działki nr [...] w miejscowości Ż. (brak audytu krajobrazowego). 5. Naruszenie wymogu faktycznego udziału społeczeństwa w pracach nad studium i nie zachowanie jawności i przejrzystości procedur, a to art. 1 ust. 2 pkt 11 i 12 u.p.z.p. poprzez opublikowanie w BIP załączników graficznych o nazwach niezgodnych z uchwalą nieobejmujących terenu działki skarżących, nieposiadających legendy, tytułu i niepodpisanych oraz niewymienienie terenu Ż. na stronach tytułowych uchwały w wersji zunifikowanej, art. 11a pkt 1 i 2 u.p.z.p. - przez publikację rysunków map nieobejmujących całego obszaru prac planistycznych, w tym nieobejmujących obrębu Ż. i nieposiadających legendy oznaczeń barwnych, graficznych i literowych, naruszenie trybu planowania i zagospodarowania przestrzennego przez rzeczywiste uchybienie zapewnienia udziału społeczeństwa w pracach nad studium, w tym przy użyciu środków komunikacji elektronicznej oraz faktyczny brak zachowania jawności i przejrzystości procedur planistycznych. 6. Naruszenia dotyczące części tekstowej studium, a to § 8 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie zakresu projektu studium poprzez niewymienienie terenu Ż. na stronach tytułowych uchwały w wersji zunifikowanej. 7. Naruszenia dotyczące części graficznej studium, a to § 8 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie zakresu projektu studium w związku z art. 9 ust. 3 u.p.z.p. polegające na niezałączeniu do projektu studium ujednoliconej formy części graficznej projektu studium - opublikowane załączniki graficzne nie obejmują obszaru w granicach administracyjnych gminy, w tym nie obejmują terenu Ż. i nieruchomości skarżących, oraz § 7 pkt 1a rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie zakresu projektu studium poprzez nieoznaczenie w części graficznej granicy obszaru objętego studium, § 7 pkt 1e i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie zakresu projektu studium - brak objaśnień wszystkich użytych na rysunku projektu studium barwnych oznaczeń graficznych i literowych i symboli (legendy projektu), umożliwiających jednoznaczne powiązanie części tekstowej z rysunkiem projektu studium i porównania z projektem planu miejscowego na skutek czego naruszono wymóg przejrzystości i czytelności oznaczeń i mapy. 8. Naruszenia dotyczące udostępnienia zbiorów danych przestrzennych, a to art. 67a ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 1 i ust.3 pkt 3 u.p.z.p. - przez niedopełnienie obowiązku prawidłowego udostępnienia zbiorów danych przestrzennych w rozumieniu art. 3. pkt 11 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz.U. z 2021 r., poz. 214), w szczególności braku publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej załączników zgodnych z uchwałą o [...] zmianie studium oraz brak publikacji lokalizacji przestrzennej obszaru w postaci wektorowej z nadaną georeferencją. 9. Naruszenie zasad prowadzenia postępowania administracyjnego, a to: - art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r, poz. 735 t.j., dalej - k.p.a.) - poprzez niepodjęcie przez Radę Miejską w P. oraz Burmistrza wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia faktycznego, aktualnego przeznaczenia prywatnych terenów rolnych w obrębie Ż. oraz charakteru i konsekwencji planowanej zmiany przeznaczenia terenu na ogrody działkowe, mając na względzie interes społeczny i poszanowanie prawa własności, w szczególności w zakresie ochrony gruntów rolnych, - art. 6 k.p.a. w związku z art. 8 k.p.a. przez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej oraz świadomości i kultury prawnej obywateli, - art. 9 k.p.a. przez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, - art. 10 § 1 k.p.a. przez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę czynnego udziału na każdym stadium postępowania i niezapewnienie stronom postępowania przed wydawaniem decyzji, uchwał i postanowień prawa wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań wobec braku występowania okoliczności wymienionych w art. 10 § 2 k.p.a. gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną. Uzasadniając zarzuty i wnioski skargi, jej autorzy w pierwszym rzędzie podali, że ich interes prawny do wywiedzenia skargi wynika z posiadania prawa własności gospodarstwa rolnego powiększonego co do areału poprzez nabycie działki [...], służącego prowadzeniu upraw, zaspokajaniu potrzeb bytowych, zawodowych, które przez istotne rażące zmiany studium prowadzą do pozbawienia właścicieli prawa do prowadzenia tego gospodarstwa, zarobku, rekompensaty oraz odjęciu przymiotów prawa własności takich jak posiadanie i korzystanie, wbrew regulacjom i zasadom demokratycznego państwa prawa i UE. Według nich naruszenie obowiązującej legalnej procedury uchwalania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jako podstawy do zmian w mpzp doprowadziło w sposób całkowicie bezprawny do braku możliwości oczekiwania na zakwestionowanie zmian w zmienianym obecnie planie miejscowym z uwagi na konieczność zachowania jego zgodności ze studium. Nie mogą oni oczekiwać biernie na uchwalenie planu miejscowego, a następnie przystąpić do jego zaskarżania, mając na uwadze całkowicie niejasne i naruszające zasady prawne sposoby sporządzania załączników tekstowych i graficznych, prowadzących do ukrycia rzeczywistych intencji zmian. Stwierdzenie istotnego naruszenia zasad sporządzania studium i następnie na jego podstawie planu, istotnego naruszenia trybu sporządzania tych dokumentów, a w szczególności błędne przygotowanie i udostępnienie dokumentacji, mającej gwarantować dostęp obywateli do informacji publicznej czyni studium w obecnym kształcie aktem bezprawnym, którego stwierdzenie nieważności jest konieczne. Z uwagi na trwający równolegle proces zmian studium i zmian projektów planu, koniecznie jest także wstrzymanie wykonania studium, co najmniej w zakresie działki nr [...] kwestionowanej jako nieprawidłowo uwzględniona, opisana i udostępniona w procesie zmian studium, aby nie doprowadzić do niepowetowanej szkody przez odjęcie właścicielom prawa korzystania z ich nieruchomości. Skarżący podali, że są właścicielami działki rolnej położonej w obrębie Ż. na terenie gminy P., nr ewidencyjny [...], nr księgi wieczystej [...], która zgodnie ze stanem faktycznym i obowiązującym planem miejscowym stanowi tereny rolne i została nabyta na powiększenie areału. W dniu 4 czerwca 2021 r. dowiedzieli się o istnieniu zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy obejmującego ich nieruchomość, to jest uchwały Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] w sprawie uchwalenia [...] zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. W 2019 r. zostali poinformowani, że były właściciel działki składał wniosek do planu miejscowego o ustalenie przeznaczenia działki jako rolnej siedliskowej. Według wiedzy dostępnej w 2015 r. stan prac planistycznych nad studium i mpzp nie dotyczył tej działki. Wobec podjęcia tej informacji z urzędu rozpoczęli procedurę uzyskiwania niezbędnych dokumentów celem wyjaśnienia statusu tej działki. W wyniku korespondencji z urzędem gminy ustalono, że obecna treść studium ma mieć decydujący wpływ na zmianę przeznaczenia w planie. Skarżący nie byli od 2015 r. stronami żadnego postępowania ani nie zostali po 2015 r. zawiadomieni o projektowanej zmianie, w szczególności że pociąga ona za sobą "wywłaszczenie" nieruchomości poprzez przeznaczenie terenu na ogrody działkowe, których regulacja ustawowa nie uwzględnia własności prywatnej terenów pod ogrodami działkowymi. Naruszenie procedury zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego obejmuje obszar przedmiotowej działki, co wynika z pism z dnia 18 maja i 17 czerwca 2021 r. i ma wiążący wpływ na ustalenia procedowanego planu miejscowego. Autorzy skargi podnieśli, że zaskarżają zmianę studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. w zakresie obejmującym ich nieruchomość, gdyż zmiany determinują przede wszystkim ustalenia projektowanego obecnie planu miejscowego. Obejmujący teren działki skarżących, aktualnie obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z 1996 r., oparty na zapisach studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy z 1995 r., ustala przeznaczenie terenu działki jako grunty rolne ("R"). Wynikające ze skarżonej uchwały zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, ustalające przeznaczenie terenu działki na ogrody działkowe ("ZD") oznaczone jako [...] zmiana studium chociaż nie obejmują obszaru Ż. i nieruchomości skarżących, jednak bezpośrednio jej dotyczą, bo w ujednoliconej wersji (stanowiący załącznik nr 1 do uchwały) obejmują obszar całej gminy i powtarzają wszystkie zmiany do studium wprowadzone na przestrzeni lat wcześniejszych od 2007 r. Według uzyskanych informacji żadna ze zmian wprowadzanych do studium w latach 2007-2021 nie wskazuje Ż. jako obszaru zmiany, jednakże zmiana przeznaczenia terenu obejmującego działkę skarżących została prawdopodobnie wprowadzona zmianą studium w 2007 r. Brak jednak danych urzędowych potwierdzających takie przypuszczenie. Potwierdzenie tego faktu jest dla skarżących bardzo utrudnione ze względu na niekonkretne, nieprecyzyjne zapisy zmiany studium i uchwały nr [...] z [...] września 2007 r. oraz całkowita nieczytelność załączników graficznych do uchwały nr [...]. Odwołując się do uzyskanej korespondencji skarżący wyjaśnili, iż w 2019 r. planowano przystąpienie do zmian planu miejscowego ze względu na złożenie wniosku do mpzp przez byłego właściciela działki. Zażądali oni od gminy przedstawienia tego wniosku i dowiedzieli się, że dotyczył ustalenia przeznaczenia działki jako rolnej siedliskowej. Nie zostali poinformowani o istnieniu jakichkolwiek zmian w studium determinujących przeznaczenie terenu na cele nierolnicze. Odpowiedź otrzymana drogą mailową dnia 7 lutego 2019 r. oraz rozmowy telefoniczne z naczelnikiem wydziału gminy utwierdziło ich przekonanie, że planowane prace planistyczne mają być prowadzone w kierunku uwzględnienia wniosku poprzedniego właściciela - czyli ustanowieniu działki rolnej siedliskowej. W lutym 2021 r. skarżący otrzymali listem poleconym obwieszczenie z dnia 26 stycznia 2021 r. o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu Ż. Po zapoznaniu się z projektem planu udostępnionym w BIP stwierdzili, że w załączniku graficznym do projektu planu miejscowego teren ich nieruchomości został oznaczony jako obszar ogrodów działkowych - "ZD". W dnia 9 marca 2021 r. złożyli dwie uwagi do projektu planu miejscowego, które dotyczyły: wprowadzenia przeznaczenia terenu na działkę rolną siedliskową lub alternatywnie zachowanie dotychczasowego przeznaczenia terenu naszej nieruchomości jako terenów rolnych oraz doprecyzowanie zapisów projektu planu miejscowego. W dniu 4 czerwca 2021 r. otrzymali pismo z 18 marca 2021 r., że nie uwzględniono uwagi nr 1 ze względu na [...] zmianę studium uwarunkowań, zaś uwaga nr 2 pozostała bez odpowiedzi. Skarżący podnieśli, że dopiero w dniu 4 czerwca 2021 r. dowiedzieli się o istnieniu zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy obejmującego ich nieruchomość. Uchwała Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w sprawie uchwalenia [...] zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. ma wykluczać pozostawienie ich działki jako terenu rolnego, ewentualnie rolno siedliskowego. W korespondencji wskazano, że nie uwzględniono ich uwagi do projektu planu wyłożonego dnia 3 lutego 2021 r. ze względu na [...] zmianę studium. Ze względu na wymienione naruszenia procedury zmian studium zostali oni wprowadzeni w błąd i nie mieli możliwości uzyskania informacji o zmianie studium i przeznaczenia ich terenu na ogrody działkowe do czasu otrzymania pisma z dnia 18 maja 2021 r. Po przytoczeniu, załączonej zresztą w załączeniu skargi, korespondencji prowadzonej przez skarżących ocenili oni, że zgodnie z informacją otrzymaną 4 czerwca 2021 r., w uchwale z dnia [...] lutego 2021 r. popełniono błędy proceduralne przy procedowaniu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania, w szczególności rozbieżności w zakresie części tekstowej i graficznej dokumentu t.j. publikacji niekompletnych załączników graficznych, niezgodnych z treścią uchwały i częścią tekstową. Dodatkowo procedowana obecnie zmiana planu miejscowego ma wynikać z równolegle opracowanego i na bieżąco zmienianego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Jeżeli istotnie gmina prowadzi prace planistyczne nad studium uwarunkowań oraz przy zmianie planu miejscowego w tym samym czasie, równolegle jest procedowana zmiana studium uwarunkowań, to oznacza pojawienie się przesłanki, że mpzp nie jest projektowany w oparciu o studium, którego zapisy powinny zostać jedynie uszczegółowione w planie ale studium jest następczo zmieniane "pod" zmiany w planie. W przypadku równoległego prowadzenia prac nad obydwoma dokumentami, których doniosłość prawna i waga może czynić podstawy do odjęcia ich prawa jakim jest własność, nie wiadomo, który z procedowanych dokumentów opiera się na którymi, jak wynika z analizy czynności podejmowanych w toku pracy nad mpzp dochodzi do naruszenia prawa polegającego na dostosowywaniu zapisów studium do projektowanego planu miejscowego. Takie działanie jest bezprawne, przy czy ciągle zmiany naruszają zasady konstruowania i procedowania przy tworzeniu aktów administracyjnych określone w k.p.a.. W dalszej części skargi jej autorzy uzasadnili okoliczności przemawiające w ich ocenie za wstrzymaniem procedury i prac planistycznych w zakresie ich działki. Końcowo powołując się szeroko na orzecznictwo sądowoadministracyjne ponowili twierdzenie o naruszeniu ich konkretnych i indywidualnych interesów poprzez zmianę w studium przeznaczenia ich nieruchomości na teren ogrodów działkowych. W udzielonej Sądowi odpowiedzi na skargę wniesiono o oddalenie skargi w całości oraz przeprowadzenie rozprawy także pod nieobecność przedstawiciela organu lub jego pełnomocnika. Uzasadniając zajęte stanowisko organ wyjaśnił, że uchwała w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy ma specyficzny charakter i składa się z dwóch zasadniczych części: informacyjnej, zwanej "uwarunkowaniami", która stanowi opis, tj. inwentaryzację dotychczasowego stanu faktycznego i prawnego obszaru gminy, stanowiącą punkt wyjścia do części regulacyjnej, zwanej "kierunkami", konstytuującymi dyspozycje polityki przestrzennej gminy, a w efekcie stanowiącymi ustalenia wiążące organy gminy przy sporządzaniu i uchwalaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. W zakresie przyjętych rozwiązań w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. działka nr [...] o pow. [...] ha w Ż. położona jest w obszarze ogrodów działkowych, z oznaczeniem literowym ZD. Są one częścią ustaleń w zakresie kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. Jak wynika z treści studium podstawowy kierunek zagospodarowania tej nieruchomości to ogrody działkowe, natomiast funkcją towarzyszącą lub zastępującą funkcję główną są obszary oznaczone symbolami: M (tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności zabudowy i zabudowy zagrodowej), ZP (tereny zieleni urządzonej - parki), usługi gastronomiczne, ulice dojazdowe i wewnętrzne, ciągi piesze i rowerowe, sieci, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej, parkingi. Nieruchomość należąca do skarżących położona jest w centralnej części dużego terenu złożonego z około 100 działek (ogródków działkowych), oznaczonych ewidencyjnie i użytkowanych jako ogrody działkowe od wielu lat. Działki te stanowią własność osób fizycznych. Powstały po geodezyjnym podziale dużej nieruchomości gruntowej wiele lat temu i są do dnia dzisiejszego użytkowane jako ogródki. Wobec tego bezpodstawny, a również nieprawdziwy, jest zarzut skarżących o przeznaczeniu ich działki w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego na tereny rodzinnych ogrodów działkowych, z jednoczesnym podporządkowaniem się przepisom ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1073). Rodzinne ogrody działkowe, zgodnie z ustawą, mogą być zakładane na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego oraz stowarzyszeń ogrodowych. Wskazana ustawa nie przewiduje ustanawiania ROD na terenach prywatnych. Dlatego też ani w ustaleniach tekstowych, ani na rysunkach, które stanowią załączniki graficzne do uchwały nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2021 r. w sprawie uchwalenia [...] zmiany studium uwarunkowań i kierunku zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy P., nie określono tego terenu jako "rodzinnych ogrodów działkowych", z obowiązkiem przestrzegania ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych. Skarżący w sposób nieskrępowany, tak jak pozostali właściciele tych działek, mogą użytkować swoje nieruchomości. Dlatego też zarzut skarżących w kwestii "przeznaczenia Ich działki na cele ogrodów działkowych, służących rekreacji i zaspokajaniu potrzeb ograniczonej grupy osób trzecich w obrębie wygrodzonej przestrzeni, przez co nie znajdują zastosowania przesłanki interesu publicznego ani ładu przestrzennego oraz poprzez podjęcie uchwały o przystąpieniu do zmiany studium nie w celu określenia polityki przestrzennej gminy, lecz w celu zadośćuczynienia żądaniu bliżej nieokreślonej, niewielkiej grupy osób zainteresowanych zawłaszczeniem działki skarżących i czerpaniem korzyści majątkowych z dzierżawy i zarządzania poszerzonym terenem ogrodów działkowych bez stosownego wywłaszczenia" jest całkowicie bezzasadny. Skarżący nie wykazali również, aby postanowienia zaskarżonej uchwały naruszały ich interes w zakresie prawa własności. Zarzut naruszenia art. 140 kc organ uważa za zupełnie chybiony. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie jest aktem prawa miejscowego. Studium jest aktem polityki przestrzennej gminy, aktem prawa wewnętrznego, wiążącym organ stanowiący przy uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Studium wiąże zarówno organ wykonawczy gminy przy sporządzaniu projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, jak i radę gminy przy uchwalaniu tych planów. Związanie rady gminy postanowieniami studium wynika z art. 9 ust. 4 oraz art. 20 ust. 1 u.p.z.p., który stanowi, że rada gminy uchwala plan miejscowy po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium. Zapisy studium nie naruszają interesu skarżących w sposób bezpośredni i realny. Skarżący mogą nadal korzystać ze swojego prawa własności w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz zgodnie z jego społeczno-gospodarczym przeznaczeniem. Społeczno-gospodarcze przeznaczenie prawa pozostaje w ramach władztwa planistycznego przysługującego gminie. Całkowicie nieuzasadnionym i niezrozumiałym dla organu jest zarzut dotyczący naruszenia wymogu ochrony gruntów rolnych: art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., w związku z art. 1 ust. 2 pkt 3 tej ustawy oraz § 6 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz naruszenia wymogu ochrony istniejącego stanu zagospodarowania terenu: art. 10 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. W części tekstowej studium określającej kierunki zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. wskazano, aby pozostawić w dotychczasowym użytkowaniu ogrody działkowe, a rozwój przestrzenny gminy oprzeć na zasadzie zrównoważonego rozwoju oraz regule pierwszeństwa jakości nad ilością wyrażającą się w takich zasadach wykorzystania przestrzeni, jak: racjonalne wykorzystanie zasobów poprzez ograniczenie chaotycznego, rozproszonego zainwestowania na rzecz intensyfikacji, porządkowania oraz podnoszenia standardu i ładu przestrzennego istniejących struktur osadniczych, kształtowanie strefy miejskiej jako przestrzeni konkurencyjnej o wysokiej jakości i standardzie zagospodarowania, spełniającej wysokie wymagania i aspiracje potencjalnych użytkowników, zachowanie, ochrona i wyeksponowanie tych elementów zagospodarowania, które służą utrzymaniu atrakcyjności środowiska przyrodniczo - kulturowego, świadczą też o tożsamości gminy i jej lokalnej odrębności. Nieprawdziwy okazuje się również zarzut dotyczący naruszenia przez burmistrza obowiązku rzetelnej oceny aktualności studium i analizy zmiany w zagospodarowaniu oraz naruszenie wymogu wykonania audytu krajobrazowego: art. 32. ust. 1, art. 10 ust. 2 pkt la ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] października 2016 r. w sprawie oceny aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego przyjął przedłożone przez Burmistrza Miasta i Gminy P. wyniki oceny aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, obowiązujących na obszarze miasta i gminy P., zawartych w "Analizie zmian w zagospodarowaniu przestrzennym miasta i gminy P.", stanowiącej załącznik nr 1 do niniejszej uchwały. W uchwale tej przyjęto również wieloletni program sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla miasta i gminy P.. Podjęcie niniejszej uchwały wynika z art. 32 u.p.z.p. W celu oceny aktualności studium i planów miejscowych Burmistrz Miasta i Gminy P. dokonał analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym miasta i gminy, ocenił postępy w opracowywaniu planów miejscowych i opracował wieloletni program ich sporządzania w nawiązaniu do ustaleń studium, z uwzględnieniem decyzji zamieszczonych w rejestrach, o których mowa w art. 57 ust. 1-3 i art. 67 u.p.z.p. oraz wniosków w sprawie sporządzania lub zmiany planu miejscowego. Analiza zmian w zagospodarowaniu przestrzennym miasta i gminy P. w dniu 15 września 2016 r. uzyskała wymaganą opinię Miejsko-Gminnej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej. Po uzyskaniu opinii Miejsko-Gminnej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej Burmistrz Miasta i Gminy P. wyniki analizy przekazał Radzie Miejskiej. Skutkiem podjęcia uchwały jest przyjęcie wieloletniego programu sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, określającego kierunek niezbędnych działań planistycznych, pozwalających na skoordynowanie i zrównoważone prowadzenie polityki planistycznej, których celem jest aktualizacja ustaleń planów miejscowych. Jako niezasadne oceniono zarzuty dotyczące naruszenia trybu uchwalenia [...] zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P.. Studium przyjęte przedmiotową uchwałą Rady Miejskiej zostało uchwalone zgodnie z u.p.z.p. i przy zachowaniu procedury przewidzianej wyżej wymienioną ustawą. Końcowo organ podniósł, że skarżący w trybie art. 101 § 1 u.s.g. chcąc skutecznie wnieść skargę na uchwałę dotyczącą studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, muszą wskazać na naruszenie przez uchwałę konkretnego, rzeczywistego i indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia. Oznacza to, że kwestionowana uchwała musi wpływać negatywnie na sferę prawnomaterialną i pozbawiać Ich pewnych uprawnień albo uniemożliwiać ich realizację lub też nakładać dodatkowe obowiązki. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, to na skarżących spoczywa obowiązek wykazania się nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia. Skarżący muszą wykazać, że istnieje związek pomiędzy ich prawnie gwarantowaną sytuacją, a zaskarżoną uchwałą, polegający na tym, że uchwała narusza Ich interes prawny lub uprawnienie. Skarżący powinni też wykazać, w jaki sposób doszło do naruszenia Ich prawem chronionego interesu lub uprawnienia. Zdaniem organu skarżący nie wykazali naruszenia ich interesu prawnego postanowieniami studium, przyjętego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2021 r. w sprawie uchwalenia [...] zmiany studium uwarunkowań i kierunku zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy P. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie rozważań zauważyć należy, że stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. z 2022 r., poz. 329 j.t. zwanej dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. W rozpoznawanej sprawie takim przepisem jest art. 101 ust. 1 cytowanej już u.s.g., wedle którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Skuteczne wniesienie skargi w trybie przywołanego przepisu, umożliwiające sądowi jej merytoryczne rozpoznanie następuje wtedy, gdy spełnione zostaną łącznie wszystkie wskazane tam warunki dopuszczalności skargi, w tym skarżący wykaże, że posiada interes prawny w skarżeniu aktu, a dalej, że jego interes prawny został naruszony postanowieniami zaskarżonej uchwały. Zdaniem Sądu szczegółowa analiza przytoczonych w części wstępnej uzasadnienia zarzutów zawartych w skardze wskazuje, że żadnego z podniesionych tam argumentów nie sposób zakwalifikować jako hipotezę normy prawnej konkretnego przepisu prawa materialnego, naruszenie którego dało by się zakwalifikować jako podstawa do skutecznego wniesienia skargi na uchwałę w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. U podstaw legitymacji skargowej aktu prawa miejscowego leży aktualny interes prawny. Podstawą zaskarżenia jest bowiem niezgodność uchwały z prawem i równocześnie naruszenie przez nią konkretnie rozumianych interesów lub uprawnień konkretnego obywatela lub ich grupy. Powyższym zagadnieniem dwukrotnie zajmował się Trybunał Konstytucyjny, który w uzasadnieniu wyroków z dnia 4 listopada 2003 r., (sygn. SK 30/02, OTK ZU 8/A/2003/84) i z dnia 16 września 2008 r. (sygn. SK 76/06, OTK-A 2/7/121) podzielił interpretację przyjmowaną przez sądy administracyjne, zgodnie z którą prawo do zaskarżania uchwał na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. przysługuje tym, którzy wykażą się konkretnym interesem prawnym wynikającym z określonej normy prawa materialnego. Podkreśla się również, że źródłem interesu prawnego lub uprawnienia jest zawsze norma prawna ogólna i abstrakcyjna (akt normatywny) lub jednostkowa i konkretna (decyzja), mająca źródło w przepisach prawa materialnego (nie tylko prawa administracyjnego materialnego). Podstawę legitymacji procesowej strony musi zatem stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku o charakterze materialno-prawnym między obowiązującą normą, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu. O statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje zatem posiadanie interesu prawnego lub uprawnienia, przy czym dopiero naruszenie tego interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę rady gminy otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania skargi. W tym miejscu można dodać, że rzeczą strony skarżącej jest wykazanie, że kwestionowana uchwała naruszając prawo, jednocześnie rodzi negatywne skutki dla jej sfery prawnomaterialnej (wynikającej z konkretnie wskazanego prawa materialnego), pozbawia ją pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację. Naruszenie tego interesu następuje wtedy, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo skarżącego, wynikające z przepisów prawa materialnego, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący. Omawiając kwestię interesu prawnego strony skarżącej trzeba wyjaśnić, że w ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych, które sąd w pełni podziela, przyjmuje się, że podmiot skarżący uchwałę organu gminy na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. musi wykazać, że w konkretnym wypadku istnieje związek pomiędzy jego własną, prawnie gwarantowaną sytuacją a zaskarżoną uchwałą. Związek ten polega na tym, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienie, albo jako indywidualnego podmiotu, albo jako członka określonej wspólnoty samorządowej. Reprezentując swój zindywidualizowany interes skarżący musi też wykazać, że interes ten jest konkretny, realny i aktualny (por. wyrok NSA z dnia 13 listopada 2012 r., II OSK 2105/12, dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznaczyć również należy, iż w wyroku z dnia 4 listopada 2003 r., sygn. akt SK 30/02 (OTK-A 2003 nr 8, poz. 4) Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że skarga na podstawie art. 101 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis, a zatem do jej wniesienia nie legitymuje sama ewentualna sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Skarżący winien udowodnić, że zaskarżona uchwała, naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpływa na jego sferę prawnomaterialną, pozbawia go przykładowo pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację (por. wyrok NSA z dnia 1 marca 2005 r., OSK 1437/04; wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 czerwca 2005 r., II SA/Wa 1928/04, wyrok NSA z dnia 3 września 2004 r. OSK 476/04, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dalej trzeba powiedzieć, że w orzecznictwie sądowo-administracyjnym ugruntowany jest pogląd, że interes prawny skarżącego, do którego wprost nawiązuje art. 101 ust. 1 u.s.g., musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę. Podnosi się przy tym, że interes ten musi być bezpośredni i realny w tym znaczeniu, że można go wywodzić wyłącznie z własnej określonej przez prawo materialne sytuacji prawnej. Przenosząc dotychczasowe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy trzeba przypomnieć raz jeszcze, że to strona skarżąca winna wykazać, że zaskarżoną uchwałą został naruszony jej interes prawny lub uprawnienie, przy czym naruszenie to musi mieć charakter bezpośredni, aktualny i realny, a nie przyszły i niepewny, oparty na przewidywaniach i przypuszczeniach. Kolejno należy także powtórzyć, że dopiero naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania skargi. Niemożność wykazania naruszenia konkretnego interesu prawnego lub uprawnienia, prowadzi natomiast do wniosku, że wnoszący skargę nie ma legitymacji procesowej do zaskarżenia uchwały (por. wyrok NSA z dnia 14 marca 2002 r., II SA 2503/01, Lex nr 81964). W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał, że skarżący nie wykazali, że zaskarżona uchwała narusza ich własny, indywidualny i aktualny interes prawny. Stanowisko takie wynika w szczególności z treści zaskarżonej uchwały. Zauważyć przyjdzie, że gminny prawodawca uchwałą z dnia [...] lutego 2021 r. dokonał kolejnej bo już 6 zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Szczegółowy zakres zmian został opisany w § 2 uchwały, gdzie podano, że obejmuje on: 1. tekst [...] zmiany studium w wersji ujednoliconej, stanowiący załącznik Nr 1 do niniejszej uchwały; 2. rysunek [...] zmiany studium w wersji ujednoliconej w skali 1:10 000 - UWARUNKOWANIA, stanowiący załącznik Nr 2 do niniejszej uchwały; 3. rysunek [...] zmiany studium w wersji ujednoliconej w skali 1:10 000 - KIERUNKI, stanowiący załącznik Nr 3 do niniejszej uchwały; 4. rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag wniesionych do projektu [...] zmiany studium w trakcie jego wyłożenia do publicznego wglądu, stanowiące załącznik Nr 4 do niniejszej uchwały. Podążając za treścią zmian wprowadzonych w studium nie można potwierdzić aby zaskarżona uchwała obejmowała nieruchomość skarżących, co w dalszej perspektywie pozwalało by na wykazanie przez nich interesu prawnego legitymującego do wywiedzenia skargi. Zdaje się sami skarżący analizując zapisy [...] zmiany studium nie potrafią wykazać naruszenia ich interesu prawnego. W treści skargi (str. 5), podają oni bowiem, że ,,Wynikające ze skarżonej uchwały nr [...] zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, ustalające przeznaczenie terenu działki na ogrody działkowe (ozn. "ZD") oznaczone jako [...] zmiana studium chociaż nie obejmują obszaru Ż. i naszej nieruchomości, jednak bezpośrednio jej dotyczą, bo w ujednoliconej wersji (stanowiący załącznik Nr 1 do uchwały) obejmują obszar całej gminy i powtarzają wszystkie zmiany do studium wprowadzone na przestrzeni lat wcześniejszych od 2007 r.". W tym stanie rzeczy zauważyć przyjdzie, że skoro uchwała wprowadzająca kolejną zmianę nie dotyczy nieruchomości skarżących nie może być mowy o naruszeniu ich interesu prawnego wynikającego choćby z prawa własności nieruchomości. Sami skarżący nie mogą też precyzyjnie wskazać kiedy miała miejsce zmiana przeznaczenia ich nieruchomość. W dalszej części skargi podają oni, że ,,zmiana przeznaczenia terenu obejmującego naszą działkę została prawdopodobnie wprowadzona zmianą studium w 2007 roku. Brak jednak danych urzędowych potwierdzających takie przypuszczenie.". W tym stanie rzeczy niewątpliwie zmiana studium dokonana uchwałą Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] nie obejmowała nieruchomości skarżących. Należy także podkreślić, iż w istocie skarżoną uchwałą rada przyjęła, co wynika wprost z jej redakcji, w tym w szczególności z zapisów zawartych w § 2 uchwały, działania zmierzające do ujednolicenia zmienianych wielokrotnie wersji studium. W efekcie powstała taka wersja studium, która ma służyć przejrzystości i czytelności tego aktu. Mimo tego, że na skutek działań rady powstała wersja ujednolicona studium oprotestowanie skargą wyłącznie uchwały dotyczącej [...] zmiany nie pozwala na kontrolę sądową wcześniej dokonanych zmian. Mamy bowiem do czynienia z sytuacją dokonania przez radę ujednolicenia tego aktu, w tym wskazania zmian dokonanych w formie wcześniejszych uchwał. Skoro tak, to skarga na ostatnią zmianę może dotyczyć wyłącznie zmian tą uchwałą dokonanych. Bardzo czytelnie względem charakteru ujednoliconego projektu studium wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 listopada 2016 r., (sygn. akt II OSK 265/15), podając, że ,,Fakt, że ujednolicona forma projektu studium stanowi załącznik do uchwały w przedmiocie zmiany studium nie oznacza, że uchwała zmieniająca studium w istocie rzeczy stanowi akt ponownego uchwalenia całego studium. Cały czas, jak wynika z § 8 ust. 2 omawianego rozporządzenia, mamy bowiem do czynienia z projektem zmiany studium, przedstawianym dla lepszej czytelności dokonywanych zmian w formie ujednoliconego projektu studium, w którym dokonuje się wyróżnienia projektowanych zmian. W konsekwencji taka ujednolicona forma projektu studium, stosownie do § 8 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia, stanowi załącznik do uchwały zmieniającej studium, co w dalszym ciągu stanowi gwarancję czytelności dokonywanych zmian, ale nie oznacza, że doszło do ponownego uchwalenia całego studium.". Wobec powiedzianego zrekapitulować należy, że zmiany w studium dokonane zaskarżoną uchwałą nie zawierają zapisów odnoszących się do nieruchomości skarżących. Z tej to przyczyny nie mogło dojść do naruszenia ich interesu prawnego legitymującego do wywiedzenia skutecznej skargi. Nie sposób więc uznać, aby skarżący wykazali, że uchwała narusza w jakimś zakresie ich uprawnienie. Należy zauważyć, że z dyspozycji art. 101 ust. 1 u.s.g. wynika, że skargę na uchwałę organu gminy może wnieść tylko ten, kto zgodnie z normą prawa materialnego ma interes prawny (o czym była mowa wcześniej) lub uprawnienie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny "interes prawny i uprawnienie powinny wynikać z przepisów prawa materialnego, te bowiem przepisy są źródłem uprawnień i interesów prawnych", (por. wyrok NSA z dnia 29 stycznia 1992 r., I SA 1355/91, Wspólnota 1992, nr 18, s. 17). A naruszenie uprawnienia również nie zostało wykazane przez skarżących. W świetle dotychczasowych rozważań, w ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący nie zdołali wykazać, aby przysługujący im interes prawny/lub uprawnienie zostało postanowieniami zaskarżonej uchwały naruszone, co umożliwiłoby kontrolę legalności tej uchwały. Analiza treści kwestionowanej przez skarżących uchwały nie potwierdziła, ażeby jej postanowienia negatywnie oddziaływały na sferę praw i obowiązków skarżących. Inaczej mówiąc, strona skarżąca nie wykazała w żaden sposób, aby uchwała naruszała jej aktualnie i realnie istniejący interes prawny lub uprawnienie. Reasumując, dopiero wykazanie interesu prawnego lub uprawnienia i jego naruszenia można uznać za przesłankę dopuszczalności skargi wniesionej na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. uzasadniającą jej merytoryczne rozpoznanie, a skoro skarga nie spełnia tych warunków, Sąd nie mógł przystąpić do oceny legalności zaskarżonego aktu, w tym do badania prawidłowości zasad i trybu jego podjęcia. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 ust. 5a p.p.s.a., odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.