II SA/Wr 423/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 27 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 31 maja 2023 r. nr SOC-OP.621.1.37.2023.MR w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o wymeldowaniu z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. K. G. (dalej: skarżący), działając przy pomocy pełnomocnika, pismem z 22.06.2023 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w przedmiocie wskazanym w sentencji. Wykonując zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 31.07.2021 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zawierającego oświadczenie, którym z podmiotów wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest oraz podanie numeru PESEL skarżącego – zakreślając termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu zawarto pouczenie o treści art. 35 § 1 p.p.s.a. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 04.09.2023 r. (k. 11 akt sądowych). Pełnomocnik skarżącego w piśmie nadanym 11.09.2023 r. wniosła o wydłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, z uwagi na to, że skarżący przebywa aktualnie w zakładzie karnym i nie jest w stanie w tak krótkim czasie przesłać podpisanego pełnomocnictwa oraz dokumentu wskazującego numer PESEL, gdyż w jednostkach penitencjarnych inaczej funkcjonuje obieg dokumentów (poczty). Pełnomocnik wskazała, że gdy tylko otrzyma ww. dokumenty, to niezwłocznie prześle je do sądu. Zarówno w zakreślonym terminie jak i do dnia wydania niniejszego postanowienia zarówno skarżący jak i jego pełnomocnik nie uzupełnili braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30.08.2022 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 p.p.s.a.). Jednocześnie jak stanowi art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego uwierzytelniony odpis. Nieprzedłożenie oryginału pełnomocnictwa bądź jego odpisu (kopii), z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa, do reprezentowania skarżącego w dacie jego udzielenia stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. Odnosząc się natomiast do drugiego z braków formalnych skargi – niewskazania numeru PESEL skarżącego, to należy wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jak stanowi art. 46 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Jednocześnie, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony jej wnoszącej (§ 2 pkt 1 lit. b). Jednocześnie do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§ 3). W rozpoznawanej sprawie wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia obydwu braków formalnych skargi, a przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do ich uzupełnienia została przesłana na podany w skardze adres i doręczona pełnomocnikowi 04.09.2023 r. Termin na ich uzupełnienie upłynął bezskutecznie w dniu 11.09.2023 r., a braki formalne skargi nie zostały sanowane. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nadmienić należy, że zgodnie z art. 84 p.p.s.a., przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej nie przewidują takiej instytucji prawnej jak wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, o co wnosił w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego. Z treści art. 84 p.p.s.a. wynika bowiem jednoznacznie, że przedłużenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w odniesieniu do terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania określonej czynności procesowej, ale nie ma zastosowania do terminów ustawowych (zob. postanowienia NSA: z 26.10.2021 r., sygn. akt II GZ 359/21; z 29.05.2009 r., sygn. akt I OZ 561/09 oraz z 11.05.2011 r., sygn. akt II FZ 159/11). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest natomiast terminem ustawowym, a nie terminem sądowym. Skutkuje to tym, że zakreślony w wezwaniu z 30.08.2023 r. termin na uzupełnienie braków formalnych skargi nie może być w żaden sposób zmieniony. Sąd nie może tym samym przedłużyć terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jednakże brak możliwości przedłużenia przez Sąd ustawowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie wyłącza możliwości skorzystania przez skarżącego (stronę postępowania) z instytucji przywrócenia terminu do dokonania konkretnej czynności procesowej. Zgodnie z art. 87 §1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Razem ze złożonym wnioskiem strona powinna także dokonać czynności, której nie dokonała we wcześniejszym terminie (§ 4). Natomiast możliwość przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej po upływie roku od jego uchybienia, jest dopuszczalne tylko w wyjątkowych przypadkach (§ 5). Z powyższych względów, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a.