II SA/Wr 43/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B.-K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Zgodnie z art. 214 § 1 i art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej w skrócie p.s.a., skarżąca była obowiązana przy wniesieniu skargi uiścić wpis od tej skargi (art. 230 p.s.a.) bądź złożyć wniosek o zwolnienie od tego wpisu (art. 239 pkt 4, art. 243 § 1, art. 252 p.s.a.), czego nie uczyniła. Dlatego przewodniczący na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.s.a. wezwał skarżącą do uiszczenia tego wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak bowiem stanowi art. 220 § 1 p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Wezwanie to zostało doręczone osobiście skarżącej w dniu [...]. (potwierdzenie odbioru wezwania k. 8 akt sprawy), zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z końcem dnia [...]. (wtorek, nie będący dniem ustawowo wolnym od pracy, por. art. 83 § 1 p.s.a. w związku z art. 111 kodeksu cywilnego i art. 83 § 2 p.s.a.). W dniu [...]. skarżąca oddała w polskim urzędzie pocztowym wniosek o zwolnienie od wpisu (data stempla pocztowego na kopercie k. 10 akt sprawy), co było równoznaczne z wniesieniem tego pisma do sądu w tej dacie (art. 83 § 3 p.s.a.). Skarżąca wezwana została do uzupełnienia tego wniosku w dniu [...]. (k. 13) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, a następnie, nie dokonując uzupełnienia wniosku skarżąca w dniu [...]. uiściła wymagany wpis (k. 14), zaś w kolejnym piśmie podtrzymała wniosek o zwolnienie od tego wpisu nadal nie na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 i art. 257 p.s.a.). W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym skarga na podstawie art. 220 § 3 p.s.a. podlegała odrzuceniu. Jak uległo wyjaśnieniu w orzecznictwie sądowym na tle art. 16 ustawy z dnia 13 czerwca 1967r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2002r. Nr 9, poz. 88 ze zm.), zaś uzasadnione jest uznanie za prawidłowe tych tez prawnych na tle tak samo sformułowanego przepisu art. 220 p.s.a, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność i gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy (orzeczenie Sądu Najwyższego z 2.11.1962r. II CZ 121/62 OSNCP 1963 z. 7-8, poz. 182, ponadto orzeczenia SN z 20.12.1966r. II CZ 146/66 OSNCP 1967 z. 6, poz. 113 i z 13.10.1956r. 4CR 208/56 OSPiKA 1959 z. 2, poz. 35). Należy więc na tle art. 220 p.s.a. również przyjąć, że złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych po upływie terminu tygodniowego wskazanego w zarządzeniu przewodniczącego zawierającym wezwanie do uiszczenia opłaty, nie wywiera żadnych skutków w zakresie biegu tego ustawowego terminu. Jedynie złożenie wniosku w zakreślonym terminie należy uznać za równoznaczne z jego złożeniem przy wniesieniu pisma do sądu, co dopiero umożliwia podjęcie dalszych czynności sądowych w zakresie tego wniosku. Zarządzenia wydane odnośnie wniosku skarżącej i dokonane przez nią dalsze czynności procesowe, nie miały wpływu na skutek procesowy nieuiszczenia wpisu w terminie określonym w art. 220 p.s.a. Mając powyższe na uwadze oraz zgodnie z art. 220 § 3 p.s.a., orzeczono jak na wstępie.